Blog

Op een koude eerste dag van december togen we via de vernieuwde A16 richting Plaza Arcadia, waar we het in de derde ronde moesten opnemen tegen medekoploper Erasmus 3. Ons tweede team had de eerste twee ronden ongelukkig verloren, dus er moest nu wel wat gebeuren. We traden gelukkig wel voor het eerst volledig aan, dus dat was een gunstig teken.

Om de naamgever van de tegenstander te eren zal ik een aantal van zijn uitspraken vet en onderstreept citeren in dit verslag.

Zo halverwege de avond ging de strijd gelijk op.
Bert, Stanley en Aad hadden inmiddels een remise gescoord in partijen die gelijk opgingen.
Een groot deel van de vrede bestaat erin de vrede van harte te willen. (1½-1½).

Bij de overige 5 partijen stond Ryan glad gewonnen, Johan op instorten en de resterende 3 partijen gelijk.

Ryan bracht ons inderdaad op voorsprong.
Wit had zijn 13..Txe3 volledig over het hoofd gezien. De toren is onaantastbaar, want 14.fxe3 gaat mat na 14…Dxg3+ en hetzelfde geldt voor de loper op h5 na 14.Lxh5 Txg3+.
Na deze loperwinst spartelde wit nog lang, maar tevergeefs, tegen.
Wat gebeurd is, laat zich niet meer ongedaan maken.      (2½-1½).

De eerste tegenvaller vond plaats aan het derde bord waar John maar moeilijk de concentratie kon vinden. Hetzelfde gold voor een goed plan op het schaakbord. Hierdoor ging de verslechtering op de klok hand in hand met die op het bord. Uiteindelijk  besliste de vlag het resultaat.
Het is niet het onbelangrijkste deel van een taak te weten hoe je hem aanpakt.   (2½-2½).

Deze tegenvaller werd onmiddellijk gevolgd door die aan bord 7.
Raoul verzeilde in een potremise stelling met een (dubbel)pion meer en verder een toren en een ongelijke loper en ineengeschoven pionnenstructuur. Raoul probeerde dit wanhopig te winnen door met zijn toren de zwarte stelling te ontwrichten. Hierin ging hij helaas te ver toen hij de toren zomaar wegblunderde. Een goed leermoment noemt men dat.
Het is de grootste dwaasheid, dingen te leren, die men later weer moet vergeten. (2½-3½).

Hierdoor moesten andere de 2 strijders winnen, maar dat leek erg onwaarschijnlijk.
Robert stond weliswaar nog gelijk, maar Johan erg dicht bij de afgrond.

Gelukkig wist Robert het tij toch te keren. Hij stond ietsjes gedrongen en een verdwaalde toren leek kritisch. Gelukkig wist hij zich te handhaven en in de witte tijdnood goed te counteren. Wit stortte in na zijn geplande, maar illegale, 27.Df7+.
De wil kijkt vele malen door het venster voordat de daad de deur uitgaat. (3½-3½).

                                               Partij ROBERT

Ja, en toen Johan nog.
Halverwege de avond stond hij erg gedrongen en vroeg me of hij remise mocht aanbieden. Dat mocht natuurlijk, maar dit aanbod werd even natuurlijk geweigerd. Hierna verloor hij de één na andere pion en stond er uiteindelijk 3 achter.
Er resteerde een eindspel met een paard en 2 pionnen van Johan tegen een loper en 5 pionnen van zijn tegenstander. Johan had een vrije a-pion en een h-pion, zwart een dubbele c pion en 3 pionnen op de koningsvleugel.

Gelukkig voor ons volgde zwart een geheel verkeerd plan door met zijn koning achter Johans a-pion te gaan in plaats van op te rukken met zijn 3 pionnen op koningsvleugel. Johan kon hierdoor deze pionnen vastleggen met zijn h-pion en met zijn paard deze 3 pepernoten opsmikkelen. Hierna kon ook de zwarte loper de promotie van de h-pion niet meer voorkomen.
Niets is dwazer dan wijs te zijn op het verkeerde moment.  (4½-3½).

Toch nog een onverwachte en zotte overwinning. Deze smaken het best.
Op naar meer!

Het eerste team kent een moeilijke start dit seizoen. Slechts 1 matchpunt uit 2 wedstrijden en in de derde ronde medekoploper RSR Ivoren Toren 2 op het menu. Niet echt een moment om vooraf hoog van de toren te blazen en in een ivoren toren te zitten.
We traden aan met de vervangers Ryan Keemink en Bert Drolenga voor de verhinderde Jan Vermeulen en de zieke Ivan Deceuninck.

Zo halverwege de avond was ons ratingplus van gemiddeld 140 punten niet zichtbaar.
Feike had zich namelijk verrekend en snel verloren (0-1).
Dit smadelijk verlies werd vergoed door André die op kenmerkende en fraaie wijze de gelijkmaker scoorde (1-1).     

Bij de andere partijen waren voordeeltjes zichtbaar bij Tjerk-Peter en Steef, maar deze werden teniet gedaan door nadelen bij beide Ryan’s.

Maar zoals wel vaker werd later op de avond langzaam het ratingplus toch verzilverd.
De eerste verrassing was zichtbaar aan het derde bord waar de Ryan, de Man van Staal, als een herboren Houdini een verloren stelling met 2 minuspionnen omtoverde tot winst (2-1).
Ook Bert wist te winnen. Na een gelijkopgaand begin wist ik langzaam het initiatief te veroveren. In zijn tijdnood groef mijn tegenstander bij iedere zet steeds verder zijn eigen graf (3-1).

