Auteur: John Bakker

De maand maart begon op een zondag en dus zou er spoedig een vrijdag de dertiende volgen. In mijn agenda staat gebruikelijk een donker rood kruis door vrijdag de dertiende. Ditmaal niet, er moest worden geschaakt door het 2e van Barendrecht/IJsselmonde tegen Spijkenisse. Ook mijn verzoek aan de teamleider om de wedstrijd vooruit te mogen spelen mocht niet helpen en werd niet gehonoreerd.

Sinds mensenheugenis werden door de Romeinen op de vrijdagen de doodvonnissen voltrokken. Dat in combinatie met de 13e weerhield mij en de rest van het team ervan om Italiaans te openen. Bovendien hoe kan de RSB een dergelijke wedstrijddatum inplannen wetende dat nog de KLM, of British Airways stoelenrijen met 13 nummert. Ook in het Burj al Arab is geen dertiende verdieping of kamer met het nummer 13 te bekennen.

(meer…)

Helaas is gisterenavond een einde gekomen aan de ongeslagen status van het eerste team. We verloren met 2,5-5,5 van Nieuwerkerk a/d IJssel. Dit keer zat niet alles mee. Bart en Steef hadden vooruit gespeeld, wat ons slechts een halfje voor Bart had opgeleverd. Gisteren verloren Iroy, André en Robbert hun partij. Tjerk-Peter en Bert speelden remise. Feike won. Een niet zo uitgebreid verslag zal nog volgen.

Afgelopen donderdag mocht ons tweede team aantreden tegen het eerste team van schaakvereniging Hoeksche Waard. Beide teams zijn gebrand om te promoveren naar de tweede klasse. Het beloofde derhalve een zware wedstrijd te worden.

We werden aangenaam verrast door de prettige schaaksfeer en de goede verzorging door de dame achter de bar. De uitstekende cappuccino zorgde voor voldoende energie om er een mooie schaakavond van te maken.

We begonnen de avond met een prettige voorspong van 1,5 tegen 0,5. Ed Lammens had eerder op bord 2 vooruit gespeeld tegen dhr de Mik (½– ½) en ook Peter Jan Gravendeel speelde vooruit tegen dhr van Dijk op bord vijf (1-0). Al snel bleek dat juist deze voorsprong voor de tegenstander een trigger was.

Door omstandigheden moest onze vaste teamspeler Rien van Wilgenburg worden vervangen door Leo van Praag. Leo speelde op bord vier met zwart tegen dhr Op de Beek. Leo kwam prettig uit de opening ondanks een dubbel pion op de koningsvleugel wist hij al snel een positioneel voordeel te behalen met mooie “winst” kansen. Door een enige verslapping in de concentratie speelde Leo halverwege een slordige zet waarmee hij zijn tegenstander de mogelijkheid gaf om zich verder te ontwikkelen. Een toren eindspel waarbij Leo als snel zijn mooie vrijpion moest afstaan gaf aanleiding tot het aanbieden van een remise. De tegenstander van Leo wilde terecht nog even doorspelen. Gelukkig speelde zijn tegenstander niet geheel secuur en kon Leo zijn torens zo positioneren dat een remise onvermijdelijk bleek. (1-2)

Op bord 1 speelde Rinus Bongers tegen dhr W. van Dijk. Vooraf maakte Rinus zich enigszins druk over zijn vorm. Al bijna een jaar geen fatsoenlijke pot schaak gespeeld en dan nu op het eerste bord! De opening van Rinus was gedegen en ook in het middenspel leek er geen vuiltje aan de lucht totdat de pionstructuur van zijn tegenstander zo goed was ontwikkeld dat het afruilen van stukken door de tegenstander een geliefd tijdverdrijf werd. Met nog maar enkele stukken op het bord en een koning die zowel op de damevleugel als op de koningsvleugel als verdediger moest optreden was het enkel hopen op een tactisch foutje van dhr van Dijk. Dit gebeurde niet en Rinus zag geen uitweg meer (2-2).

Op bord zeven speelde John Bakker met wit tegen dhr van de Berg. John speelde zijn vertrouwde opening maar kon helaas op geen enkel moment indruk maken op zijn tegenstander. Zonder ook maar één keer druk uit te kunnen oefenen op de zwarte stukken werd besloten tot een forse afruil van stukken waarna zwart een mooie sterke witte loper met een goed gepositioneerde dame overhield. John kon alleen maar zoveel mogelijk de boel proberen te kiepen. Gelukkig was dit , mede door het niet al te agressieve spel van zwart, mogelijk en werd het remiseaanbod van dhr van Dijk maar zeer kort overwogen (2 ½ – 2 ½).

