Oude-Website

Categorie: RSB team 1

  • Hoge torens vangen veel wind

    Het eerste team kent een moeilijke start dit seizoen. Slechts 1 matchpunt uit 2 wedstrijden en in de derde ronde medekoploper RSR Ivoren Toren 2 op het menu. Niet echt een moment om vooraf hoog van de toren te blazen en in een ivoren toren te zitten.
    We traden aan met de vervangers Ryan Keemink en Bert Drolenga voor de verhinderde Jan Vermeulen en de zieke Ivan Deceuninck.

    Zo halverwege de avond was ons ratingplus van gemiddeld 140 punten niet zichtbaar.
    Feike had zich namelijk verrekend en snel verloren (0-1).
    Dit smadelijk verlies werd vergoed door André die op kenmerkende en fraaie wijze de gelijkmaker scoorde (1-1).     

    Bij de andere partijen waren voordeeltjes zichtbaar bij Tjerk-Peter en Steef, maar deze werden teniet gedaan door nadelen bij beide Ryan’s.

    Maar zoals wel vaker werd later op de avond langzaam het ratingplus toch verzilverd.
    De eerste verrassing was zichtbaar aan het derde bord waar de Ryan, de Man van Staal, als een herboren Houdini een verloren stelling met 2 minuspionnen omtoverde tot winst (2-1).
    Ook Bert wist te winnen. Na een gelijkopgaand begin wist ik langzaam het initiatief te veroveren. In zijn tijdnood groef mijn tegenstander bij iedere zet steeds verder zijn eigen graf (3-1).

    De andere Ryan ging aan bord 7 onvervaard naar voren op de koningsvleugel . Zijn tegenstander zag het gevaar en rocheerde lang. Toen Ryan een kwaliteit achter kwam (geofferd?) zag het er niet best uit. Gelukkig bleven vrijwel alle pionnen op het bord zodat de stelling en zijn paard sterker was dan de vijandelijke toren. Zwart gaf daarom de kwaliteit terug voor activiteit van zijn andere toren. Toen deze ook werd geruild was de remise een feit (3½-1½).
    Tjerk-Peter opende met zwart met mijn geliefde Ben-Oni. Hij wist op de damevleugel op te rukken met zijn pionnen, maar moest wel waken voor de tegendruk in het centrum. Uiteindelijk wist hij door te breken met zijn b-pion, waarna wit een paard moest inleveren. Dat bleek uiteindelijk voldoende voor de winst (4½-1½).

    Steef wist de score verder op te voeren. De gehele partij had hij sterke druk op de zwarte stelling over de e-lijn. Een latere switch naar de d-lijn was beslissend (5½-1½).

    Als laatste was Iroy bezig. De aanvankelijke druk op de witte stelling wist hij niet vol te houden. In tegendeel, op het einde stond hij zoveel pionnen achter dat zelfs de ongelijke lopers hem niet konden redden (5½-2½).
    Hiermee hield hij zich goed aan de titel van dit verslag.

    Al met al een goede en verdiende overwinning die smaakt naar meer.

    RSR Ivoren Toren 221777Barendrecht/IJsselmonde 119612½ -5½
    Zondag, Jason1987Liefrink, Feike20411 -0
    Westerduin, Philip1978Ockeloen, Iroy19761 -0
    Rijnders, Wijnand1869Staal, Ryan19420 – 1
    Perlog, Cristian1860Bruijn de, Tjerk-Peter19560 -1
    Rutten, Arrian1818Bergakker, Steef19090 -1
    Scheffer, Wouter1806Karbaat, Andre19360 -1
    Veth, Leo1773Keemink, Ryan2075½-½
    Koppenens, Ben1522Drolenga, Bert18510 -1

  • De hel

    In de laatste ronde stond De Pionier op het programma. Een tegenstander waar we nog niet vaak tegen hebben gespeeld en een moeilijke ook, want ze stonden maar 1 matchpuntje achter ons.

    Bovendien komen ze uit het verre Hellevoetsluis, een onheilspellende naam vanwege de eerste drie letters.  Maar Hel betekent gelukkig niet alleen onderwereld en inferno, maar ook stralend en helder. Bovendien geef ik hieronder nog meer varianten.
    Inzet was de tweede of derde plaats, want de eerste plaats was al vergeven aan Shah Mata.
    Je hoefde geen hel-derziende te zijn om een moeilijk gevecht te voorspellen.
    We hadden één invaller dit keer. Ivan was verhinderd en vervangen door Tjerk-Peter.

    (meer…)

  • Strohalm

    In de één na laatste ronde kwam koploper Shah Mata op bezoek.
    Door onze missers eerder dit seizoen waren zij drie matchpunten op ons uitgelopen met nog 2 ronden te gaan. Dus wij moesten winnen om de laatste strohalm te pakken.
    Bert was dit keer verhinderd en werd vervangen door Tjerk-Peter die in bloedvorm verkeert.

    Omdat de razende reporter niet ter plekke was is dit verslag opgesteld door de spelers zelf, waarbij André zo vriendelijk was de inleiding en de borden 5 tot en met 8 voor zijn rekening te nemen:

    Het fietsen naar IJsselmonde doet het team van Barendrecht kennelijk goed.
    In groep 1A van de RSB competitie werd nu ook koploper Shah Mata 1 verslagen met sprekende cijfers: 5-3

    Bord 1 Feike
    Over mijn partij valt niet zoveel te zeggen. Die ging een heel lange tijd gelijk op, totdat mijn tegenstander in het eindspel een pion verloor. Dit was eigenlijk nog niet fataal, maar toen hij er nog een verloor was het met P+2 pionnen tegen P gewonnen voor mij.

