Maand: november 2012

Op een mistige avond in Barendrecht werd uiteindelijk een heldere overwinning behaald op het sterkere geachte Shah Mata 3. Hoewel gemiddeld bijna 100 punten hoger in rating werd onze tegenstander gedecideerd met een 5-3 nederlaag weer naar huis gestuurd.

Leo van Praag kwam wat laat binnen, maar nam vol zelfvertrouwen plaats achter bord 1. Misschien dat Leo door de standaard Spaanse opening wat in slaap werd gesust, want na 13 zetten was hij slachtoffer geworden van een Blitzkrieg. Dame en toren op dezelfde diagonaal aangevallen door een loper…….; 0-1.

Bart Dubbeldam op bord 7 en dus met zwart stuurt eerst z’n hele cavalerie en een infanterist naar voren. Een bijzondere opening genaamd ‘Boedapester gambiet’ (zie: http://www.smb.nl/opening.asp?zet_id=68007). Geheel volgens plan komt de d-lijn open te liggen, die gretig wordt ingenomen. Nadat de dames zijn gevallen, begint Bart de witte koning op te jagen zodat die uiteindelijk op a4 z’n Waterloo vindt. Alweer een puike partij van Bart; 1-1.

Ab Kruijt op bord 8 gaat voor een rustige opening met de paardjes. Met een mooie combinatie komt hij wel een toren voor te staan en hebben de pionnen aan beide zijde zich inmiddels in een mooie diagonaal opgesteld. Daarbij verwaarloost Ab het achterveld enigszins, maar op tijd komt h3 om de koning wat lucht te geven. De matdreiging aan de andere kant wordt door zwart ook netjes opgelost. Met een toren tegen loper + sterke pion wordt door beide een remise geaccepteerd; 1½-1½.

AC Kamman is in z’n nopjes op bord 5. Zwart krijgt alle gelegenheid om een solide fort te bouwen. Omdat wit niet al teveel aanvalsaspiraties toont, lijkt deze partij naar een remise te gaan, maar AC heeft blijkbaar een masterplan voorbereidt want een pracht combinatie volgt. Nadat eerst torens en paarden worden uitgewisseld, volgt een dubbelaanval op toren-koning; 2½-1½.

Roel de Hoop wilde graag met wit spelen, maar het woordje aanvallen zal toch weinig in z’n hoofd zijn opgekomen deze avond. De Spaanse opening gaat nog prima, maar even later moet Roel een paard achterlaten in het strijdveld. Langzaam maar zeker wordt hij verder in een verdedigende rol geduwd. Uiteindelijk heeft zwart z’n halve leger laten oprukken en is er voor de witte koning geen ontsnappen meer aan; 2½-2½.

Joost Mooiweer gaat met zwart voor een flankopening op de damevleugel, beter bekent als het Wolga gambiet (zie: http://www.smb.nl/opening.asp?zet_id=9058). De dame wordt even later op a5 geposteerd en houdt hier de witte dame bezig. Na de rokade van wit en een paard voor, rukken langzaam maar zeker de cavalerie en de infanterie op richting witte koning. Uiteindelijk dreigt er voor wit een mat in 3 of het verlies van de dame in 8. Puik gepeeld Joost; 3½-2½.

Johan de Weerd speelt met wit op bord 2 een solide partij. Tijdelijk wordt er op de 4de lijn nog een verboden zone ingesteld, maar het mag niet baten. Na meer dan anderhalf uur zijn er slechts 4 pionnetjes af. Beide kanten hebben inmiddels hun stukken in slagorde opgesteld en de partij zit eigenlijk behoorlijk vast. Verrassend genoeg biedt de tegenstander een remise aan die door Johan gretig wordt geaccepteerd. Sowieso een punt binnen en de verwikkelingen op het laatste bord zien er goed uit; 4-3.

Tom Godthelp moet vanavond twee dames verslaan. Al vrij snel komt Tom een paard en 2 pionnen voor en nadat beide hoofdrolspeelsters het speelveld hebben moeten verlaten, legt iedereen de rode loper al uit. Even wordt het toch nog penibel omdat zwart de torens en een loper goed in stelling brengt en Tom nog niet zijn toren en paard heeft kunnen activeren. Maar Tom neemt zoals altijd z’n bedenktijd, ruilt nog een loper uit en omstreeks half elf wordt ook de laatste dame deze avond verslagen; 5-3.

