Categorie: Algemeen

In de één na laatste ronde kwam koploper Shah Mata op bezoek.
Door onze missers eerder dit seizoen waren zij drie matchpunten op ons uitgelopen met nog 2 ronden te gaan. Dus wij moesten winnen om de laatste strohalm te pakken.
Bert was dit keer verhinderd en werd vervangen door Tjerk-Peter die in bloedvorm verkeert.

Omdat de razende reporter niet ter plekke was is dit verslag opgesteld door de spelers zelf, waarbij André zo vriendelijk was de inleiding en de borden 5 tot en met 8 voor zijn rekening te nemen:

Het fietsen naar IJsselmonde doet het team van Barendrecht kennelijk goed.
In groep 1A van de RSB competitie werd nu ook koploper Shah Mata 1 verslagen met sprekende cijfers: 5-3

Bord 1 Feike
Over mijn partij valt niet zoveel te zeggen. Die ging een heel lange tijd gelijk op, totdat mijn tegenstander in het eindspel een pion verloor. Dit was eigenlijk nog niet fataal, maar toen hij er nog een verloor was het met P+2 pionnen tegen P gewonnen voor mij.

Bord 2 Jan
Ik kwam met wit niet helemaal lekker uit de opening en ik liet me verrassen door een dame+loper aanval op mijn koningsvleugel. Zag mij genoodzaakt een kwal te offeren (bleek achteraf toch niet nodig), maar kon alsnog geen potten breken. Tot overmaat van ramp te lang hieraan gerekend: vlag. Grote opluchting derhalve dat links en rechts van mij wel goed geschaakt werd.

Bord 3 Iroy
Ik had een gelijkopgaande partij, waarbij ik richting het eindspel een fijne stelling kreeg. In het toreneindspel dat volgde had ik het initiatief en kwam wit in zetdwang.

Bord 4 Steef
Ongeveer gelijke stelling vanuit de opening. Ik kreeg in het middenspel een licht initiatief, maar het evenwicht werd niet beslissend verbroken. Had een pion kunnen winnen, wat geforceerd tot een dame-eindspel had geleid waarin mijn tegenstander vermoedelijk eeuwig schaak kon geven, tenzij ik een koningsmars door open veld zou ondernemen, waarvan ik het resultaat niet kon overzien. Uiteindelijk werd het een toreneindspel met gelijk materiaal en een marginaal plusje. Remise was het (terechte) resultaat.

Bord 5 Ryan
Bord 5 stond vanaf zet 2 in lichterlaaie. Ryan mocht proberen de om zijn gambietjes beruchte Theo van de Sluis te weerstaan. Het Deens gambiet dat op het bord kwam, met twee vervaarlijk lopers die op de zwarte koningsstelling waren gericht, werd bekwaam door Ryan opgevangen. Lang bleef hij een gambietpion voor staan, maar toen er een eindspel met zware stukken op het bord verscheen leverde hij er twee in. Het uiteindelijke spel met een pion minder hield hij echter knap remise.

Bord 6 Ivan
Op bord 6 mocht Ivan proberen de sterke Rene de Lange pootje te lichten. In zijn favoriete Maroczy bind (pionnen op c4 en e4) rammelde hij aan het 3 rijen systeem van zijn tegenstander. Heel even leek hij met f4 iets te lichtzinnig op aanval te spelen, waar De1-f2 met verdere manoeuvres vanaf de zijlijn iets logischer leek. Uiteindelijk liep de partij uit in een terechte remise.

Bord7 André
Bord 7 was geen probleem. André tikte met zwart in 26 zetten Kristian Zaydulidi uit.
Na 14 zetten stond zwart al ietsje beter, zie stelling 1.

Wit moest kwaliteitsverlies voorkomen en speelde:
15.Tdf1 zwart antwoordde verrassend 15…h5, waarna Kristian besloot va banque op koningsaanval te spelen.
16.f5? Het antwoord 16…c5 was ingecalculeerd, maar direct ..Lxe5 was volgens Fritz beter. Er volgde
17.Df4 Lxe5
18.Df3 Hier nam zwart de handschoen op en viel met 18…c4 de loper aan, zie diagram 2.