De andere Ryan ging aan bord 7 onvervaard naar voren op de koningsvleugel . Zijn tegenstander zag het gevaar en rocheerde lang. Toen Ryan een kwaliteit achter kwam (geofferd?) zag het er niet best uit. Gelukkig bleven vrijwel alle pionnen op het bord zodat de stelling en zijn paard sterker was dan de vijandelijke toren. Zwart gaf daarom de kwaliteit terug voor activiteit van zijn andere toren. Toen deze ook werd geruild was de remise een feit (3½-1½).
Tjerk-Peter opende met zwart met mijn geliefde Ben-Oni. Hij wist op de damevleugel op te rukken met zijn pionnen, maar moest wel waken voor de tegendruk in het centrum. Uiteindelijk wist hij door te breken met zijn b-pion, waarna wit een paard moest inleveren. Dat bleek uiteindelijk voldoende voor de winst (4½-1½).

Steef wist de score verder op te voeren. De gehele partij had hij sterke druk op de zwarte stelling over de e-lijn. Een latere switch naar de d-lijn was beslissend (5½-1½).

Als laatste was Iroy bezig. De aanvankelijke druk op de witte stelling wist hij niet vol te houden. In tegendeel, op het einde stond hij zoveel pionnen achter dat zelfs de ongelijke lopers hem niet konden redden (5½-2½).
Hiermee hield hij zich goed aan de titel van dit verslag.

Al met al een goede en verdiende overwinning die smaakt naar meer.

Het tweede team had na de promotie van afgelopen seizoen de eerste wedstrijd in de tweede klasse A dik verloren.
Tijd voor revanche dus tegen HZP Schiedam 1, een team dat ook nog op nul punten stond.

De lijst van ons team zag er veelbelovend uit en ook de stemming zat er al goed in. Terecht, want het zag er al snel naar uit dat die revanche er zou komen.
Immers, halverwege de avond stonden we al met 1-0 voor en mijn prognose was een overwinning van 5½-2½.

De 1-0 kwam op naam van Ryan die een fraaie strategische partij won (1-0).                                              

Ook het tweede punt van Raoul was verwacht. Hij belande in een wilde stelling waarin hij het initiatief naar zich toetrok. Dat verzilverde hij meedogenloos (2-0).
Ook Johan hield zich netjes ook mijn prognose, want hij zette meteen druk op de zwarte stelling en won afgetekend (3-0).

Nu hadden we nog maar 1½ uit 5 voor een beslissende meerderheid nodig.
Maar de zetten moesten natuurlijk nog wel eerst geteld worden.
Bert stond weliswaar slecht, maar Aad, Stanley en Herman stonden beter terwijl bij Robert de strijd nog moest beginnen.

Bert redde het inderdaad niet. Ik kwam slecht uit een Siciliaan en een vervelend wit paard op d5 hield mijn stelling in toom. Na onnodig kwaliteitsverlies ging het langzaam van kwaad tot erger (3-1).

En wat er hierna gebeurde?
Mijn slechte voorbeeld werd gevolgd door de overige vier teamleden die zich na mij in de afgrond stortten. De goede stemming was geheel omgeslagen!

Stanley stond een kleine kwaliteit en pion voor, maar liet zich foppen (3-2).
Robert bleek minder goed te staan dan ik dacht en werd langzaam ingesnoerd (3-3).
Herman had een mooi initiatief, maar blunderde op het eind (3-4).
En Aad had goede druk op de zwarte stelling en won een pion. In een iets betere stelling ging hij door zijn vlag omdat hij het speeltempo niet helemaal in zijn hoofd had. De verwachte extra tijd na de 40e zet, en die kwam er niet (3-5).

Jammer van deze onnodige nederlaag en maar weer eens een bevestiging dat prognose en exit polls ver uit mekaar kunnen liggen.

Het seizoen van het tweede team begon voorspoedig.
Alle wedstrijden werden gewonnen, totdat tegen medeconcurrent Moerkapelle in de voorlaatste ronde werd verloren.
Dit maakte alles weer spannend in de groep, maar dankzij een beter doelsaldo was een overwinning in de laatste ronde tegen middenmoter Dordrecht 3 genoeg voor het kampioenschap.
En promotie naar de tweede klasse. En als toetje een rondje op de platte kar door juichend Barendrecht en IJsselmonde.

In de laatste ronde stond De Pionier op het programma. Een tegenstander waar we nog niet vaak tegen hebben gespeeld en een moeilijke ook, want ze stonden maar 1 matchpuntje achter ons.

Bovendien komen ze uit het verre Hellevoetsluis, een onheilspellende naam vanwege de eerste drie letters.  Maar Hel betekent gelukkig niet alleen onderwereld en inferno, maar ook stralend en helder. Bovendien geef ik hieronder nog meer varianten.
Inzet was de tweede of derde plaats, want de eerste plaats was al vergeven aan Shah Mata.
Je hoefde geen hel-derziende te zijn om een moeilijk gevecht te voorspellen.
We hadden één invaller dit keer. Ivan was verhinderd en vervangen door Tjerk-Peter.