De overwinning is een feit, de buit is binnen. Gelukkig maakt ook Leo zich aan het eind van deze enerverende avond toch nog nuttig door de kopjes af te wassen….… en het bleef nog lang onrustig in Barendrecht.

door Bert Drolenga

In overeenstemming met de plannen van het nieuwe kabinet zochten de gemeenten in de regio Waddinxveen – Barendrecht naar schaalvergroting. Ze besloten allemaal op te gaan in één samenwerkingsverband, dat zou bestaan uit 8 zelfstandige staten.
De vorming van deze 8 staten ging nog sneller dan die van het kabinet Rutte. Waar Rutte 7 weken nodig had, deed de regio het in 1 uur en 45 minuten.

Men besloot tevens tot de vorming van 2 partijen: de partij Waddinxveen en de partij Barendrecht. De reden hiervan was duidelijk: het symboliseren van de oppervlakte van de regio.
En natuurlijk waren er verkiezingen nodig om de macht tussen de twee partijen te verdelen.

De verkiezingcampagnes van deze partijen waren intensief en soms op het gemene af. Zo moest een prominent politicus uit Barendrecht onder verdachte omstandigheden worden opgenomen in een ziekenhuis in Kaapstad.
Maar uiteindelijk konden de verkiezingen toch doorgaan en op 8 november verzamelden zich de vertegenwoordigers van de 2 partijen in Waddinxveen om de kiesmannen van de 8 staten aan te wijzen.

King Rodor van staat 4 had een vroege opkomst, hij had vooraf gestemd. Als Robert verslikte hij zich in een Van Geet. Hij verloor een kwaliteit en 2 pionnen en dit betekende het einde. Geen kiesmannen dus voor Barendrecht (0-1).

Bert wist veel Siciliaanse stemmers te trekken in staat 5. Zijn tegenstander had geen beter plan dan zijn First Lady in te zetten. Hij dacht met haar een pion te winnen, maar bleef uiteindelijk een loper achter (1-1).
De import- Tjech Leo is het toonbeeld van optimale integratie. Helaas was hij niet in de juiste stemming voor het uitvoeren van zijn democratische plichten. Onwennig, in Praag werden immers nooit verkiezingen gehouden, zat hij achter het verkiezingsbord. Zijn stemming werd er niet beter op toen zijn tegenstander de gehele partij met een blank stembiljet wapperde. Het einde kwam snel en pijnloos (1-2).

John had in staat 7 een lichte voorsprong in de peilingen, maar duidelijk was het allemaal niet. Ook de exit-polls boden geen soelaas. De uiteindelijke (s)telling was en bleef: too close to call (1½-2½).

Toen waren we halverwege het tellen van de stemmen. Waddinxveen had een kleine voorsprong, maar de overige 4 staten waren swing states, waar de kansen net zo sterk wisselden als de bloeddruk van de toeschouwers.

De lijsttrekker van staat 8, Jean-Peter, had een moeilijke campagne. Hij had veel aanhang onder de Hollandse kiezers, maar helaas waren deze gering in aantal. Zijn tegenstander stond daarom ver voor in de peilingen, maar gaandeweg de campagne kwam Jean-Peter beter op dreef. De uiteindelijke stand was ook hier: too close to call (2-3).
Opperswinger Tjerk-Peter begon zijn campagne in staat 2 met het inzetten van zijn First Lady. Dat bleek een beetje voorbarig, want ze werd direct van alle kanten bestormd. Al gauw moest ze de nabijheid van haar man zoeken, maar deze had het erg druk met het afweren van de vele dreigingen en lastercampagnes. Uiteindelijk viel de beslissing in het slotdebat. Hierin maakten beide partijen de nodige fouten. Helaas maakte Tjerk-Peter de laatste (2-4).

Robbert bleek in staat 3 favoriet van de Franse stemmers. Dat voordeel wist hij lang te behouden, maar zijn tegenstander wist door felle reclamespotjes terug te vechten. Uiteindelijk was het ook hier het resultaat : too close to call (2½-4½).
Lijsttrekker Feike ging voortvarend van start. Helaas ging hij in het eerste debat in de fout. Zijn tegenstander kon hierin het initiatief overnemen, maar verbruikte teveel spreektijd. Hierdoor werd hij onverstaanbaar en had Feike uiteindelijk het laatste woord. (3½-4½).

Al met al voor de tweede keer een teleurstellend verlies tegen een mededegradatiekandidaat.
Toen het slechte nieuws Barendrecht bereikte, werden de posters met: “ One more year, one more year” ijlings weggehaald…