Maand: december 2013

door Bert Drolenga

Op vrijdag 20 december kropen we op onze kamelen naar De Acht Wijzen uit Capelle aan den IJssel voor de gevreesde klappen tegen de kampioenskandidaat CSV.
Deze heeft gemiddeld zo’n 200 Wijspuntjes meer dan wij.
Om de verwachte pijn te verzachten had onze Grote Leider, met pijn in zijn schaakhart, besloten tot een tactische opstelling.

Jean-Peter, Bart en Robert werden geofferd tegen de 3 grootste wijsneuzen. De overige 5, als wolven verkleed in schaapskleren, moesten voor de broodnodige bordpunten zorgen.
De speellocatie, een kil wijkgebouw waarin alleen een kribbe ontbrak, vormde een toepasselijke kerstentourage van dit kerstverhaal.

Binnen een half uur viel de eerste klap. Zoals verwacht wist Jean-Peter het eloverschil, van bijna 700 punten, niet te overbruggen. Hij verloor de één na de ander schaap en kon spoedig opgeven (0-1). Toch een plusje voor zijn TPR en veel waardering voor zijn moed.

De volgende beslissing liet lang op zich wachten. Dat was een teken dat we niet over ons heen lieten lopen, hoewel mijn plus-min-lijstje steeds een 5½-2½-nederlaag aankondigde.

Tjerk-Peter zette ons op het scorebord. Het Schotse gambiet kende hij minder goed dan zijn tegenstander. Hij moest dan ook de hele partij keepen maar wist uiteindelijk toch zijn schaapjes op het droge te brengen (½-1½).

Vervolgens moest André het onderspit delven. Volledig onverwachts, want hij had als enige een plusje op mijn lijstje laten zien. Met actief spel trachtte hij zijn g7-loper te activeren. Hierdoor kreeg hij het initiatief, maar vervolgens ging het mis. Waar, dat heb ik door mijn eigen perikelen niet meer kunnen ontwaren (½-2½).

Bert bracht het tweede halfje op het scorebord. In een Siciliaan viel mijn tegenstander aan op de koningsvleugel, terwijl ik het met zwart op de damevleugel probeerde. Wit liet zijn aanval als eerste stranden waarna ik kon aanvallen. Helaas was ik door deze kans zo verblind, dat ik een duivels kwaliteitsverlies over het hoofd zag. Ik had gelukkig voldoende compensatie, zodat spoedig de vredespijp geroken kon worden (1-3).

Halverwege de uitslagen zag het er niet naar uit dat we het droog zouden houden. Bart en Robbert stonden min of meer gelijk, terwijl Robert en Feike moesten keepen.

Bart wist inderdaad een remise af te dwingen. Hij wist met nauwkeurig spel tegen 550 Elo’s extra de partij steeds binnen de remisemarge te houden. Op het einde heeft hij zelfs een winstkans gemist, het kerstengeltje zat op de verkeerde schouder (1½-3½).

Hierna wist Robert de veilige stal te bereiken. Hij moest de gehele partij opboksen tegen een langdurig zwart offensief, maar verdedigde zich taai en nauwkeurig en zwart kwam er niet doorheen (2-4).

###pgn###
[Event “CSV 1 – Barendrecht 1”]
[Date “2013.12.20”]
[Round “4”]
[White “Robert Dortmond”]
[Black “Hans Hoornstra”]
[Result “1/2-1/2”]
[WhiteElo “1707”]
[BlackElo “1979”]
[PlyCount “80”]

1. d4 Nf6 2. c4 e6 3. Nc3 c5 4. Nf3 cxd4 5. Nxd4 Bb4 6. Bd2 O-O 7. e3 d5 8. cxd5 exd5 9. Be2 Nc6 10. Nf3 d4 11. exd4 Nxd4 12. O-O Nxe2+ 13. Nxe2 Qxd2 14. Qxd2 Bxd2 15. Nxd2 Rd8 16. Nb3 Be6 17. Nbd4 Bc4 18. b3 Bxe2 19. Nxe2 Rd2 20. Nc3 Rc8 21. Rac1 Kf8 22. f3 a6 23. Rf2 Rd3 24. Rfc2 Rcd8 25. Na4 Rd1+ 26. Rxd1 Rxd1+ 27. Kf2 b5 28. Nc5 Rd6 29. Re2 Nd7 30. Nxd7+ Rxd7 31. b4 Rd3 32. Re3 Rd4 33. a3 Rd1 34. g3 Ra1 35. h3 Ra2+ 36. Kg1 Ra1+ 37. Kf2 Ra2+ 38. Kg1 g6 39. h4 Kg7 40. Kf1 Kf6

%%%pgn%%%
———————–

En na nog een flink aantal zetten ½- ½.