    Bord 2 Jan
    Ik kwam met wit niet helemaal lekker uit de opening en ik liet me verrassen door een dame+loper aanval op mijn koningsvleugel. Zag mij genoodzaakt een kwal te offeren (bleek achteraf toch niet nodig), maar kon alsnog geen potten breken. Tot overmaat van ramp te lang hieraan gerekend: vlag. Grote opluchting derhalve dat links en rechts van mij wel goed geschaakt werd.

    Bord 3 Iroy
    Ik had een gelijkopgaande partij, waarbij ik richting het eindspel een fijne stelling kreeg. In het toreneindspel dat volgde had ik het initiatief en kwam wit in zetdwang.

    Bord 4 Steef
    Ongeveer gelijke stelling vanuit de opening. Ik kreeg in het middenspel een licht initiatief, maar het evenwicht werd niet beslissend verbroken. Had een pion kunnen winnen, wat geforceerd tot een dame-eindspel had geleid waarin mijn tegenstander vermoedelijk eeuwig schaak kon geven, tenzij ik een koningsmars door open veld zou ondernemen, waarvan ik het resultaat niet kon overzien. Uiteindelijk werd het een toreneindspel met gelijk materiaal en een marginaal plusje. Remise was het (terechte) resultaat.

    Bord 5 Ryan
    Bord 5 stond vanaf zet 2 in lichterlaaie. Ryan mocht proberen de om zijn gambietjes beruchte Theo van de Sluis te weerstaan. Het Deens gambiet dat op het bord kwam, met twee vervaarlijk lopers die op de zwarte koningsstelling waren gericht, werd bekwaam door Ryan opgevangen. Lang bleef hij een gambietpion voor staan, maar toen er een eindspel met zware stukken op het bord verscheen leverde hij er twee in. Het uiteindelijke spel met een pion minder hield hij echter knap remise.

    Bord 6 Ivan
    Op bord 6 mocht Ivan proberen de sterke Rene de Lange pootje te lichten. In zijn favoriete Maroczy bind (pionnen op c4 en e4) rammelde hij aan het 3 rijen systeem van zijn tegenstander. Heel even leek hij met f4 iets te lichtzinnig op aanval te spelen, waar De1-f2 met verdere manoeuvres vanaf de zijlijn iets logischer leek. Uiteindelijk liep de partij uit in een terechte remise.

    Bord7 André
    Bord 7 was geen probleem. André tikte met zwart in 26 zetten Kristian Zaydulidi uit.
    Na 14 zetten stond zwart al ietsje beter, zie stelling 1.

    Wit moest kwaliteitsverlies voorkomen en speelde:
    15.Tdf1 zwart antwoordde verrassend 15…h5, waarna Kristian besloot va banque op koningsaanval te spelen.
    16.f5? Het antwoord 16…c5 was ingecalculeerd, maar direct ..Lxe5 was volgens Fritz beter. Er volgde
    17.Df4 Lxe5
    18.Df3 Hier nam zwart de handschoen op en viel met 18…c4 de loper aan, zie diagram 2.

    Na 19.fxg6 cxd3 20.gxf7+ Kg7 staat zwart nog steeds beter (-0.53), maar wit doet nog mee. Wit knipperde echter als eerste en trok zijn aangevallen loper terug.
    19.Le2? (-2.13) Lxf5
    20.Dxd5 Lxc3! Geen dogma’s! Zwart ruilde zijn mooie fianchetto loper voor een hard en tastbaar voordeel.
    21.Dxd8 Lxb2+
    22.Kxb2 Tfxd8 En nu? De loper staat aangevallen, dus wit haalde hem snel weg, maar achteraf is 23.Lxg4 wel beter, al blijft zwart gewoon twee pionnen voor staan.
    23.Lc3 Pe3! Lekker! Toren f1 staat aangevallen, maar ook pion g2. Ogenschijnlijk lost
    24.Tf2? het probleem op, maar er volgde: 24…Tab8+ Auw, er staat nog meer in…waaronder een Koning!
    25.Kc1 Na een half uur nadenken. Uiteraard lopen zowel Ka1 als Ka3 mat. 25…Lxc2!
    26.Lb2 Na wederom een half uur nadenken. Wit wilde kennelijk niet voor half elf opgeven. 26…c3
    En nu is het voorbij. Door al zijn stukken weg te geven kan wit het mat voorkomen, maar de partij is niet te redden. 0-1

    Bord 8 Tjerk-Peter
    Aan bord 8 had de uitploeg veteraan Rob Leeman opgesteld, die fris en vrolijk een “modern defence” speelde. Tjerk-Peter had er een harde dobber aan, maar wist een moeilijk toreneindspel met ijzeren volharding remise te houden.

    De onderste 4 borden scoorden daarmee 2½ – 1½, net als de bovenste 4.

    Barendrecht /
    IJsselmonde 1         		1948Shah Mata 1
    		19305 -3
    1. Liefrink, Feike2032Gotes Perez, Jaume20001 – 0
    2. Vermeulen, Jan1984Mast van der, David19760 -1
    3. Ockeloen, Iroy1979Onderdelinden, John       20051 – 0
    4. Bergakker, Steef1909Steijn, Bram1929½ – ½
    5. Staal, Ryan1936Sluis van der, Theo      1881½ – ½
    6. Deceuninck, Ivan1884Lange de, René1903½ -½
    7. Karbaat, André1932Zaydulidi, Kristian18631 -0
    8. De Bruijn de, Tjerk-Peter1930Leemans, Rob1879½ – ½

  • Op fietse

    Na de slechte ervaringen met het openbaar vervoer in de vorige ronde (dik verlies),  besloten we in de vijfde ronde de fiets te pakken. Dat kwam goed uit!  

