Categorie: RSB team 1

Aangezien veel spelers van Barendrecht op vakantie waren op maandag 20 oktober (herfstvakantie), was de wedstrijd tegen de IJssel 1 verplaatst naar 27 oktober. De IJssel verleende zijn sportieve medewerking hieraan. Hulde hiervoor!
Niettemin misten we op 27 oktober twee basisspelers. Maar met de invallers Johan en Joost kan je niet spreken van een verzwakking van het team.

Hieronder volgt in chronologische volgorde een verslag van wat er op de verschillende borden afspeelde.

Bord 8 Joost (zwart) ½ – ½
Omdat de kleinkinderen van mijn tegenstander wat langer waren blijven hangen dan gepland, liep zijn klok al enige minuten toen wij elkaar de hand schudden. Hij koos voor d4, ik koos voor de Grünfeld. ‘Moordrecht uit, altijd lastig’ en daarbij wou ik als invaller op bord 8 natuurlijk geen 0 achter mijn naam. Vandaar de keuze om in het begin de aandacht vooral te richten op het slopen van wat mijn tegenstander probeerde op te bouwen en te zien wanneer er ergens ruimte voor wat gezond opportunisme zou ontstaan.
Volgens Fritz is het een saai partijtje geweest, dat tot zet 12 zo uit de boeken komt. Ook vond de computer dat mijn stelling na een zetje of 14 ‘in het nauw’ zat. Aan het bord voelde dat helemaal niet zo. Allereerst zijn er nauwelijks tot geen variaties die ik tot 12 zetten uit mijn hoofd ken, en ten tweede voelde ik me eigenlijk wel okay bij de gebeurtenissen op het bord. Uiteindelijk kwam ik met een pion meer uit het middenspel, maar de taaiheid van wit en een tweetal gruwelijke onnauwkeurigheden bij zwart voorkwamen dat die ene pion werd omgezet in een vol punt.

Bord 7 Johan (wit) 1½ – ½
Al vlak na de opening stond de zwarte koning op g6 (zonder gerokeerd te hebben). Deze tempi verlies leverde Johan een groot ontwikkelingsvoorsprong op. De zwart koning werd steeds verder opgejaagd en verlies was onvermijdelijk.

De twee invallers Joost en Johan waren als eerste klaar en leverde een zeer verdienstelijke 1½ punt op.

Bord 6 John (zwart) 1½ – 1½
Op bord zes speelde John, met zwart, tegen Aad van den Berg. Na een redelijk lauwe opening waarbij een aangenomen damegambiet op het bord stond, kon wit toch steeds meer druk uitoefenen op de zwarte stelling. Om de druk op de zwarte koningsvleugel te verminderen dacht zwart met 11. Pf3-Pe5 h7-h6 enig tegenspel te kunnen gaan geven. Uiteraard, net als in de meeste partijen waarin John h7-h6 speelde, was ook in deze stelling h7-h6 desastreus! Feike had de eer om John na afloop hiermee voor de zoveelste maal te confronteren. Ondanks dit wederom ongelukkige zetje zag John toch nog wat mogelijkheden en durfde de uitdaging aan. De tegenstander wist echter rustig de stormachtige zwarte aanval af te slaan en de witte koning kon naar zijn enig veilige vluchtveld worden gespeeld. Zwart geeft op en de IJssel trekt de tussenstand gelijk naar 1 1/2 – 1 1/2. Na meer dan drie jaar, dankzij teamcaptain Leo te hebben mogen spelen met de mooie witten stukken, zijn de zwarte stukken John zwaar gevallen. John hoopt dan ook dat Leo spoedig weer terug is. Hij werd door John in ieder geval duidelijk gemist.

Bord 1 Feike (wit) 2½ – 1½
Na 7. Pd5 had ik met wit een prachtige stelling met paarden op b5 en d5 en dreiging van kwaliteitswinst via Pc7+. Mijn tegenstander vond de enige uitweg, namelijk 7. …, Le6 (die niet helemaal voor de hand ligt), waardoor ik genoegen moest nemen met enkel een iets betere stelling. Zwart moet vooral niet 7. … Da5+ spelen, vanwege 8. Ld2! en zwart kan niet slaan op b5 vanwege 9. Pc7+ en damewinst.

Het middenspel speelde ik vervolgens te tam, waardoor ik zwart de kans gaf op een aanval op de koningsvleugel. In plaats van te verdedigen koos ik voor de tegenaanval op de damevleugel waar de zwarte koning op de tocht stond. Gelukkig was mijn tegenaanval veel gevaarlijker. Zwart moest een stuk geven, waarna de rest van de partij een kwestie van techniek en opletten was.