Feike aan bord vier, het was even wennen. Voor hem blijkbaar ook, want na een gelijk opgaand begin, raakte hij steeds meer de draad van de partij kwijt en verdwaalde over de Bethlehemseweg jachtvelden. Het slechte einde was dan ook onvermijdelijk (2-5).

Als laatste bereikte Robbert de kerststal. Na de opening ontspon er zich een hevig gevecht om het centrum. Opvallend hierbij was dat Robbert net zoveel tijd verbruikte als zijn tegenstander. Het evenwicht werd volgens mij nergens verbroken. Alleen op het einde mistte Robbert nog een goede kans, maar door tijdgebrek overzag hij hem helaas (2½-5½).

Hierdoor beperkten we de schade tot 5½-2½.
De komende 3 ronden hebben we nog alle kans op klassebehoud, maar er moet wel weer eens gewonnen worden.

————————————————————————————
Overschie 3 – Barendrecht 2 4-4

John speelde vrijdag 29 november zijn partij vooruit. De opdracht vooraf was eenvoudig; winnen! Nadat John had geconstateerd dat het schaakgenootschap nog niet was verhuisd naar de nieuwe speellocatie leek het geplande vooruitspelen alsnog te moeten worden afgeblazen. Gelukkig was de teamleider bereikbaar en kon John alsnog zijn weg vervolgen naar de schaakarena van schaakgenootschap Overschie. Met enige vertraging opende John op bord drie met d4. Direct stond de tegenstander onder (zware) druk. Roef Jan Duin verklaarde achteraf dat hij zich niet had voorbereid op d4. John wist al snel zijn stukken goed te positioneren. De lopers waren in stelling gebracht en ook de paarden stonden klaar voor een dodelijke koningsaanval. Roef Jan Duin pareerde de dreiging echter door de witte lopers te blokkeren en zelf een eigen aanval op te zetten. De aanval van John strandde dan ook in alle schoonheid. Een dreigende herhaling van zetten en een remiseaanbod werden door John afgeslagen. Het nieuwe plan was reeds geboren. Een pionnen eindspel met oppositie voor wit. Binnen een zet of tien waren alle zware stukken van het bord en leken de drie witte pionnen op de dames vleugel niet meer tegen te houden door de twee zwarte pionnen. En inderdaad John promoveerde met schaak, waarmee de promotiekansen voor zwart waren verkeken. De sportieve tegenstander Roef Jan Duin feliciteerde John met de terechte overwinning. Overigens dat terechte bleek later bij de analyse nog helemaal niet zo vanzelfsprekend, maar ja dat telt nu eenmaal niet.

Op 13 december togen wij dus met 7 man naar Overschie om tegen het 3e team daar aan te treden, in de wetenschap dat er al één schaapje op het droge was met dank aan John.
Helaas hebben wij 2 sterke medespelers achter moeten laten(Leo en Johan) en na naarstig vissen in de reserve poel, kwamen Marcel en Jan bovendrijven.

In een ietwat aangepaste opstelling gingen wij in een temperatuurtje aan de slag, dat het midden hield tussen een tropisch zwemparadijs en een bejaardensoos. Door af en toe te vluchten naar de andere zaal of hal, hield je het hoofd koel. Verder had Overschie het overigens perfect voor elkaar.