    Want een dag later werd namelijk in Italië het wielerklassiekerseizoen geopend met het monument Milaan-San Remo.
    Dat was voor de organisatie van De Ronde van Lombardije het sein om naast hun klassieker in het najaar een nieuwe wedstrijd in de lente te organiseren:
    De Ronde van IJsselmonde.

    Omdat het de eerste keer was werd het deelnemersveld klein gehouden en mochten alleen twee Italiaanse wielerploegen van acht renners tegen elkaar uitkomen.

    De ploegen waren samengesteld uit de plaatselijke kleppers van IJsselmonde en uit stoempers van Waddinxveen.
    De kopmannen kregen het startnummer 1 en de knechten naar aflopende sterkte een oplopend nummer naar 8. De renners met hetzelfde nummer moesten dan een wedstrijd tegen elkaar rijden en na afloop werden de winnende ritten bij elkaar opgeteld en de winnaar bepaald.
    Zo gezegd, zo gedaan.

    Natuurlijk was er ook een proloog. Hierin had Stefano met rugnummer 4 een nipte overwinning geboekt. Het moest uit zijn tenen komen, en hij was na afloop helemaal uitgewoond, maar dat was genoeg voor een fijn begin (1-0).

    In de eerste etappe kwam Riccardo met rugnummer 6 als eerste over de finish. Hij had goede benen en won vlot nadat zijn tegenstander al snel de bocht uit vloog. Hiermee kwam deze de man met de hamer tegen en was hij heel snel gezien (2-0). Hieronder het verslag van dit duel:

    De tweede etappe was een wandeletappe. Ivano met rugnummer 5 deed zijn best, maar wist zijn Franse tegenstander niet af te schudden waarna beide gelijktijdig over de meet reden (2½-½).

    Adriano met rugnummer 7 had door materiaalpech een moeilijke start in de derde etappe, maar wist het gat naar zijn tegenstander snel te dichten. Hij ging er op en er over toen zijn tegenstander even niet oplette. Hij schudde flink aan de boom en de demarrage aan de rechterkant van de weg was beslissend (3½-½).

    Na afloop was het commentaar van de winnaar:

    Stelling na de 11e zet van zwart.
    De opening is niet goed verlopen voor zwart en met 12.a3! had wit dat kunnen bewijzen. Er volgt bijvoorbeeld 12..Pc7? 13.b4! (+2.52) of 12..Dc7 13.b4 cxb4 (+1.30).
    Wit besloot echter dat zijn kansen op de koningsvleugel lagen en speelde

    12.Ph2 Pc7 13.f4? consequent, maar nu heeft zwart
    13..b5! (-1.18) De enige manier om het nadeel te beperken was 14.e5 b4 15.exf6 bxc3 16.bxc3 Lxf6. Wit aarzelde en dat bleek fataal.
    14.a3 bxc4 15.Lxc4 Zwart aarzelde geen moment:

    15..Txb2! Op Dxb2 volgt 16..Pxe4 en na 17.Tac1 (volgens Fritz is Db7 nog het minst slecht) Pxc3 18.Dd2 Dxa3 (-2.72)
    16.Dd3 Ph5! Natuurlijk.
    17.Pe2 Txe2 18.Dxe2 Pg3 19.Da2 Pxf1
    Hier was 19…Lxa1 nog beter geweest: 20.Txa1 Dc3 21.Lf2 Pex4 22.Le1 De3+ 23.Kh1 Dxf4 (-5.11)
    20.Txf1 Dc3 21.Lf2 Tb8 (-3.50) Nu maakte wit een tactische fout.
    22.Tb1? Txb1+ 23.Dxb1 Dxc4 Dat moest nog even concreet berekend worden.
    24.Db7 Dc1+ 25.Pf1 Lb5! De genadeklap. wit gaf het op.

    Gianni met rugnummer 2 startte voortvarend in de vierde etappe. Hij maakte meteen de koers superhard en wist zijn tegenstander met felle tussensprints uit te putten (4½-½):

    De vijfde etappe was een prooi voor Bernardo met rugnummer 8. Hij wist al na 7 kilometers een drietal bidons van zijn tegenstander leeg te schudden, zie hieronder.
    Hierdoor kreeg deze later in de koers een honger- en dorstklop. Hij stribbelde nog lang maar tevergeefs tegen. In een zetel won Bernardo met drie vingers in zijn neus (5½-½).

    Wegkapitein Frederico met rugnummer 1 had het zwaar in de zesde en een na laatste etappe. Beide renners tastten elkaar voorzichtig af, maar toen de finish in zicht kwam ging de beuk erin. Frederico wist onder de rode vlag met een felle tussensprint een paar meter uit te lopen en zijn tegenstander zag zijn rugnummer in de slotkilometer langzaam kleiner worden (6½-½).

    De slotetappe was een spannende aangelegenheid. Rocco met rugnummer 3 had het zwaar en zag al snel het snot voor zijn ogen. Hij hing de gehele etappe aan het elastiek. Maar als een echte wieltjeszuiger bleef hij stoempen in het goede spoor. En onder het motto van “de dood of de gladiolen” gooide hij in de slotfase slim zijn laatste volle bidon weg. Hiermee bespaarde hij het nodige gewicht waarna beiden gelijktijdig de meet bereikten (7-1).

    Al met al een klinkende overwinning van de thuisploeg die smaakt naar meer.
    Maar Parijs is nog ver.

