Op maandag 16 januari traden we met zes ijzervreters aan in Vlaardingen voor de vijfde wedstrijd van het seizoen. Rien en John hadden een week eerder vooruitgespeeld om in Wijk aan Zee hun jaarlijkse portie staalpillen te halen bij Tata Steel. Beiden hadden met zwart remise gehaald.
Ook Feike, Tjerk-Peter en Robbert waren bij deze uitdeling geweest. Robert, Bert en Jean-Peter niet, zij waren er al voor behandeld.
En zo begonnen de Mannen van Staal, de Archies zogezegd, aan hun missie de eerste plaats te behouden. Het duurde even voordat er tekening in de strijd kwam. Zo halverwege de avond schommelden de meeste partijen rond de remisemarge, daarna was het pleit echter snel beslecht.
Robbert opende het bal. Na een mislukte Franse opening bleef hij met wit zitten met een geïsoleerde d-pion, die werd belaagd door de zwarte stukken. Wij vreesden voor Robberts leven, maar met een stalen gezicht speelde hij rustig door totdat hij door een dodelijke penning een stuk won (1-2).
Tjerk-Peter volgde zijn goede voorbeeld. Na een gesloten Siciliaan speelde hij met zwart aktief op ruimtevoordeel. Dat bestaalde zich uit toen alle stukken waren geruild en het pionneneindspel gemakkelijk gewonnen bleek (1-3).
Het volgende punt werd binnengehaald door ondergetekende, Bert dus. Ondanks het ijzergebrek slaagde ik er toch in het initiatief te nemen en de zwarte koning in het centrum te houden. Een paard fungeerde als breekijzer om vijandelijk stelling te slechten, waardoor het zwarte loperpaar niet aan lopen toe kwam. Een grafzet bespoedigde het einde (1-4).
Robert manifesteerde zich als de gentleman van de avond. Met aktief spel wist hij een kwaliteit en een pion te winnen. Helaas kostte dit hem te veel tijd, waardoor hij geen ijzer met handen wilde breken en liever remise aanbod om de 2 matchpunten veilig te stellen. Uiteraard werd deze geste dankbaar geaccepteerd (1½-4½).
De 2 matchpunten waren dus in de knip, nu was het zaak zoveel mogelijk bordpunten te scoren.
Met goede stellingen van Jean-Peter en Feike hadden we 2 veelbelovende ijzers in het vuur.
Helaas bleek dat voor Jean-Peter toch niet zo te zijn. Hij bouwde met ijzeren discipline aan een duurzaam initiatief en wist de zwarte koning op de tocht te zetten. Maar ja, hij is dit seizoen niet in vorm en dan slaat de stellingspech ook nog eens toe. Op het moment dat JP wilde oogsten bleek een zwarte krachtzet een te heet hangijzer te zijn. Het was meteen geforceerd uit (2½-4½).
Aan de andere kant van het vorm-spectrum zit momenteel Feike. Alles wat hij aanraakt veranderd in staal. Ook hij bouwde voorzichtig aan een duurzaam initiatief. Eerst even lekker tegenstander pesten op de damevleugel en dan gauw met zijn ijzeren-dame op bezoek bij de koningsvleugel. Daar drong zij met ijzeren hand vernietigend binnen (2½-5½).
Op naar Ridderkerk!