Na 19.fxg6 cxd3 20.gxf7+ Kg7 staat zwart nog steeds beter (-0.53), maar wit doet nog mee. Wit knipperde echter als eerste en trok zijn aangevallen loper terug.
19.Le2? (-2.13) Lxf5
20.Dxd5 Lxc3! Geen dogma’s! Zwart ruilde zijn mooie fianchetto loper voor een hard en tastbaar voordeel.
21.Dxd8 Lxb2+
22.Kxb2 Tfxd8 En nu? De loper staat aangevallen, dus wit haalde hem snel weg, maar achteraf is 23.Lxg4 wel beter, al blijft zwart gewoon twee pionnen voor staan.
23.Lc3 Pe3! Lekker! Toren f1 staat aangevallen, maar ook pion g2. Ogenschijnlijk lost
24.Tf2? het probleem op, maar er volgde: 24…Tab8+ Auw, er staat nog meer in…waaronder een Koning!
25.Kc1 Na een half uur nadenken. Uiteraard lopen zowel Ka1 als Ka3 mat. 25…Lxc2!
26.Lb2 Na wederom een half uur nadenken. Wit wilde kennelijk niet voor half elf opgeven. 26…c3
En nu is het voorbij. Door al zijn stukken weg te geven kan wit het mat voorkomen, maar de partij is niet te redden. 0-1

Bord 8 Tjerk-Peter
Aan bord 8 had de uitploeg veteraan Rob Leeman opgesteld, die fris en vrolijk een “modern defence” speelde. Tjerk-Peter had er een harde dobber aan, maar wist een moeilijk toreneindspel met ijzeren volharding remise te houden.

De onderste 4 borden scoorden daarmee 2½ – 1½, net als de bovenste 4.

In de derde ronde stond Erasmus 2 op het programma. Eerder dit jaar in het vorige seizoen hadden we er met 5½-2½ van gewonnen en onze ratingplus van gemiddeld bijna 100 punten gaf ons reden tot optimisme.

Maar dan moet het eerst natuurlijk nog wel even gebeuren.

Wat dat betreft was het vooruit spelen van Jan een teleurstelling. Naar eigen zeggen had hij goed positiespel en ergens een kans over het hoofd gezien om het af te maken. Remise dus (½-½).

Ryan was heel snel klaar. Zijn tegenstander Ruurd Ouwehand had vorig seizoen ook al tegen hem gespeeld en verloren door een fraai paardoffer.
En ook dit keer werd hij door fraai paardoffer getackeld en met het tweede paard mat gezet (1½-½).
Opvallend was trouwens dat Ruurd en Jan Hoek van Dijke de enige spelers waren die het vorig seizoen ook tegen ons had gespeeld.
Bij ons maar 2 wissels: Steef en Tjerk-Peter werden vervangen door Ivan en André.

Paul was als volgende klaar. Hij had in zijn typerende stijl met wit een paard op g7 gestald die werd ondersteund door een loper op h6. Dit paard hield een koning op g8 en een toren op h8 in toom, waarna een doorbraak door het centrum het pleit beslechtte (2½-½).

Ivan leek na de opening beter te staan door een sterk pionnencentrum op e5 en f4, maar beslissend werd dit niet. Hierna werd logischerwijze tot remise besloten (3-1).

Jan Hoek van Dijke, eerder genoemd bij de partij van Ryan, is trouwens een mooi bruggetje naar de volgende uitslag. Hij speelde met wit tegen onze tweede nieuwkomer André, die het liefst met zwart speelt. Eerst stukken op de goede plaats zetten en dan het punt verzilveren.
Maar de partij laat dit beter zien (4-1) : 

Het volgende punt werd hierna snel gescoord. De tegenstander van Bert begon een kwartier  later aan de partij en ging meteen in de denktank omdat ik goed uit de opening kwam. Helaas liet ik een mooie kans liggen waarna zwart goed terug kwam. Een pionoffer resulteerde later in pionwinst. In het toreneindspel stond ik deze pion nog steeds achter, maar gelukkig was het een dubbelpion. Bij goed spel van beiden lag remise voor de hand. Gelukkig koos mijn tegenstander voor het verkeerde plan. In plaats van zelf met zijn pionnen te gaan rennen probeerde hij mijn pionnen tegen te houden. Dat lukte niet (5-1).

De twee matchpunten waren dus binnen en alleen Feike en Iroy waren nog bezig.

Feike was als volgende klaar. De partij kwam langzaam op gang en toen wit met een toren via de h-lijn Feikes stelling binnendrong vreesde ik het ergste. Toen ik even later weer naar de partij keek waren de rollen tot mijn grote verbazing geheel omgedraaid en ging de zwarte toren op rooftocht. De partij eindigde in remise, maar niet nadat Feike een mooie kans had laten liggen (5½-1½).

Iroy was dus als laatste bezig. Zijn tegenstander offerde een stuk voor twee pionnen en een gevaarlijk pionnenfront als compensatie. In de chaotische tijdnoodfase gebeurde er van alles waarna een zetherhaling tot remise leidde (6-2).

