In de eerste ronde moesten tegen het altijd moeilijke Nieuwerkerk aan den IJssel.
In het verleden hebben we hiertegen meerdere bloedneuzen opgelopen, maar als we dit seizoen eindelijk eens willen promoveren dan moest deze reeks maar eens stoppen.
Het begin was veelbelovend. De tegenstander van Tjerk-Peter zag al na 10 zetten over het hoofd dat zijn dame stond aangevallen (1-0).
In de laatste ronde moesten we proberen de achterstand van anderhalve bordpunt op Spijkenisse 2 in te halen. Dat moest dan gebeuren tegen het altijd moeilijke HZP Schiedam.
Steef en de voor André ingevallen Rinus speelden vooruit.
Steef verloor jammerlijk, maar Rinus profiteerde oplettend van twee kleine foutjes en behaalde een vlotte overwinning (1-1):
In de zesde ronde moesten we proberen de achterstand van anderhalve bordpunt op Spijkenisse 2 zien goed te maken. Dus winnen met zo groot mogelijke cijfers was het parool.
We traden bijna volledig aan, alleen André was op het laatste moment vervangen door Jan. Geen verzwakking naar zo bleek.
Zo halverwege de avond had ik een prognose van 5-3 op mijn lijstje staan: plussen voor Feike, Jan en Tjerk-Peter, een min bij mezelf en evenwicht aan de overige borden.
In de vijfde ronde kwam het altijd-moeilijke SOF/DZP langs. Samen met Spijkenisse 2 en ons team maken ze de dienst uit in onze klasse. Tegen Spijkenisse hadden ze met 5-3 verloren, dus aan ons de taak deze score minimaal te evenaren. Om dat te bereiken zouden we veel goocheltrucs uit moeten halen.
Dat ging Bert, ik dus, erg slecht af. Ik speelde als een slechte imitator van Tommy Cooper; eentje die nog blind was ook. Ik zag weinig tot niets van de witte dreigingen en mijn tegendreigingen gingen in witte rook op. Binnen een uur lag mijn koning op zijn gat. En verder wil ik er niets meer over zeggen. Toch nog wel: BAH! (0-1).
In de vierde ronde stond laagvlieger Hendrik Ido Ambacht 1 op het menu. Dit team is afgelopen 2 jaar gepromoveerd van de derde naar de eerste klasse en moet zich nu zien te handhaven.
Onze taak was de (mede)koppositie te behouden en de 5½-2½-overwinning van concurrent Spijkenisse 2 te overtreffen.
We hadden 2 vervangers nodig, want Tjerk-Peter was zakelijk verhinderd en André had zich ziek gemeld. John en Jan waren adequate vervangers.
In de derde ronde togen we naar Overschie. Spelen wij in Barendrecht in een Klachthuis, zij vertoeven in Het Prachthuis. En het was inderdaad heel gezellig daar. Wel wat warm trouwens en dat werd er in de loop van de avond niet beter op. Maar verder geen klagen over deze locatie.
We traden voltallig aan en hadden de opdracht om niet alleen te winnen, maar ook te denken aan ons doelsaldo. En deze combinatie bleek al lastig genoeg tegen het moeilijke Overschie.
Niet vreemd was dan ook dat halverwege de avond mijn plus-min-lijstje afwisselend 4½-3½ aangaf voor beide partijen.
Het was volle maan en Halloween was net geweest. Overdag zag ik diverse zwarte katten op straat lopen. Het was koud en ik huiverde…..
Deze spookachtige beelden kon ik missen als kiespijn! Want ik moest ‘s avonds schaken en wilde gewoon een onbezorgde overwinning op de promovendus. En verder geen gedonder!
Maar mijn angstbeeld bleek juist, want na zo’n 2 uur spelen ging de strijd nog gelijk op en was er nog geen zicht op een overwinning.
Weliswaar hadden Steef en Bert groot voordeel, maar Adrie stond slecht. Aan de andere borden was het evenwicht nog niet verbroken. Er kon dus nog van alles gebeuren…
De laatste ronde stond er wederom niets op het spel, beide teams kon niets meer gebeuren.
Is het dan ook niet verwonderlijk dat ik mijn aantekenlijstje al heb laten inpakken voor de komende verhuizing? Het verslag moet ik dus maken op basis van mijn geheugen en het verslag op de site van onze tegenstander.
In de één na laatste ronde van dit seizoen stond er weinig meer op het spel voor beide teams. Zowel het kampioenschap als degradatie waren uit zicht en alleen persoonlijk eer stond op het spel. Voorzichtig werd al voor de aanvang “4-4”geroepen.
Deze wens werd versterkt door snelle beginremises van achtereenvolgens Tjerk-Peter en Ed (1-1).
In de vijfde ronde stond koploper Krimpen aan den IJssel 2 op het menu. Aan ons de taak te bewijzen dat ze alleen maar op kop stonden omdat ze nog niet tegen ons hadden gespeeld.
Helaas werd deze taak bemoeilijkt door 3 voorvallen.
Ten eerste had Iroy bij het vooruitspelen volkomen onnodig een gewonnen stelling uit handen gegeven (0-1). Het tweede was de afzegging van Robbert vanwege ziekte. Gelukkig vonden we een goede vervanging in de persoon van Adri Jumelet.
Het derde voorval vond plaats op de speelavond. Ron bewees zijn slechte vorm van dit seizoen door in een ommezien een loper weg te geven. Hij was er ziek van (0-2).