Categorie: RSB beker

Vooraf dichtten we ons aardig wat kansen toe om Onesimus in de eerste ronde van het RSB bekertoernooi uit te schakelen. We hebben inderrdaad gewonnen, maar het was niet gemakkelijk.
Om 20 uur verrichtte Tjerk-Peter de loting. Die pakte voor mij gunstig uit, want ik kreeg wit op het eerste bord. Wat ik niet had verwacht is dat ik twee tegenstanders zou krijgen, namelijk niet alleen die van Onesimus, maar ook de kou. De verwarming in het trefpunt werkte namelijk niet. Is de gemeente aan het bezuinigen? Het was dus pittig koud in de zaal, nog een geluk dat het niet hardje winter was.
Het eerste punt was voor Barendrecht. André was zijn tegenstander aan het derrde bord vrij snel de baas. In het middenspel ontstonden wat verwikkelingen en toen de rookwolken waren opgetrokken, bleek wit een stuk en een paar pionnen meer te hebben. Geen basis voor verder spelen dus. Het volgende punt was voor Onesimus. Hoewel ik het tijdens de partij nog niet zo in de gaten had, werd ik in feite compleet weggespeeld. Een regelrechte blunder verkortte mijn lijden, maar ook zonder die blunder zou ik geen kans meer hebben gehad, zo leerde mij de computer. Hiermee was de stand weer rechtgetrokken. Hierin zag de tegenstander van Tjerk-Peter, tegenwoordig verbannen naar het vierde bord, aanleiding om remise aan te bieden, terwijl hij even daarvoor een remise-aanbod nog had afgeslagen. Tjerk-Peter was bezig een minoriteitsaanval af te slaan en de goede afloop daarvan was zeker nog niet gegarandeerd. Aannemen dus dat remise-aanbod, temeer daar Robbert een ingewikkelde stelling op z’n minst wel remise leek te kunnen houden, wat dan weer tot een snelschaak-barrage zou leiden. Wat ons echter toch wel zorgen baarde was dat Robbert zeeën van tijd had vergeleken met zijn tegenstander. Kon hij daar wel mee omgaan? Had hij zijn meerdere gevonden in het tarten van de klok en teamgenoten? We maakten Robbert er nog op attent dat remise voldoende was, dat we al blij waren als we aan snelschaken toe zouden komen. Robbert dacht er het zijne van en maakte het zijn tegenstander dermate moeilijk dat deze zijn toch al schaarse tijd in rook zag opgaan, evenals de partij. Mooi werk van Robbert!

Zo werd het dus 2,5-1,5 in ons voordeel. Door naar de volgende ronde!

Feike

door Bert Anand Drolenga

Na de victorie tegen Krimpen aan den IJssel kwamen overburen aan dezelfde IJssel op bekerbezoek voor de derde ronde op maandag 21 januari.
In de twee weken tussen beide wedstrijden was er echter wel het één en ander voorgevallen…..
In Barendrecht waarde toen namelijk het Tata Steel-virus rond. Deze nog onbekende ziekte komt oorspronkelijk uit de Franse plaatsje Migraine-sur Seine en heeft een vernietigend effect op de grijze cellen. Lees en huiver.

Feike had een weekendtoernooi in Wijk aan Zee bij Tata Steel achter de rug. Met 2 uit 3 behaalde hij een goede 2e plaats. Tegen CSV ervoer hij echter hoe moeilijk het is om op te boksen tegen een paar honderd ELO-punten extra. Hij koos met zwart de Franse opening. Erg dom natuurlijk, want komt daar nou niet het Tata Steel-virus vandaan? Weer een bewijs dat het virus zijn werk deed.
Geen wonder dat Feike slecht uit de opening kwam. Zijn koning stond op de tocht en hij moest lijdzaam afwachten op de plannen van zijn tegenstander. Nadat Feike er in geslaagd was lang te rocheren , werd hij op de damevleugel onder de voet gelopen (0-1).
Ook Tjerk-Peter had een bewogen week achter de rug. De vrije afdaling thuis had niet alleen gekneusde ribben toch gevolg, maar zelfs een klaplong. Opname in een ziekenhuis was noodzakelijk en verhinderde deelname aan het weekendtoernooi in Wijk aan Zee. In de partij bleek dat het Tata Steel-virus zelfs in het ziekenhuis rondwaarde. Niet verwonderlijk belandde Tjerk-Peter in een Franse opening met desastreuze gevolgen. Hij kwam er niet aan de pas en werd langzaam maar zeker van het bord gezet (0-2).
Hierna kwam Robbert op het scorebord. Hij had aan 2 vierkampen deelgenomen in Wijk aan Zee. Dat was erg verstandig, want hierdoor was hij immuun geworden voor het Tata Steel-virus. In Wijk aan Zee behaalde hij een 3e en een 2e plaats. Helemaal warmgedraaid had hij zin in een knokpartij. Hij offerde enthousiast een stuk voor 2 pionnen en aanval. Helaas kwam de aanval niet uit verf en werd hij langzaam maar zeker weggetikt (0-3).