Op bord 8 speelde Han Pijpers tegen dhr de Moor. Na een wat opportunistische opening van wit (hoeveel dreiging was er nu achteraf werkelijk?) wist Han prachtig te pareren en de mobiliteit van de stukken van wit behoorlijk te beperken. Zeker toen de rokade-mogelijkheid was verkeken en de toren op H1 buitenspel was komen te staan begon de druk van Han fors toe te nemen. Gelukkig zag zijn tegenstander een vol stukwinst over het hoofd en kon Han met waarschijnlijk de mooiste combinatie van de avond zijn tegenstander horendol maken. Een prachtig offer zorgde uiteindelijk voor de nekslag (2 ½ – 3 ½).

Op bord drie gebeurde lange tijd niks. Onze teamspeler Robert Dortmond wist het te presteren om, en autopech te hebben, en een lege accu van zijn telefoon. Gelukkig kwam Robert om 7 minuten voor negen alsnog aan bij de speelzaal. Alhoewel gelukkig, hij had eigenlijk net zo goed niet behoeven te komen want zijn bijdrage tot de uiteindelijke score was nul. In een in eerste instantie gelijk opgaande partij wist zijn tegenstander in het tempo van Robert mee te gaan waardoor het tijdsverschil altijd ruimschoots in het voordeel van dhr van Driel bleef. Doordat er sprake was van een bijzonder complexe stelling en de voortdurende tijdsdruk had Robert onvoldoende tijd om zijn ingezette aanval daadwerkelijk tot een goed einde te brengen. Zijn tegenstander wist het initiatief over te nemen en kon daardoor met zijn toren de achterste lijn opzoeken. Robert verloor hierdoor een stuk en moest de partij opgeven (3 ½ – 3 ½).

Op bord zes zou uiteindelijk de beslissing gaan vallen. Jean-Peter van Sprang speelde met zwart tegen dhr Bedeaux die met g4? opende. De verleiding is vervolgens groot om aandacht aan deze pion te schenken maar de diverse mogelijke valletjes kunnen het beste worden ontweken door eenvoudig weg te ontwikkelen. Jean-Peter wist prima spel te bieden en creëerde een wel haast surrealistische stelling door zijn zwarte pion op e4 te positioneren. Paard op d3 en dame op f3 terwijl de witte koning de velden g1 en f1 tot haar beschikking had. Wit wist zich echter razend knap te verdedigen en, ook nadat Jean-Peter al zijn andere mogelijke stukken in de aanval had gepositioneerd, kon wit een definitieve dreiging voorkomen door buitenom via de zwarte dame vleugel zijn witte loper naar zijn zwaar aangevallen koningsvleugel te dirigeren. Zwart had nog meer ruimte nodig en offerde de ene na de andere pion op de f, g en h lijn op om zodoende zijn beide torens aanvallend op de open f en g lijn te kunnen positioneren. Ondertussen zag wit de bui al hangen en was alleen een dreigend mat een uitkomst. Wit verliet met haar dame de verdedigende stelling en kon met mat in twee de druk voor Jean-Peter fors opvoeren. Jean-Peter had vervolgens geen keus en moest met minder dan 2 minuten op de klok een forse kamikaze poging doen om definitief af te rekenen met zijn tegenstander. Met een bijzonder knappe combinatie sloeg hij met al zijn mogelijke slagkracht in op de koningsvleugel. Aftrekschaakjes, offers, schijnaanvallen en vorkjes, alles werd uit de kast gehaald, met als resultaat een werkelijk slagveld en twee torens en vier pionnen tegen een loper, toren en drie pionnen. Door enkele tussenschaakjes wist Jean-Peter de witte koning op een plek te krijgen waardoor de koning niet meer als verdediger kon optreden en Jean-Peter dreigde te promoveren. Sportief legde de tegenstander zijn koning neer. Ook aan de mooiste en moeilijkste partij van de avond was een einde gekomen (3 ½ – 4 ½).

Met een positief resultaat tegen één van de beste teams uit de poule mogen we zeer tevreden zijn. Nu maar hopen dat onze vakantievierende teamcaptains ook content zijn met de uitslag.

Op 24 februari was onze ontmoeting met mede-massakamper Ridderkerk 2. Tevens de hekkensluiter van klasse 4a.

Zoals inmiddels gewoon speelde Bart vooruit op 13 februari. D’r was iets met die datum. Ik kan pas later op de avond de partij bekijken en het zag er goed uit voor Bart met een vrijpion in het centrum. Echter spoken, leeuwen en tijgers streden om een plekje op de voorste rij in het hoofd van Bart. Daardoor kreeg Bas vrijgeleide om zijn dame de gelederen van Bart’s stelling binnen te manoeuvreren, daar waar dwingen tot dameruil beter was geweest. Toen de dame(mol) eenmaal binnen was, was er geen houden meer aan. Dit in combinatie met een snel tikkende klok was de guillotine voor Bart.
Bord 1. Bart Dubbeldam 1544 – Bas Weber 1399 0 – 1

De 24e moesten we even wachten op Bas 2. Daarna konden we los, want we waren inmiddels wel gewend geraakt aan een achterstand.
Ik heb wel alle partijen bekeken, maar ik heb ze niet gezien. Vandaar een wat beknopt verslag.