Voordat ik had kunnen bedenken hoe zwaar Joost het aan bord 2 zou krijgen, was Jan al foetsie. Jan was ergens in een openingsvalletje getrapt en had met braakneigingen en koortsaanvallen het pand verlaten. Het eerstvolgende slachtoffer was Joost, toen was het overigens al tegen elven. Hij miste op een haar de remise in een strak gespeelde partij. Hij wist daarin alle aanvallen af te slaan, maar wist zijn doorgebroken pion niet te verzilveren tegen loper en koning.
Gelukkig zag het er op de andere borden zeer rooskleurig uit.
Marcel ging al snel dolen met zijn dame, maar wist deze op tijd terug te krijgen voor een beslissende konings- of was het nu dameaanval. In ieder geval ging de andere dame er aan en met een volle toren voor was het uitschuiven. Alweer een perfecte invalsbeurt.
Han was de volgende die het vaantje mocht hijsen, na een dichtgeschoven pionnenlijn(en een klein verzuim om een paar pionnen te snoepen), wist hij de overhand te krijgen met 2 vrijpionnen. Oké kleinigheid de tegenstander had er ook 2. Maar zoals zo vaak in het eindspel no guts no glory.
Zelf had ik al snel een pion voordeel, daartegenover stond een ontwikkelingsachterstand. Door hier en daar een stuk af te ruilen kreeg ik meer spel. Nadat mijn opgesloten toren werd vrijgelaten, zonk bij de tegenstander de moed in de schoenen en ging hij meer tijd gebruiken.
Uiteindelijk besloot hij tot een loperoffer om een mataanval te krijgen.
Deze kon ik voor hem helaas pareren door mijn loper in het centrum te plaatsen. Een klein vonkje hoop bleef bij hem leven omdat hij mat in 1 kon blijven dreigen. Hier haalde ik langzaam de angel uit door mijn beide torens op de vrije c lijn te zetten en uiteindelijk een toren af te ruilen. Daarna was het snel over.
Gelukkig het was nu 4-2 voor ons en 1 matchpunt was binnen. Met de partijen van Tom en Bart nog te gaan en waar een remise in ieder geval voor het oprapen lag, dus een overwinning gloorde. Helaas liep het anders.
Om bij Tom te beginnen, hij speelde met wit deze keer en ging direct in de aanval. Hij offerde een paard tegen een vrijpion op de 6e lijn. Helaas verzuimde hij om deze door te drukken en miste later een dame aanval op de koning. Jammerlijk speelde op het laatst de tijd hem parten en leverde het ene stuk na het andere in. Jammer er had meer ingezeten.
Als laatste Bart die tegen de sterkste tegenstander mocht en vanaf het begin zijn tanden liet zien. Met een doorgedrongen pion en een paard dat aan het roeren was in de vijandelijke stelling zag het er veelbelovend uit. Hij wist hier een kwaliteitsvoordeel uit te peuren tegen een dubbelpion en vrijpion. Die laatste was redelijk makkelijk tegen te houden en in het eindspel zou hij gemakkelijk remise kunnen houden.
Helaas dacht Bart winstkansen te zien en verzuimde de vrijpion tegen te houden, deze promoveerde tot dame en daarna was het snel over. Volgende keer zal hij daar nog wel eens over nadenken.

Jammer maar niet getreurd, wij hebben in ieder geval een matchpunt overgehouden tegen een niet te onderschatten sterke tegenstander.

De volgende horde zal zijn tegen Shah Mata 3. Als wij deze weten te winnen, dan is de buit zo goed als binnen. In de wetenschap dat Nieuwerkerk a/d IJssel nog tegen Overschie moet.

Dus guys nog even voorbereiden de komende maand, niet te veel snoepen tijden de feestdagen en handjes heel houden tijdens de jaarwisseling.

Stanley.

door Bert Drolenga

Op dinsdag 26 november togen we naar Nieuwerkerk aan den IJssel voor de zware en waarschijnlijk pijnlijke uitwedstrijd tegen de nummer 2 qua rating in onze poule.