    Barendrecht /
    IJsselmonde 1         		1933WSV Internos 1
    		17837 – 1
    1. Liefrink, Feike2016Groen, Matthijs17551 – 0
    2. Vermeulen, Jan1975Mulder, Wim18391 – 0
    3. Ockeloen, Iroy1983Vegt van der, Maarten1875½ – ½
    4. Bergakker, Steef1898Louw de, Peter18691 – 0
    5. Deceuninck, Ivan1891Woudenberg van, Hans1779½ – ½
    6. Staal, Ryan1925Hoek van der, Willem16691 -0
    7. Karbaat, Abndré1913Knaap van der, Bert17211 -0
    8. Drolenga, Bert1864Prins, Albert17571 – 0

  • STUK

    In de vierde ronde togen we naar Onesimus in de Rotterdamse binnenstad.
    Dat betekende niet een stukje met de auto, maar vanwege parkeerproblemen een stukje met het openbaar vervoer en een stukje lopen.

    Vooraf waren we hoopvol op een goed resultaat. Immers we waren compleet, Onesimus was slecht begonnen dit seizoen, had een sloot ratingpunten minder en hun winst op ons van vorig seizoen moest natuurlijk gewroken worden.
    Helaas kwamen we ook dit keer niet in het stuk voor, hoewel we goed begonnen.

    Ryan was weer eens heel snel klaar. Hij offerde een stuk voor aanval, maar deze werd niet aangenomen door zijn tegenstander. Ryan gaf hem lik op stuk (1-0):

    Helaas was deze voorsprong van korte duur.

    Stelling na 10…Ph5

    Bert meende in bovenstaande stelling te profiteren van het ongedekte paard op h5 door met 11.Pxe5 een pion te winnen, maar na 11…Pxg3 is het verrassend eigenlijk al uit. Wit verliest minimaal een kwaliteit:
    A: 12.Pxc6 faalt op 12…Lxf2+13.Kxf2 Pxh1+ 14.Dxh1 Df6+ 15.Ke2 bxc6
    B: 12.Pxf7 faalt op 12…Df6 (matdreiging op f2)
    Relatief het beste is nog C: 12.Lxf7+ Ke7 13.Pxc6+ bxc6 14.fxg3 Kxf7 met 2 pionnen voor het stuk

    In de partij werd ik verblind door de vermeende pionwinst en had het slaan op f7 terecht afgewezen. In mijn berekeningen vooraf had ik 12.Pxc6 gepland met pionwinst, maar dacht met de tussenzet 12.Df3 alle zwarte dreigingen nog beter te weerleggen.
    Het nuchtere antwoord 12…Pxe5 bracht me volledig van mijn stuk (1-1).

    Inmiddels zag het er op de resterende 6 borden niet al te florissant uit.
    De stukken vlogen ons letterlijk en figuurlijk om de oren. De eerste 3 borden hadden het zwaar na stukverlies en of stukoffer, Steef en Ivan stonden gelijk en alleen André stond een stuk beter.

    Jan hield het inderdaad niet droog aan het tweede bord. Kort na de opening ontstond een chaotische stelling met meerdere gepende stukken. Helaas kon wit eerder verzilveren en was Jan’s vlucht in een verloren eindspel een kansloze zaak (1-2).
    De partij van Ivan was de enige partij waarin het evenwicht niet echt verbroken was. In een Frans-achtige stelling had Ivan met zwart weliswaar de slechte loper, maar in het lopereindspel hield hij voet bij stuk en verhinderde wit om zijn stelling binnen te dringen (1½-2½).

    André liet zien hoe het wel moest. Hij kwam met zwart een stuk beter uit de Siciliaanse Draak, speelde zijn tegenstander stuk, won een stuk en de partij (2½-2½).
    Zie hieronder met zijn commentaar:

    Stelling na de 22e zet van wit.

    Zwart zou hier 22..Txd4 moeten spelen, met als mogelijk gevolg:
    23.Pd7 Lg5 (noodzaak, anders volgt Pf6+) 24.Pxf8 Td2! (de zet die ik miste, het is nu mat in 3).
    Wit kan ook 23.Dc3 spelen, waarna 23…Td5 volgt, met duidelijk voordeel voor zwart.
    Om veld f6 te dekken, speelde ik out-of-the-box:
    22..f6, wat de witte aanval wel stopt. Het beste voor wit zou 23.Pf3 zijn, met ongeveer gelijk spel. Ian wilde echter de druk verder opvoeren.
    23.Da3? Het lijkt erop dat zwart nu met Dd5 zijn toren moet dekken, maar het valletje klapt dicht.
    23..fxe5! en na 24.Dxd6 offert zwart zijn dame met 23..Dxe3+ en wit loopt mat.
    24.Tcc1 nu staat wit gewoon een stuk achter. In 10 luttele zetten wordt de witte stelling opgerold.
    24..Dd5 25.Tcd1 e4 26.Dxa6 e5! 27.a4 exd4 28.h3 d3 29.Tf1 Lxe3+ 30.Kh1 Lf2 31.Tc1 e3 32.Tc8 Tdf6 33. Txf8+ een laatste schaakje en na 33..Txf8 gaf wit op.

    We stonden dus inmiddels weer gelijk, maar de situatie aan de resterende 3 borden gaf weinig hoop. Feike en Iroy hadden en stonden een stuk minder en Steef probeerde ijzer met handen te breken.