Wat is dat toch met die concentratie van John? Het leek er even op alsof de tegenstander het die avond zonder tegenstander tegenover zich moest doen. Enkele openingszetten door John en vervolgens was John maar sporadisch aan het bord te zien; sigaretje roken, even wandelen, koffie halen/zetten en bij de andere borden kijken. Toch bleek al snel dat dat onverschillige wel eens negatief zou kunnen aflopen. De tegenstander maakte slim gebruik van de onoplettendheid van John. Gelukkig wist John dat het teambelang voorop moest staan en ging er uiteindelijk toch nog even goed voor zitten. Dit bleek ook wel nodig want zijn tegenstander had inmiddels een behoorlijke druk op de stelling van John weten te creëren. Nadat John zijn kansen had weten te keren mocht er alsnog een mooi punt voor Barendrecht worden genoteerd.
Bord 2. John Bakker 1598 – Raymond de Moré 1405 1 – 0

Ik kwam wat stroef uit de opening, maar zag al snel een mogelijkheid om een pion te winnen. Er was nog een mogelijkheid om een extra pion te winnen met een simpel mat achter de paaltjes. Ik dacht hier wat te gemakkelijk over, in de wetenschap dat Rishie al 40 minuten meer had gebruikt. Rishie doorzag de dreiging goed en zorgde vervolgens voor behoorlijk wat problemen in mijn stelling. Vervolgens stevenden wij langzaam op een remise af. Tsja achteraf…..
Bord 3. Stanley Brabers 1520 – Rishie Jokhoe 1433 ½ – ½

Johan kreeg een wilde Jan tegenover zich. Die rolde een windmolen offensief af. Bij wat kleine foutjes van Johan had dit catastrofale gevolgen kunnen hebben. Gelukkig is Johan niet degene die over één nachtje ijs gaat en Jan niet degene die alle varianten uitwerkt. Hierdoor kon Johan al snel een stuk winnen en daarna volgende de bekende kaartenhuis constructie.
Bord 4. Johan de Weerd 1583 – Jan de Jong 1433 1 – 0

Bij Leo zag ik een bekend fenomeen verschijnen, namelijk open spel. Halverwege zag hij het zelf niet helemaal zitten, totdat hij een centrumpion voorkwam. Leo is natuurlijk een bijtertje en wist deze pion knap naar de overkant te escorteren. Klaar.
Bord 5. Leo van Praag 1531 – Lex van der Linden 1367 1 – 0

Mag je op het 6e bord, met wit, (tegen Ridderkerk 2, met alle respect) je heerlijk uitleven. Dus o.a. zeker niet in tijdnood komen. Als je dan op de zesde zet, t.g.v. een onbegrijpelijke black-out, twee zetten in de verkeerde volgorde speelt, sta je na zes zetten een volle loper achter, zonder enige materiaal compensatie. Gelukkig was er via de open d- en e-lijn enige druk uit te oefenen. Dat hield de tegenstander zodanig bezig, dat toen hij dat heelhuids overleefd had, wat te overmoedig een mataanval inzette die hem een stukverlies (tegen twee pionnen) opleverde.
Daarna leek bij zwart de tank min of meer leeg. Er gebeurde van alles maar daarna bleken er nog een wit paard met twee pionnen tegen twee zwarte pionnen op het boord te staan..Dat was, wonder boven wonder, genoeg voor de witte winst. De vraag die je blijft bezig houden is of je na zes zetten,met een volle loper achter, wel door moet blijven spelen.
In dit geval blijkbaar wel (zeker als je ook nog kampioenskansen wil houden).Bord 6. Tom Godthelp 1554 – Wim van Daalen 1307 1 – 0

Mijn verwachtingen van Joost waren hoog. Met zwart komt het beste in hem boven. Vanaf het begin leek hij toch de witte stukken te hebben. Marc werkte dan ook wel erg mee en al snel kon er een vol stuk in de tas. Daarna was het langzaam uitschuiven.
Bord 7. Joost Mooijweer 1465 – Marc Harreman 1 – 0

Han mocht met Leo van plaats wisselen, want Han wilde heel graag met wit spelen.
Dat konden wij zien, want hij ging er vol in vanuit de startblokken. Alleen was het een beetje als “Blazing saddles”. Gelukkig hervond hij zichzelf na de aanvankelijke teleurstelling dat een snel mat er niet in zat. Daarna keurig afgemaakt.8. Han Pijpers 1579 – Bas Roest 1257 1 – 0

Dit resulteerde in een lekkere overwinning.

Barendrecht 2 1547 – Ridderkerk 2 1372 6½ – 1½

Inmiddels in de wetenschap dat Overschie een sof had en wij aan een 3-5 nederlaag voldoende hebben voor de kampioenstrui, lijkt mij winnen het enige juiste.
Tot de 18e maart gents!!!