Toch leek het na anderhalf uurtje nog een pijnvrije avond te worden. Op mijn plus/min-lijstje noteerde ik 2 minnen bij Tjerk-Peter en Jean-Peter en dito plussen bij Feike en André. Bij de overige partijen was het evenwicht nog niet verbroken, hoewel hier en daar diep en lang werd nagedacht…

Tjerk-Peter was als eerste klaar met zijn consult. Hij kwam wat moeizaam uit de opening had veel last van het knelverband dat zijn tegenstander aanlegde. Gelukkig wist hij zich te bevrijden en de veilige haven te bereiken (½-½).
Robert kreeg een intensievere behandeling. Zijn tegenstander, een Siciliaanse chirurg, legde een akelig drukverband aan op Roberts zwakke d6-pion. Robert wist deze druk te weerstaan, maar dat kostte hem veel tijd. Teveel tijd (½-1½).

Bovendien tijd voor een bezoek aan de Eerste Hulp.
André leek met wit al snel af te stevenen op zijn derde overwinning in successie. Hij won een pion, maar moest zijn koning in ruil daarvoor in het centrum laten. Zijn tegenstander wist met chirurgische precisie zoveel tegenspel te creëren, dat André blij mocht zijn met een blauw oog te ontsnappen
(1-2).
Hierna mocht Bert de behandelkamer verlaten. Na een rustige opening probeerde hij een koningsaanval op te zetten, maar deze poging resulteerde alleen maar in tegenspel voor zijn tegenstander. Bert moest nog lang aan het infuus in een potremise eindspel van een goed paard tegen een slechte loper (1½-2½).

Deze tussenstand leek nog niet zo slecht, maar de MRI-scan van de 4 resterende partijen vertoonde alleen een dikke plus bij de partij van Feike. Tijd voor een spoedopname.

Feike wist inderdaad zijn 100%-score te handhaven. Van alle spelers heeft hij de kwalitatief beste ziektekostenverzekering afgesloten en het was dan ook geen wonder dat hij al snel een kwaliteit won. De winstweg was nog lang, maar Feike hechtte deze feikeloos in elkaar (2½-2½).

###pgn###
[Event “Nieuwerkerk 1 – Barendrecht 1”]
[Date “2013.11.26”]
[White “Feike Liefrink”]
[Black “Hans Ranft”]
[WhiteElo “2065”]
[BlackElo “1933”]
[ECO “C26”]
[Opening “Vienna Game”]
[Result “1-0”]
[PlyCount “79”]

1. e4 e5 2. Nf3 Nf6 3. Nc3 Bb4 4. Bc4 O-O 5. d3 d6 6. O-O Bxc3 7. bxc3 Be6 8. Bb3
Bxb3 9. cxb3 Nc6 10. Qe2 Qd7 11. h3 Rfe8 12. Nh4 d5 13. Bg5 Re6 14. Nf5 h6 15. Bxf6
Rxf6 16. Qg4 Rxf5 17. Qxf5 Qxf5 18. exf5 d4 19. c4 f6 20. a3 Ne7 21. g4 g6 22. f4
gxf5 23. fxe5 fxe5 24. gxf5 Kf7 25. f6 Ng6 26. Rae1 Re8 27. Rf5 Nh4 28. Rf2
Re6 29. Re4 Ng6 30. h4 Nf4 31. Rfxf4 exf4 32. Rxd4 Rd6 33. Rxd6 cxd6 34. Kf2
Kxf6 35. d4 b6 36. Kf3 Kf5 37. b4 a6 38. a4 h5 39. a5 bxa5 40. bxa5 *

%%%pgn%%%
———————–

Hierna moesten we naar de intensive care.
Jean-Peter kwam niet toe aan zijn actief aanvalsspel. Integendeel, hij kwam in ademnood van een muur van witte pionnen. Hij probeerde de stelling open te breken met een torenoffer, maar overzag op het laatste moment een pionnendoorbraak (2½-3½).
Zie de partij en het commentaar van de patiënt:
20 …..-f6 effe snel was typisch een blunder voor mij geweest
27 …..-Txc2 was ik wel heel tevreden over
37 ….. Dd2 met plan afruilen en pionnen snoepen
snelle analyse met Robert achteraf was c2 Dxc2 Lxe4 stuk beter
39 …. Lxe4 das de 1e pion
40 h6 shit
(39 …..- Kf8 40 Ld5 – La6 kon nog)