Hierna was de wedstrijd verloren en was het aan mij de taak de eer te redden. Hoewel ik me ook aan Wijk aan Zee had bezondigd, een gedeelde 1e/2e plaats, had ik geen last van het Tata Steel-virus. Ik was er namelijk voor behandeld.
Na de opening kwam er na 19…Tae8 onderstaande scherpe stelling op het bord.

Geïnspireerd door de partij Aronian-Anand keek ik naar mogelijke loperoffers, maar durfde niet toe te happen omdat ik de consequenties niet kon overzien. Ten onrechte zo bleek, want Fritz kwam met de volgende fantastische zetten op te proppen die ik u niet wil onthouden:
20.Lxh7!+ Kxh7 21.Dh5+ Kg8 22.Lxg7! f6 (22.Kxg7 23.Dg5+ Kh8 24.Te3 Dxc2 25.Th3+ Dh7 26.Txh7+ Kxh7 27.Tf3 Pf6 28.Th3+ Ph5 29.Txh5 mat) 23.Dg6 Pe5 24.fxe5 Dxg7 25.Dxg7+ Kxg7 26.exd6 en de 2 pluspionnen zijn genoeg voor de winst.

Tja, om dit te zien moet je Anand heten.
In de partij speelde ik 20.Dg4 en offerde later een kwaliteit, maar eigenlijk ten onrechte. Zwart mistte een paar goede kansen en behandelde het eindspel erg passief. Hierdoor wist ik na veel zwoegen het punt toch nog op het droge te hijsen.

We kunnen ons nu weer concentreren op klassebehoud in 1B.

door Bert Drolenga

Op een doorweekte maandagavond voer ons vlaggenschip naar het desolate eiland Goeree Overflakkee. Het vlaggeschip werd bemand door kapitein Tjerk-Peter, vergezeld van hoofdmachinist Feike, roerganger Robert en ketelbinkie Bert. Na een barre tocht gingen zij voor anker in het recreatiecentrum De Staver in Sommelsdijk.

In dit multisportcentrum werden zij gastvrij ontvangen door de plaatselijke schaakvereniging met de onheilspellende naam “De Zwarte Pion”.
Gelukkig was de sfeer op de club verre van dreigend en al snel konden we met de partijen beginnen.

Kapitein Tjerk-Peter bemande het 2e bord en had zwart geloot. Natuurlijk om problemen met Zwarte Pionnen te voorkomen. Helaas kwam hij na de opening al gauw in ademnood. Een sterk wit zeepaard op d5 dwong onze kapitein om scherp aan te wind te varen. Uiteindelijk wist hij het paard te ruilen, maar toen kreeg hij te maken met De Witte Pion op d5. Deze wist snel op te stomen naar d7, waar een promotie wachtte. Eeuwig schaak bleek helaas een fata morgana (0-1).

Ketelbinkie Bert waande zich met zijn tegenstander op het strand. De voordelen van beide partijen golfden heer en weer al ware het de branding. Na een gunstige opening liet Bert met wit even de zeilen vieren en prompt rukten 2 Zwarte Pionnen op door het centrum. Ondersteund door een sterk zwart zeepaard. Tijd voor Bert om de stormbal te hijsen, want het water stond hem aan de lippen. Gelukkig leed hij geen schipbreuk, want zwart liet een schijnoffer toe, waarnaar het zeepaard kon worden geruild.
Hierna strandden de 2 zwarte pionnen en kon Bert het punt op het droge hijsen. (1-1).

Roerganger Robert zag na de opening de witte stukken als schuimkoppen op zich afkomen. Gelukkig verslikte wit zich even in zijn kansen, waardoor Robert een pion won en de boel droog kon houden. In een iets betere stelling gaf hij remise om de eindzege veilig te stellen (1½-1½).

Want hoofdmachinist Feike had inmiddels een kansrijke stelling bereikt. En daar had hij ruim de tijd voor genomen. Hij laveerde voorzichtig door de opening, ging op tijd overstag en wist langzaam maar zeker zijn tegenstander in het Nauw van Barendrecht te drijven. Uiteindelijk ging zwart ten onder en konden we overwinningsvlag hijsen. (1½-2½).