    Iroy drong met een loper de zwarte stelling binnen om de zwarte koning in het centrum te houden. Dat lukte, maar dat ging helaas wel ten koste van deze loper. In het vervolg verdwenen alle centrumpionnen van het bord, waardoor beide koningen in een open stelling belanden. Iroy probeerde met zijn overige stukken wanhopig een stuk terug te winnen, maar dat lukte hem op geen stukken na (2½-3½).
    En ook Feike moest onder het juk door. Hij wist een veelbelovende aanval op te zetten, maar in een ingewikkelde stelling met veel aangevallen stukken zette hij zijn aangevallen loper op het verkeerde veld. Hij wist de zwarte koning weliswaar in het centrum te houden, maar verloor hierna geforceerd een stuk. Ook veel tegenspartelen hielp niet meer (2½-4½).
    En het werd nog erger. Steef wist een aanval over de koningsvleugel goed te counteren en toog zelf ten aanval. Helaas liep deze aanval stuk, waarna wit in het centrum een paar pionnen wist te verorberen. In  de tijdnoodfase rukten de witte vrijpionnen beslissend naar voren (2½-5½).

    Een ontnuchterende nederlaag dus en we kregen de neiging een stuk in onze kraag te drinken.
    En onze kampioenskansen?
    Dat lukt nu op geen stukken na en ze zijn nu echt ……

    Onesimus 11868Barendrecht IJsselmonde 119385½ -2½
    Hoogland, Bauke1954Liefrink, Feike20381 -0
    Voorwinden, Roemer1930Vermeulen, Jan20031 – 0
    Moolenaar, Anton1874Ockeloen, Iroy19861 – 0
    Steensma, Menno1854Bergakker, Steef19241 – 0
    Mac Lean, Murdoch1834Staal, Ryan19100 – 1
    Korte de, Marijn1878Deceuninck, Ivan1890½ – ½
    Cornelissen,Roderick1838Drolenga, Bert18781 – 0
    Priem, Ian1784Karbaat, André18730 – 1

  • Terug naar de toekomst

    In de derde ronde stond Erasmus 2 op het programma. Eerder dit jaar in het vorige seizoen hadden we er met 5½-2½ van gewonnen en onze ratingplus van gemiddeld bijna 100 punten gaf ons reden tot optimisme.

    Maar dan moet het eerst natuurlijk nog wel even gebeuren.

    Wat dat betreft was het vooruit spelen van Jan een teleurstelling. Naar eigen zeggen had hij goed positiespel en ergens een kans over het hoofd gezien om het af te maken. Remise dus (½-½).

    Ryan was heel snel klaar. Zijn tegenstander Ruurd Ouwehand had vorig seizoen ook al tegen hem gespeeld en verloren door een fraai paardoffer.
    En ook dit keer werd hij door fraai paardoffer getackeld en met het tweede paard mat gezet (1½-½).
    Opvallend was trouwens dat Ruurd en Jan Hoek van Dijke de enige spelers waren die het vorig seizoen ook tegen ons had gespeeld.
    Bij ons maar 2 wissels: Steef en Tjerk-Peter werden vervangen door Ivan en André.

    Paul was als volgende klaar. Hij had in zijn typerende stijl met wit een paard op g7 gestald die werd ondersteund door een loper op h6. Dit paard hield een koning op g8 en een toren op h8 in toom, waarna een doorbraak door het centrum het pleit beslechtte (2½-½).

    Ivan leek na de opening beter te staan door een sterk pionnencentrum op e5 en f4, maar beslissend werd dit niet. Hierna werd logischerwijze tot remise besloten (3-1).

    Jan Hoek van Dijke, eerder genoemd bij de partij van Ryan, is trouwens een mooi bruggetje naar de volgende uitslag. Hij speelde met wit tegen onze tweede nieuwkomer André, die het liefst met zwart speelt. Eerst stukken op de goede plaats zetten en dan het punt verzilveren.
    Maar de partij laat dit beter zien (4-1) : 

    Het volgende punt werd hierna snel gescoord. De tegenstander van Bert begon een kwartier  later aan de partij en ging meteen in de denktank omdat ik goed uit de opening kwam. Helaas liet ik een mooie kans liggen waarna zwart goed terug kwam. Een pionoffer resulteerde later in pionwinst. In het toreneindspel stond ik deze pion nog steeds achter, maar gelukkig was het een dubbelpion. Bij goed spel van beiden lag remise voor de hand. Gelukkig koos mijn tegenstander voor het verkeerde plan. In plaats van zelf met zijn pionnen te gaan rennen probeerde hij mijn pionnen tegen te houden. Dat lukte niet (5-1).

    De twee matchpunten waren dus binnen en alleen Feike en Iroy waren nog bezig.

    Feike was als volgende klaar. De partij kwam langzaam op gang en toen wit met een toren via de h-lijn Feikes stelling binnendrong vreesde ik het ergste. Toen ik even later weer naar de partij keek waren de rollen tot mijn grote verbazing geheel omgedraaid en ging de zwarte toren op rooftocht. De partij eindigde in remise, maar niet nadat Feike een mooie kans had laten liggen (5½-1½).

    Iroy was dus als laatste bezig. Zijn tegenstander offerde een stuk voor twee pionnen en een gevaarlijk pionnenfront als compensatie. In de chaotische tijdnoodfase gebeurde er van alles waarna een zetherhaling tot remise leidde (6-2).

    Weer een mooie en ruime overwinning.
    De geschiedenis herhaalde zich weer en een mooi scorelijstje : vier remises aan de eerste vier borden en vier overwinningen aan de laagste vier borden.
    Of zoals een lid van Erasmus opmerkte: eigenlijk toch nog 4-4.