Bord 2 Tjerk-Peter (zwart) 3½ – 1½
Al vrij snel kwam ik een gezonde pion voor te staan. Hoewel mijn tegenstander wat tegenkansen kreeg, maakte ik me totaal geen zorgen. Op een gegeven moment kwam wit in tijdsnood. De grootste fout die je op dat moment kunt maken is mee te gaan vluggeren met je tegenstander. Dat deed ik dan ook niet; ik had nog zeëen van tijd en was bezig om de stelling te compliceren. Dat lukte me aardig want op de 34e zet verloor zwart door een paardvork zijn dame.
De resterende borden lieten op dat moment een positief beeld zien. Rien stond een gezonde pion voor en had een betere stelling. Robbert M. had zijn tegenstander geheel overvleugeld en winst was niet ver weg meer. Robert D. stond een pion achter maar met tegenkansen. Dus een eindstand van 6-2 was zeer waarschijnlijk.

Maar helaas verliep het niet zoals gepland…

(meer…)

Op maandag 7 april speelden we onze laatste wedstrijd tegen Groenoord 2. Voor ons stond er eigenlijk niets meer op het spel. Voor Groenoord was er nog een zeer kleine theoretische kans dat ze zouden kunnen degraderen. Later bleek
Hieronder volgt een verslag van wat er op de verschillende borden afspeelde.

Bord 1 André (zwart)
André heeft niet zijn beste schaakjaar achter de rug. In een Siciliaanse partij was er eigenlijk niet zo veel aan de hand. In het verre eindspel had André een loper tegen een paar ver opgerukte pionnen. In plaats van met zijn koning meteen naar de vijandelijke pionnen te lopen, om ze af te stoppen en daarmee minimaal remise te houden, deed André een paar loperzetten. De pionnen konden daarna ongehinderd naar voren lopen en promoveren (1-0).

Bord 2 Feike (wit)
Ik kwam met wit niet echt goed uit de opening. Dat kwam vooral door een ernstige mishandeling van de Caro-Kann. In het middenspel zag ik allerlei kansen voor zwart, maar mijn tegenstander zag die gelukkig niet (of ik zag dingen die er niet waren, dat kan natuurlijk ook). Ik kreeg alsnog de kans om mijn stukken actief te maken en werd aanzienlijk optimistischer over een goede afloop. Net toen ik mij toch begon af te vragen of mijn voordeel eigenlijk wel groot genoeg was voor winst gaf zwart een vol stuk weg. Geen beste partij, wel een punt (1-0).

Bord 3 Tjerk-Peter (zwart)
Met zwart kwam ik slecht uit de Benoni. In het middenspel kon ik me langzaam ontworstelen van de witte druk. In een gelijke stelling bood mijn tegenstander remise aan. Na een blik op de andere borden, besloot ik toch maar door te spelen. Mijn tegenstander bood daarna nog twee maal remise aan. Na even zovele weigeringen werd hij een beetje kribbig. Na de tijdscontrole bleek dat we met 3 1/2 – 3 1/2 gelijk stonden en bood ik remise aan. Zonder ook maar een blik op het bord te werpen, en te weten hoe de tussenstand was, weigerde hij resoluut het remise aanbod. Daarna ging ik er nog even voor zitten en heb hem volledig van het bord getikt (0-1).

Bord 4 Jean-Peter (wit)
Met wit in een siciliaanse partij kwam ik goed uit de opening. Door een snelle opmars van de
e-pion had ik wat dreigingen en kon mijn tegenstander flink onder druk zetten.
Toen hij remise aanbood had ik, als invaller op bord 4, zoiets van hebben is hebben, krijgen
is de kunst en heb dat geaccepteerd (1/2-1/2).

Bord 5 Robbert M. (zwart)
Robbert had weer zijn gebruikelijke vliegende tijdnood. Meestal weet hij in de laatste seconde nog zijn 35e zet eruit te persen. Dit keer haperde er iets en viel de vlag net één zet te vroeg (1-0).

Bord 6 Johan (wit)
Johan heeft een dramatisch seizoen achter de rug. Ook deze keer mocht het niet baten en kreeg hij een 0 aan zijn broek. 1 punt uit 7 wedstrijden is ver onder zijn niveau (0-1).

Bord 7 Robert D. (zwart)
Na een opening die ik in het geheel niet kende (c4-e5;Pc3-Pc6;d3 en Lc5) kwam ik gelijk uit de opening. Daar wij allebei kort hadden gerokeerd, zette ik mijn aanval op zijn koningsvleugel voort. Nadat de pionnen van ons op e4, f4, e5 en f5 stonden, sloeg de tegenstander de verkeerde pion van mij op f5. Hierdoor ontstond voor zwart een sterke e-lijn en moest de kwaliteit van loper tegen toren worden weggegeven. Zwart gaf hierdoor teveel druk waarna de tegenstander besloot om op te geven (0-1).