Al met al een benauwde, maar verdiende zege.
Na het lichten van het anker koos ons vlaggeschip weer het ruime sop en kwam behouden aan in vertrouwde haven.
In de volgende zeeslag is CSV uit Capelle ad IJssel aan de beurt. Zij zijn gewaarschuwd…

De Zwarte Pion 1793 – Barendrecht 1854 1½ – 2½
1. Bram Mourik 1908 – Feike Liefrink 2087 0 – 1
2. Adriaan Tieleman 1868 – Tjerk-Peter de Bruijn 1860 1 – 0
3. Cesar van Prooijen 1741 – Bert Drolenga 1770 0 – 1
4. Leon Struik 1656 – Robert Dortmond 1700 ½ – ½

Op maandag 9 januari moesten we in de derde ronde aantreden tegen angstgegner Charlois Europoort, waarvan we in het bekerverleden nog nooit wisten te winnen.

Met een zeg-nooit-nooit- instelling begonnen we aan de wedstrijd, vastbesloten met de slechte traditie te breken. Als voorbereiding hadden we niet te diep in onze bekers en glazen gekeken, zodat we fris aanschoven. En dat had resultaat. Halverwege noteerde ik een gunstige tussenstand op mijn plussen en minnen-lijstje.

Feike schoof met zwart in een soort Trompovski in sneltreinvaart zijn pionnen op de damevelugel naar voren en had een sterk initiatief.
Tjerk-Peter was bezig in een gesloten Siciliaan zijn ruimtevoordeel heel voorzichtig in een koningsaanval om te zetten.
Robbert had in een Scandinaviër na een bescheiden 2…Dd8 last van ruimtegebrek.
Bert stelde zijn stukken in een Caro-Kan wat glazig op ongelukkige velden, maar veel kon zwart hier niet tegenover stellen.

Dat onze zandlopers overuren draaiden mocht de pret niet drukken.

Bert was het eerste klaar. Na een grootscheepse afruil was zijn beker halfvol, evenals die van zijn tegenstander. Er restte niets meer dan zettenherhaling (½-½).

Hierna kwam er gedonder in de glazen. Tjerk-Peter ging namelijk iets te overhaast te werk met het slechten van de zwarte porseleinkast en werd verrast door een dodelijke tussenzet. Zijn koning werd naar voren gelokt en belandde in een matnet. Helaas zag hij 1 zet voor het einde over het hoofd dat zijn koning nog verder naar voren moest om zijn collega succesvol te bedreigen (½-1½).

Feike had inmiddels een kwaliteitsoffer om de oren gekregen. Zijn tegenstander kreeg voor de kwal 2 sterke vrijpionnen, maar gelukkig gaf hij er eentje weg. De andere promoveerde wel, zodat Feike de kwaliteit terug moest geven. In het resterende eindspel had hij een paard en 3 pionnen tegen loper en 2 pionnen. Geduldig manoeuvrerend en dreigend met paardevorken (of is het paardenvorken?) wist hij uiteindelijk met zijn koning binnen te dringen en hief aldaar het glas (1½-1½).

Aan Robbert de schone taak de overwinning binnen te slepen. Dat was niet gemakkelijk, want hij had zoals gezegd te kampen met ruimtegebrek. Wit probeerde wel te forceren, maar dat bleek een storm in een glas water. Robbert was zo helder als glas en wist van geen wijken. Helaas zat er niet meer in dan remise (2-2).

Deze tussenstand betekende vluggeren met verwisselde kleuren.
Jullie zullen het mij niet kwalijk nemen dat ik de overige partijen niet heb kunnen volgen. Waarschijnlijk vlogen ook daar de voordelen over en weer, maar toen de kruitdampen waren opgetrokken bleken de scores precies tegenovergesteld te zijn aan de reguliere.

Een vervroegde Lenteloting dus. Charlois Europoort koos voor kop, wij voor munt.
Helaas viel de euro van onze penningmeester de verkeerde kant op en werd geen neuro, maar een pleuro.
Misschien moesten we ons toch maar bekeren tot het gulden tijdperk.

Het was spannend tot het laatste moment. Voor de 4e keer in 5 jaar speelde Barendrecht gisteren een bekerwedstrijd tegen Charlois Europoort. Nooit was de overwinning zo dichtbij. Na de reguliere speeltijd stond het 2-2. Toen moest er gevluggerd worden om een winnaar te bepalen. Weer werd het 2-2. Toen moest er geloot worden. Roel gooide met een munt. Toen lagen we eruit … We zien het verslag van Bert met spanning tegemoet.

In een spannende wedstrijd hebben we vanavond in de eerste ronde van de RSB-beker Zwijndrecht met 2,5-1,5 verslagen. Tjerk-Peter speelde vrij snel met wit remise op bord 2. Ook Robbert speelde remise, maar iets minder snel (bord 3). Matchwinnaar werd Robert door tegen zijn oude club te winnen op bord 4. Feike moest op bord 1 – eveneens tegen zijn oude club – wat hachelijke momenten doorstaan, maar wist zich uiteindelijk naar remise te schwindelen, waarmee de 2,5-1,5 een feit was.

Als beloning mogen we in de volgende ronde tegen de winnaar van HZP Schiedam tegen – jawel, daar zijn ze weer – Charlois Europoort.