    Barendrecht /
    IJsselmonde 1         		1927Erasmus 2
    		18386 – 2
    Liefrink, Feike2065Harkanyi, Adam1901½ – ½
    Vermeulen, Jan2008Verhoeven, Leo1883½ – ½
    Ockeloen, Iroy1990Berkel van, Anton1869½ – ½
    Deceuninck, Ivan1864Wilhelm, Paul1834½ – ½
    Staal, Ryan1893Ouwehand, Ruurd18371 – 0
    Drolenga, Bert1875Flanders, Cander18581 -0
    Karbaat, Abndré1905Hoek van Dijke, Jan18701 -0
    Planken, Paul1818Kiss, Karoly16561 – 0

  • Tijdnoodwet

    De politiek heeft veel problemen met het in elkaar timmeren van een noodwet.
    Ik adviseer onze volksvertegenwoordigers om lid te worden van een schaakvereniging, dan leren ze wel wat echte (tijd)nood is.

    Op weg naar Moerkapelle voor de tweede wedstrijd van het seizoen, strandde de auto van Feike in een file na een eerder ongeluk. De bestuurder en de inzittenden Steef, Ryan en Bert kwamen hierdoor meer dan een uur te laat aan in de speelzaal.
    Gelukkig kregen we van de gastheren 20 minuten terug en startten de vier slachtoffers dus met 45 minuten tijdverlies en waren dus meteen al in tijdnood.
    Extra vervelend is dat Moerkapelle immer een lastige tegenstander is waartegen we het altijd moeilijk hebben.

    Gelukkig stond André al gewonnen toen de vier tijdslachtoffers de speelzaal hadden bereikt. André dacht natuurlijk: “de tijd is snel, gebruikt hem wel”. Na een opening waarin weinig aan de hand was permitteerde zijn tegenstander zich 2 foute zetten achter elkaar. De eerste kostte hem een pion, de tweede een paard (1-0).

    Hierna toonde Ryan op jeugdige leeftijd zich al volwassen en een kind van zijn tijd, door met zijn beperkte denktijd een grootmeesterremise te produceren (1½-½).
    Bert zat aan het andere schaakspectrum: op pensioen leeftijd speelde ik de opening veel te snel waardoor ik al gauw een belangrijke pion verloor. De gezegde “als oude honden blaffen, is het tijd om uit te zien” was dus niet aan mij besteed. Aanvullende schade was een zwarte vrijpion, een open c-lijn voor zwart en zwar(t)e druk op mijn stelling. Ik zocht compensatie door complicaties uit te lokken op de koningsvleugel, maar deze keerden zich al snel tegen mij (1½-1½).
    De volgende tegenvaller was zichtbaar aan het bord van Ivan. De partij ging lang gelijk op en Ivan leek de tijd aan zich hebben, maar toen er een witte dame en toren op de zevende rij verschenen was het pleit snel beslecht (1½-2½).

    Met deze achterstand brak de volgende tijdnoodfase aan. Op de vier resterende borden zag het er somber uit voor ons. Feike en Steef hadden net als ik een pion ingeboet, maar ook Jan stond er niet al te best voor en het bord van Iroy stond in brand.

    Om met de laatste te beginnen: de partijen van Iroy moet je nooit laten zien aan beginnende jeugdspelers. Alles wat de stappenmethode leert zie je niet terug in zijn partijen. Maar de praktijk is natuurlijk heel wat anders. Door zijn pionnenstructuur volledige laten vernietigen kreeg Iroy veel ruimte voor zijn stukken. De opgewonden tegenstander wist veel penningen te weerleggen, maar de tijd kende geen genade en in de tijdnoodfase ging hij er toch aan ten onder (2½-2½).

    En het werd nog mooier, want ook Jan wist in een mum van tijd en op hetzelfde moment op vergelijkbare wijze te scoren. Hij moest zich de hele partij verdedigen, maar in tijdnood wist hij de pionnen rondom de vijandelijke koning te ruilen waarna wit ten onder ging aan de matdreigingen van de zwarte dame en torens (3½-2½).
    Eindelijk stonden we weer voor, maar niet voor lang, want Steef kon het niet bolwerken. Zoals eerder gezegd had hij een pion verloren, maar de pluspion was vrij ver opgerukt. Na taai verzet moest Steef in het lopereindspel toch het onderspit delven. Gelukkig voor Steef: “de tijd heelt alle wonden” (3½-3½).

    De 3½-3½-tussenstand hadden we vorig seizoen ook al gehad. Toen wist Steef het beslissende punt te scoren, maar nu moest Feike met een minuspion het toreneindspel te zien houden. Hij deed dat onder het motto: “neemt uw tijd te baat, te vroeg is beter dan te laat” en op bekwame en actieve wijze zeilde hij de remisehaven binnen (4-4).

    Al met al een verdiend gelijkspel met veel gelukjes en ongelukjes aan beide kanten.
    De tijd zal het leren of we aan het einde van het seizoen met het gelijkspel tevreden zullen zijn.


    Moerkapelle 11915Barendrecht /IJsselmonde 1
    		19414 – 4
    Ommeren van, Gerard2055Liefrink, Feike2086½ – ½
    Vroegindeweij, Wouter1978Vermeulen, Jan19970 – 1
    Elteren van, Jesse1944Ockeloen, Iroy19710 – 1
    Vroegindeweij, Maarten1924Bergakker, Steef19331 – 0
    Nieuwlaat, André1888Staal, Ryan1880½ – ½
    Vroegindeweij, Martijn1831Deceuninck, Ivan19001 – 0
    Droog, Ron1859Drolenga, Bert18811 – 0
    Noorland, Christiaan1839Karbaat, André18790 – 1

  • Lof der zotheid

    In de vijfde ronde stond Erasmus 2 op het programma. Vooraf een geduchte tegenstander die maar 1 matchpunt minder had. Achteraf bleek van die geduchtheid weinig sprake, want ze hadden maar liefs 4 invallers.