Weer een mooie en ruime overwinning.
De geschiedenis herhaalde zich weer en een mooi scorelijstje : vier remises aan de eerste vier borden en vier overwinningen aan de laagste vier borden.
Of zoals een lid van Erasmus opmerkte: eigenlijk toch nog 4-4.

De politiek heeft veel problemen met het in elkaar timmeren van een noodwet.
Ik adviseer onze volksvertegenwoordigers om lid te worden van een schaakvereniging, dan leren ze wel wat echte (tijd)nood is.

Op weg naar Moerkapelle voor de tweede wedstrijd van het seizoen, strandde de auto van Feike in een file na een eerder ongeluk. De bestuurder en de inzittenden Steef, Ryan en Bert kwamen hierdoor meer dan een uur te laat aan in de speelzaal.
Gelukkig kregen we van de gastheren 20 minuten terug en startten de vier slachtoffers dus met 45 minuten tijdverlies en waren dus meteen al in tijdnood.
Extra vervelend is dat Moerkapelle immer een lastige tegenstander is waartegen we het altijd moeilijk hebben.

Gelukkig stond André al gewonnen toen de vier tijdslachtoffers de speelzaal hadden bereikt. André dacht natuurlijk: “de tijd is snel, gebruikt hem wel”. Na een opening waarin weinig aan de hand was permitteerde zijn tegenstander zich 2 foute zetten achter elkaar. De eerste kostte hem een pion, de tweede een paard (1-0).

Hierna toonde Ryan op jeugdige leeftijd zich al volwassen en een kind van zijn tijd, door met zijn beperkte denktijd een grootmeesterremise te produceren (1½-½).
Bert zat aan het andere schaakspectrum: op pensioen leeftijd speelde ik de opening veel te snel waardoor ik al gauw een belangrijke pion verloor. De gezegde “als oude honden blaffen, is het tijd om uit te zien” was dus niet aan mij besteed. Aanvullende schade was een zwarte vrijpion, een open c-lijn voor zwart en zwar(t)e druk op mijn stelling. Ik zocht compensatie door complicaties uit te lokken op de koningsvleugel, maar deze keerden zich al snel tegen mij (1½-1½).
De volgende tegenvaller was zichtbaar aan het bord van Ivan. De partij ging lang gelijk op en Ivan leek de tijd aan zich hebben, maar toen er een witte dame en toren op de zevende rij verschenen was het pleit snel beslecht (1½-2½).

Met deze achterstand brak de volgende tijdnoodfase aan. Op de vier resterende borden zag het er somber uit voor ons. Feike en Steef hadden net als ik een pion ingeboet, maar ook Jan stond er niet al te best voor en het bord van Iroy stond in brand.

Om met de laatste te beginnen: de partijen van Iroy moet je nooit laten zien aan beginnende jeugdspelers. Alles wat de stappenmethode leert zie je niet terug in zijn partijen. Maar de praktijk is natuurlijk heel wat anders. Door zijn pionnenstructuur volledige laten vernietigen kreeg Iroy veel ruimte voor zijn stukken. De opgewonden tegenstander wist veel penningen te weerleggen, maar de tijd kende geen genade en in de tijdnoodfase ging hij er toch aan ten onder (2½-2½).

En het werd nog mooier, want ook Jan wist in een mum van tijd en op hetzelfde moment op vergelijkbare wijze te scoren. Hij moest zich de hele partij verdedigen, maar in tijdnood wist hij de pionnen rondom de vijandelijke koning te ruilen waarna wit ten onder ging aan de matdreigingen van de zwarte dame en torens (3½-2½).
Eindelijk stonden we weer voor, maar niet voor lang, want Steef kon het niet bolwerken. Zoals eerder gezegd had hij een pion verloren, maar de pluspion was vrij ver opgerukt. Na taai verzet moest Steef in het lopereindspel toch het onderspit delven. Gelukkig voor Steef: “de tijd heelt alle wonden” (3½-3½).

De 3½-3½-tussenstand hadden we vorig seizoen ook al gehad. Toen wist Steef het beslissende punt te scoren, maar nu moest Feike met een minuspion het toreneindspel te zien houden. Hij deed dat onder het motto: “neemt uw tijd te baat, te vroeg is beter dan te laat” en op bekwame en actieve wijze zeilde hij de remisehaven binnen (4-4).

Al met al een verdiend gelijkspel met veel gelukjes en ongelukjes aan beide kanten.
De tijd zal het leren of we aan het einde van het seizoen met het gelijkspel tevreden zullen zijn.