###pgn###
[Event “Nieuwerkerk 1 – Barendrecht 1”]
[Date “2013.11.26”]
[Round “2”]
[White “Cees Klein”]
[Black “Jean-Peter van Sprang”]
[Result “1-0”]
[WhiteElo “1842”]
[BlackElo “1647”]
[PlyCount “79”]

1. f4 b6 2. Nf3 Bb7 3. e3 Nf6 4. b3 e6 5. Bb2 Be7 6. g3 c5 7. Bg2 d6 8. O-O Nc6 9. d3 Qc7 10. Qe2 h6 11. a3 O-O 12. Nbd2 Ba6 13. e4 Nd7 14. Rae1 Rad8 15. g4 e5 16. f5 Bg5 17. Nxg5 hxg5 18. Nf3 Nd4 19. Bxd4 cxd4 20. Nxg5 Rc8 21. Rf2 Qd8 22. h4 Rc3 23. Bf3 Nc5 24. Rd1 f6 25. Nh3 Rf7 26. g5 Rc7 27. g6 Rxc2 28. Qxc2 Nxd3 29. Qd2 Nxf2 30. Nxf2 Rc3 31. Be2 Bb7 32. Bc4 Kf8 33. Qe2 Ke7 34. Rd3 Qh8 35. h5 Qh6 36. Rxc3 dxc3 37. Nd3 Qd2 38. Qxd2 cxd2 39. Nf2 Bxe4 40. h6 1-0
%%%pgn%%%
———————–

Ook Robbert kwam op de snijtafel terecht. In een Engelse opening kwam hij gedrongen te staan. Hij probeerde zich te dotteren met een stukoffer voor 2 pionnen, maar wit bleek een specialist in het leggen van vaatklemmen. Hij smoorde pijnlijk nauwkeurig ieder tegenspel in de kiem. De klok deed de rest (2½-4½).
Bart was ditmaal als laatste klaar. Hij kwam bevredigend uit de opening, maar miste een veelbelovende inval op c7. Zwart hechtte deze mogelijkheid dicht door een counter door het centrum. Hij snoepte een pion mee en het toreneindspel was hierna niet meer te redden (2½-5½).

Al met al een verdiende nederlaag, de patiënt maakt het redelijk.
De volgende ronde staat operatie CSV op het programma.
Hopelijk brengt dr. De Bruijn voldoende paracetamol mee.

Onze 1e krachtproef tegen Zwijndrecht 2 die op 1 matchpunt volgt samen met Nieuwerkerk.

Bart speelde vooruit en dat zag er van dichtbij goed uit en daar vond hij ook het volgende van: “Ik kwam veel beter uit de opening en had een zeer sterk paard op b5. Daarna kwam dat paard zelfs op d3. Maar ik wilde even later een stuk slaan op e5 en was van plan dat met m’n loper te doen maar ik doe het met m’n mooie paard. Ik stond daarna nog steeds super goed maar verprutste het een beetje. Want ik zat heel de tijd te denken wat er gebeurd was als ik met de loper geslagen had. (Zat gewoon in m’n hoofd en kon het er niet uit krijgen). Toen kwam ik in een dame eindspel wat remise was.”

Bord 1. Bart Dubbeldam 1544 – Stijn Berghout 1575 ½ – ½

John speelde een strakke partij tegen Teus, maar wist net na het middenspel niet de oppositie te krijgen. Helaas overzag hij(en ook Teus) een aantal combinaties niet en de kans om er remise uit te peuren. Hij moest daarna lijdzaam toe zien hoe hij met een giga tijdnood van het bord werd gedrukt.