    Zoals bekend is de club is genoemd naar een bekende  Rotterdamse filosoof uit de 16e eeuw. Deze zou ongetwijfeld gezegd hebben:  “Wat een plompe geesten! Ik verdenk hen ervan een Hollander te zijn”.
    Deze bekendheid heeft veel verstandige uitspraken en gedaan die mij goed hielpen bij het schrijven van dit verslag. Immers: “Het geestelijk huwelijk is tegen meer bestand dan het lichamelijk”.

    Zoals gebruikelijk was Jan was alweer als eerste klaar. Na een rustig begin concentreerden beide spelers zich op de damevleugel. Er leek weinig aan de hand voor de witspeler totdat Jan met zijn loper op  de lange diagonaal een kwaliteit won. Dat was beslissend (1-0).
    Jan zal ongetwijfeld gedacht hebben: “Gelijkheid verwekt geen oorlog; er gaan veel makke schapen in één hok”.

    Tjerk-Peter scoorde de enige remise van de avond in een partij die maar niet echt op gang kwam (1½-½).
    En Erasmus verzuchtte: “De nadeligste vrede is beter dan de meest rechtvaardige oorlog.

    Bert breidde de voorsprong uit. Ik was tijdens de partij best tevreden over de opening, maar het siliconen monster corrigeerde mij achteraf al op de 7e zet met het ontnuchterende 7…Pxe4. Van deze winnende zet, die drie zetten lang mogelijk was, waren wij gelukkig niet bewust, waarna ik snel beter kwam te staan . Na het slechte 16…Pcxd3 was ik verlost van mijn slechte loper  en wist een winnende aanval te bekronen met een leuk mat door toegang met een dameoffer.  (2½-½).
    Oftewel: “Vrouwen lopen de gekken achterna, zij vluchten de wijzen als waren het giftige dieren”.

    Feike won vervolgens ook. Beide partijen waren als snel uit hun openingsboek. Een ogenschijnlijk gevaarlijke doorbraak van een witte pion naar g7 counterde hij beslissend door het centrum (3½-½).
    Van zelfkritiek was dit keer dan ook geen sprake. Hooguit dat wit op de negende zet 9.De2 had moeten spelen. Nu werd het na 9.fxg7 De7+ erg moeilijk voor wit. Verder was 18…Pf3 wel een leuke zet, maar win je daar in principe alleen de dame mee, want mat is met Dxc4 te voorkomen. Beter is 18…Ld3+  19.Ke1 (19.Ke1 Pf3+) Pf3+ 20.Kd1 De2+ 21.Kc1 Dxd2 mat

    Commentaar van Erasmus: “Het is de grootste dwaasheid dingen te leren die je later weer moet vergeten”.

    En het werd nog mooier, want ook Ryan scoorde een vol punt. In een licht chaotische stelling stond de witte koning op de tocht. Met een fraai paardoffer maakte Ryan hiervan beslissend gebruik (4½-½).
    Het advies voor Ryan is: “Mannen worden niet als man geboren. Ze worden het”.

    En met deze fraaie tussenstand was de koek voorlopig op.
    Iroy stond minder, Steef beter en Paul ongeveer gelijk.

    Iroy hield het inderdaad niet droog . Hij werd langzaam maar zeker weggedrukt (4½-1½).
    En ook Paul moest het punt aan zijn tegenstander laten. Een dubbele b-pion werd eerst nog gecompenseerd door het loperpaar, maar zijn verdediging kostte hem te veel tijd kwam (4½-2½).
    En Erasmus troostte beiden: “Tegenover het noodlot staan zelfs de goden machteloos”.

    Steef sloot weer eens de rij. In een lange manoeuvreerpartij wist hij uiteindelijk door te breken op de damevleugel dat resulteerde in pionwinst. Een tweede pion volgde al snel, waarna hij alle zwarte tegendreigingen bekwaam counterde  kwam (5½-2½).
    De filosoof knikte: “De vriendschap leeft zolang de pot op het vuur staat”.

    Weer een mooie en ruime overwinning, waarna we tot mijn verbazing aan de kop gaan door  struikelingen van de concurrenten.  
    Er zijn nog 2 ronden te gaan, dus Parijs is nog ver.


    En we moeten uitgaan van onze eigen kracht, want Erasmus zei het al:
    “Een van de allerzoetste vormen van waanzin is ongetwijfeld het pronken met andermans veren”

    Barendrecht /
    IJsselmonde 1         		1925Erasmus 2
    		18105½ – 2½
    Liefrink, Feike2069 Houten van, Arno18931 -0
    Ockeloen, Iroy1996Landsheer, Jeroen1892 0 – 1
    Vermeulen, Jan1975Claessens, Remco18401 – 0
    Bergakker, Steef1908Tchavelachvili, Alik 17341 – 0
    Staal, Ryan1848Ouwehand, Ruurd18371 – 0
    Bruijn de, Tjerk-Peter 1888Neef de, Karel1698 ½ – ½
    Planken, Paul1844Hoek van Dijke, Jan18270 – 1
    Drolenga, Bert1872Verhoef, Emil17561 – 0

  • Niet dom

    In de vierde ronde togen we op dinsdag 6 februari op weg naar Nieuwerkerk aan den IJssel voor een wedstrijd tegen de altijd moeilijke tegenstander.

    Maar gelukkig viel dat laatste achteraf behoorlijk mee. De hele avond gaf mijn plusminlijstje een ruime overwinning aan. Het grote ratingverschil tussen beide teams werd dus al gauw duidelijk. Geen grote blunders dit keer, ondanks de naamgever ‘Hij was een beetje dom’ van de openbare basis school Prins Willem Alexander.