Bord 8 John (wit)
Op bord acht, gelukkig niet direct naast de met koffie stoeiende spelers op bord 6, ontstond na een rustige opening een gelijke stelling. Ogenschijnlijk leek een vrije torenlijn voor wit mogelijkheden te bieden om een doorslaande aanval in te zetten. Na 25 zetten, met nog 10 minuten voor de eerste tijdcontrole en een riante periode van bedenktijd voor zwart, mondde de aanval uit in een onnodig pionverlies en een zeer gedwongen stelling voor wit. Met nog amper 3 minuten op de klok voor de laatste 5 zetten werd de complexe stelling een bijzondere uitdaging. Mogelijk heeft zwart in deze fase niet rustig genoeg zijn kleine voordeel weten uit te bouwen. Één zet te vroeg speelde zwart zijn toren op waardoor bijna direct een kwaliteit verloren ging voor zwart. Zonder aarzelen stak de tegenstander zijn hand uit. Na de remise van Jean-Peter en het puntverlies van Johan het eerste volle punt binnen voor Barendrecht (1-0).

In het verre Sommelsdijk hebben we onszelf hervonden. Met een klinkende 7 – 1 overwinning op de Zwarte Pion 2 heeft het eerste team zijn verblijf in de 2e klasse nagenoeg veilig gesteld. Dat degenen die zouden verliezen een wandeling naar huis in het vooruitzicht was gesteld heeft mogelijk bijgedragen aan het goede resultaat.

Bord 1 Feike (wit)
Ik kreeg met wit de (mij niet geheel onbekende) Leeuw tegen. Zwart speelde zonder plan waardoor zijn stukken op de verkeerde velden terecht kwamen en ik al snel veel beter kwam te staan. Toen ik de kans kreeg om, nadat zwart g5 had gespeeld, een paard naar f5 te spelen en zwart ook nog kort rokeerde, was het pleit snel beslecht. Zonder veel moeite een vol punt.

(meer…)

Uit het treffen tegen Erasmus 3 de partij aan bord 4.

Erasmus 3 heeft tot nu toe nog alle wedstrijden gewonnen. Dat kan helaas niet van Barendrecht 1 worden gezegd. Vanavond moest het dan ook maar gebeuren en moesten we maar laten zien wat we waard zijn. Qua gemiddelde rating waren we gelijkwaardig, dus dat beloofde een spannende avond te worden….

Tjerk-Peter (zwart, bord 3) was als eerste klaar. In een aangenomen Damegambiet zou de tegenstander geforceerd een kwaliteit verliezen. Hij verkoos echter een vol stuk weg te geven en daarmee ook de partij. André (zwart, bord 1) vertelde dat hij die ochtend al het gevoel had dat hij zou gaan winnen en dat werd ook waarheid. In een Siciliaanse partij behield hij het initiatief en mocht uiteindelijk mat achter paaltjes zetten. Inmiddels staat het 2-0 voor Barendrecht en een rondgang langs de borden leerde dat het nog een mooie avond zou kunnen gaan worden….

Inmiddels was de tijdnoodfase aangebroken. Het vreemde was dat enkel de Barendrecht spelers in vliegende tijdnood kwamen. Zo had Rien (wit, bord 4) nog precies 1 seconde over na het doen van de 35e zet. Toen de kruitdampen waren opgetrokken, bleek Rien een pion achter te staan en deze pluspion werd hem fataal (2-1). Van Robbert Meijer (zwart, bord 5) zijn we inmiddels gewend dat hij in tijdnood komt. Maar 12 zetten in 1 minuut lijkt me toch wel wat gortig. Ik weet niet hoe hij het heeft gedaan, maar het is hem gelukt om de tijdscontrole te halen. Ook zijn tegenstander had dit niet verwacht en vluchtte in een eeuwig schaak (2½-1½). Johan (wit, bord 6) offerde in een Italiaanse partij een stuk voor een ondekbaar mat in één. Helaas was de tegenstander aan zet. Na een aftrekschaak gingen de dames van het bord en was ook de matdreiging verdwenen. Met een stuk minder had doorschaken geen zin meer (2½-2½). Robert Dortmond (zwart, bord 7) kreeg een Morra gambiet tegen (1.e4-c5 2.d4-cxd4 3.c3-dxc3 4.Pxc3…) De strijd ging om de controle van de centrumvelden. Met nog 2 minuten op de klok voor 15 zetten deed Robert een foute zet en verloor daarmee de partij (2½-3½). Niet lang daarna capituleerde ook John (wit, bord 8). Zijn analyse van de partij was als volgt: “Na een Damepion opening ontstond een gelijk opgaande stelling. Op de 20e zet gingen de eerste stukken van het bord. Ik was weinig geconcentreerd en na een geforceerd kwaliteitsverlies verloor ik de partij” (2½-4½). Op dat moment was alleen Feike (wit, bord 1) nog bezig. Hij kwam wat minder uit de opening maar kon uiteindelijk, met zijn loperpaar, afwikkelen naar een iets beter eindspel. Het bleef echter zwoegen. Uiteindelijk maakte zijn tegenstander wat foutjes waarna het snel afgelopen was (3½-4½).

Helaas weer nipt verloren. Uit deze wedstrijd bleek overduidelijk dat onze tegenstanders net iets koelbloediger zijn tijdens de tijdnoodfase. De laatste rondes spelen we tegen twee “mindere goden”. Dan zou het toch eindelijk moeten lukken lijkt me.