Voorspel
Op maandag 16 maart 2009 speelde het eerste haar laatste competitiewedstrijd. De tussenstand na de 6e ronde was als volgt:
Hierbij dient te worden vermeld dat de kampioen promoveert en de nummers 7 en 8 degraderen.
Hele analyses werden losgelaten op welke wijze we ons nog konden handhaven in de 2e klasse: ‘wat als wij verliezen en Maassluis speelt gelijk’. ‘Wat gebeurt er als wij gelijk spelen en de IJssel wint met 4½-3½’. Al deze analyses ten spijt was de enige zekerheid voor handhaving: gewoon winnen van Erasmus 3, de nummer 2 van de ranglijst. De ratings van onze tegenstanders bekijkend leerde ons dat een tactische opstelling totaal geen zin had.
Na de peptalk van Leo, onze teamleider, gingen we aan de slag.
De daad
De klokken werden ingedrukt, de wedstrijd begon. Blijkbaar had Joost de peptalk niet geheel begrepen. In no time stond hij een volle toren achter, zonder enige compensatie. Gelukkig stond Robert op dat moment op een tafel ernaast een vol stuk voor. Voor Joost leverde het een coïtus interruptus op, terwijl Robert een vluggertje afwerkte. Dat leverde een tussenstand van 1–1 op.
Tjerk-Peter kwam in een openingsvoorbereiding van zijn tegenstander terecht. Na het afruilen van allerhande stukken ontstond er een potremise stelling (waarin Tjerk-Peter zich vreemd genoeg nooit echt comfortabel in voelt) en de tegenstander bood remise aan. Even met Feike overlegd. Hij sprak de wijze woorden: ‘een half punt is een half punt’. Op de achtergrond stond John hard nee te schudden (want hij had gezien dat de andere borden niet geheel florissant voor ons uitzagen). Daarom besloot Tjerk-Peter toch maar door te spelen en na één zet daarna te denken: ‘iedereen kan de pot op, ik bied gewoon remise aan’. Tussenstand 1½-1½.