    Jan was als eerste klaar. Na een rustig begin dacht zijn tegenstander te kunnen wachten met rocheren, Dat was tegen Jan “een beetje domme’ beslissing, Jan maakte het mooi af ( 0-1).

    Ryan volgde al snel het goede voorbeeld van Jan. Na een Scandinaviër won hij snel een pion  en de partij. Eindelijk weer een overwinning na een aantal nederlagen (0-2).

    Tjerk-Peter had zijn avond niet. Hij liet met zwart een paard verdwalen in de witte stelling en deze zag de stal nooit meer terug (1-2).

    Feike breidde de voorsprong weer uit naar twee punten. Dat hij maar liefs 550 ratingpunten meer had dan zijn tegenstander was in het begin niet duidelijk. Maar in het middenspel overspeelde hij zijn tegenstander toch naar een snelle overwinning (1-3).

    Bert sloot zich hierbij aan. In een gesloten Siciliaan stelde mijn tegenstander zich actief op op de koningsvleugel, maar hij verzuimde door te bijten. Hierdoor kon ik doorbreken op de damevleugel, waarna de witte stelling ineenstortte (1-4).

    Hierna duurde het even voor de volgende beslissing viel.
    In de drie resterende partijen stonden Iroy en Steef iets minder, maar Paul had duidelijk voordeel, dus een overwinning met minimaal 5-3 hing in de lucht. Maar gelukkig werd het nog beter.

    Paul won inderdaad, na een verrassende pionwinst op de negende zet wist hij de witte stelling binnen te dringen om daar na dood en verderf te zaaien (1-5).

    Iroy is bekend om zijn taaiheid in moeilijke stellingen met weinig bedenktijd. Na een snelle ruil van de dames volgde een lange laveerpartij waarin Iroy langzaam werd teruggedrongen. Onder het motto van “You shall not pass” wist hij in een lopereindspel een vrijpion te blokkeren. En met  een actieve loper wist hij de veilige remise haven binnen te lopen (1½-5½).

    Als slot was Steef nog bezig. Zoals gezegd stond hij na de opening iets minder door een grote druk op zijn stelling. Na vele verwikkelingen belandde hij in een eindspel met dame, toren en een pluspion die al behoorlijk ver was opgerukt. De winst was bijna binnen  bereik, maar in tijdnood loerde zijn tegenstander in verloren stelling op eeuwig schaak.

    En helaas voor Steef krijg hij gelijk (2-6).

    Al met al een mooie en ruime overwinning.  En op 6 februari een heel toepasselijke 6-2.

    Iroy is bekend om zijn taaiheid in moeilijke stellingen met weinig bedenktijd. Na een snelle ruil van de dames volgde een lange laveerpartij waarin Iroy langzaam werd teruggedrongen. Onder het motto van “You shall not pass” wist hij in een lopereindspel een vrijpion te blokkeren. En met  een actieve loper wist hij de veilige remise haven binnen te lopen (1½-5½).

    Als slot was Steef nog bezig. Zoals gezegd stond hij na de opening iets minder door een grote druk op zijn stelling. Na vele verwikkelingen belandde hij in een eindspel met dame, toren en een pluspion die al behoorlijk ver was opgerukt. De winst was bijna binnen  bereik, maar in tijdnood loerde zijn tegenstander in verloren stelling op eeuwig schaak.
    En helaas voor Steef krijg hij gelijk (2-6).

    Al met al een mooie en ruime overwinning.  
    En op 6 februari een heel toepasselijke 6-2.

    Nieuwerkerk 11746Barendrecht/
    IJsselmonde 1    		18672 – 6
    Stam, Henk1523Liefrink, Feike      20710 – 1
    Willemen, Leon1983Ockeloen, Iroy      1994½ – ½
    Zijleman, Richard1852Vermeulen, Jan19460 – 1
    Koning de, Johan1770Bergakker, Steef1849½ – ½
    Huijzer, Arjan1763Staal, Ryan17540 – 1
    Pouwelse, Edo1750Bruijn de, Tjerk-Peter  18281 – 0
    Valk, Robert1651Planken, Paul    17180 – 1
    Boesten, Tom1678Drolenga, Bert17780 – 1

  • Elk vogeltje zingt zoals het gebekt is

    In de tweede ronde traden we in de Nieuwe Nachtegaal aan tegen Shah Mata 2, dat het als wij de eerste ronde met 4½-3½ had gewonnen.

    Oh jee!, dacht ik toen ik de naam van de locatie zag.
    Na de vogelvereniging van Moerkapelle van de eerste ronde nu weer een vogelhonk en hopelijk wordt er dit keer niet gezongen!
    Dat laatste viel gelukkig mee.

    Hoewel, Iroy zong het hoogste lied en was verrassend als eerste klaar. Meestal laat hij zich rustig in tijdnood komen om daarna zijn tegenstander dol te draaien. Maar nu dus niet. Na de opening keek hij met zwart tegen 2 sterke witte centrumpionnen aan, maar hij liet hun zwakke kant zien. Een verdwaalde toren op h6 werd het volgende slachtoffer, waarna de overige stukken ook spoedig in de doos konden (0-1).

    Het tweede punt volgde snel. Tjerk-Peter handhaafde zijn 100% score. Na een Konings-Indisch-achtige opening kreeg hij een mooi initiatief op de koningsvleugel. Nadat deze verwaterde offerde hij zijn dame tegen 2 torens. Eén van deze kastelen drong de witte stelling binnen en toen een witte loper weigerde om voor het zingen de thuisbasis te verlaten was deze loper de klos. Hierna kwam het einde snel (0-2).

    (meer…)