Bord 2. John Bakker 1598 – Teus Sr Slotboom 1563 0 – 1

Tom mocht het opnemen tegen de sterkste speler en zag dat zo:
“Helaas is het bij een schaakpartij zo dat één van beide spelers met zwart speelt.
Als dat mij overkomt moet het als onsportief van de witspeler gezien worden als hij niet met e4 opent.
Toch gebeurde dat. Het ergste is het als er met d4 geopend wordt. Ook dat gebeurde.
Mijn antwoord is dan, min of meer van armoe, d5. Er volgt c4 en die sla ik dan.(?)
Ten onrechte voel ik mij helemaal verguld want dan sta ik een pion vóór. Die pion ga ik daarna met alle mogelijke middelen verdedigen. Dat kan je ongetwijfeld tegen een speler, die ook nog een hogere rating heeft, beter niet doen. Ik doe dat dus wel en blijkbaar ook nog met succes. Verbruik zelfs niet eens meer tijd dan mijn tegenstander.
Dat is zoals bekend voor mij ook heel bijzonder. Door al die positieve punten zakt dan rond de veertiende zet toch de concentratie even weg.
Er raakt een stuk ingesloten. Ruim een half uur na gedacht. Geen oplossing te bedenken. Met een loper minder en nog steeds een pion meer(!), wellicht ten onrechte, toch maar door gespeeld. Dit ook omdat het op de andere borden nog niet zo duidelijk was.
Koeien blijken soms hazen te vangen, al weet je niet hoe. Tegenstander geeft ook een stuk weg. Kon nog wel even twee pionnen mee kapen.
Toen dus één pion achter met nog een paar minuten op de klok. Een halve minuut voor het vallen van mijn vlag scoorde Johan het laatstevolle punt. Dal bracht ons op 4,5. Dat was genoeg.

Bord 3. Tom Godthelp 1554 – Jaap Euser 1648 0 – 1

Han mocht zijn kunsten aan het 4e bord vertonen en verwoordde dat op zijn herkenbare toon:
“Een Italiaanse partij. In het middenspel gaf hij een pion weg en iets later een loper. Simpel naar gewonnen spel”

Bord 4. Han Pijpers 1579 – Gert-Jan den Heeten 1485 1 – 0

Aan bord 5 speelde(mag ik dat zeggen, ja ik denk ’t wel) onze solide roeptoeter Leo zijn partij en hij zag dat zo: “Mijn partij tegen de heer Wim van Vliet was niet heftig of gecompliceerd. Wel had ik het voordeel dat ik mij niet van de wijs heb laten brengen door slecht- of mooijweer De partij is geëindigd in mijn voordeel, maar zoals gezegd geen hoogtepunten.”

Bord 5. Leo van Praag 1531 – Wim van Vliet 1441 1 – 0

Onze soms wat norse edoch vriendelijke Johan kon er het volgende aan bord 6 uitpersen: “Na een woest incorrect offer toch de partij naar mij toe getrokken. Met name door catastrofale fouten van de tegenstander.

Bord 6. Johan de Weerd 1583 – Patrick Poots 1394 1 – 0

Dan uw slechte teamleider aan bord 7. Ik kwam wat beter uit de opening, maar wist dit nog niet direct vleugels te geven. Langzaam maar zeker wist ik mijn stukken op de koningsvleugel te positioneren totdat een paard van de tegenstander dacht dat het met alleen luchtdekking afkon. Ik schrok wel even, want het schaak stamt toch uit een ander tijdperk. Daarna was het hatsekidee, zo’n paardenbiefstukje gaat er wel in en was het om in dezelfde termen te blijven een gelopen koers. Eerst werd een toren opgesloten (waarbij Bert de ontsnapping met een tussenschaakje over het hoofd zag) en de kwaliteit verorberd. Daarna de frontale aanval gekozen en toen de eerste pion viel en open lijn ontstond gaf Bert op.

Bord 7. Stanley Brabers 1520 – Bert Broerse 1451 1 – 0

Naast mij aan bord 8 nam Joost plaats en toverde al snel een prachtige positieve stelling op het bord. Maar leverde waarschijnlijk door deze adrenaline boost pardoes een stuk in en werd na nog wat foutjes van het bord geschoven. Kwam dit nu door alle voorbereidingen, dat de spanning weer was toegeslagen of had hij zich gewoon vergaloppeerd? Volgende keer een remise of beter!

Bord 8. Joost Mooijweer 1465 – Antoine Oomen 1405 0 – 1

Dat was hen en wat was iedereen opgelucht na deze nipte overwinning.

Barendrecht 2 1547 – Zwijndrecht 2 1495 4½ – 3½

Natuurlijk moeten wij de meeting hierna niet uit het oog verliezen. Want Overschie staat dan wel 3 matchpunten achter, zij kunnen wel het sterkste team op de been brengen.
Tot 13 december!
Stanley.