Categorie: RSB team 1

Gisterenavond heeft het eerste team onder toeziend oog van Tom en onze razende reporter Roel een zwaarbevochten overwinning geboekt op het derde team van Spijkenisse. Winst was er voor Robbert, Johan, Tjerk-Peter en Feike. John speelde remise. Leo moest nu een keer z’n meerdere erkennen in z’n tegenstander, evenals Robert en Jean-Peter. Roel zit momenteel te broeden op zijn relaas. We wachten met spanning af.

Wat moeten we verder nog zeggen, de cijfers spreken voor zich. Het eerste team heeft gisterenavond flink uitgehaald tegen Shah Mata 3, nog wel onze naaste buren uit Rotterdam Zuid. Nadat John vorige week zijn vooruitgespeeld partij al had gewonnen en ons op een luxueuze 1-0 voorsprong had gezet, ging het gisteren als bijna vanzelf. Nota bene invaller Leo, die ons vooraf inpeperde dat we niet te veel van hem moesten verwachten, haalde binnen de kortste keren het eerste (of eigenlijk tweede) punt binnen. Daarna was er geen houden meer aan. Nog even een remise van Robert tussendoor en daarna winstpartijen van Jean-Peter, Robbert en Tjerk-Peter, waarbij de laatste zet van Tjerk-Peter trouwens een hele aardige was, wellicht binnenkort te bewonderen in dit theater. Onze andere invaller, Joost, speelde bekwaam remise, en Feike wist na zijn zo onderhand gebruikelijke zwoegwerk ook een punt binnen te halen. Na afloop hebben we er met elkaar en onze tegenstanders nog wat op gedronken, want het blijft natuurlijk maar een spelletje. Wie er wint is uiteindelijk niet zo belangrijk, als wij dat maar zijn.

Hieronder volgen wat gedetailleerde beschrijvingen van onze verrichtingen.

John, bord 7 met zwart
Getergd door twee schaaklessen van “Wildeman” speelde John zijn wedstrijd vorige week donderdag vooruit in het mooie nieuwe speellokaal van Shah Mata. Ondanks de niet al te stevige opening met de verfoeide zwarte stukken wist hij een ogenschijnlijk beslissende aanval op de koningsvleugel te realiseren. Zijn tegenstander gaf bijzonder tegenspel en speelde volgens eigen zeggen zijn beste partij ooit! Waarom John, na twee uur zwoegen en geen enkele keer van zijn stoel te zijn verrezen, nog steeds niet de fatale afrekening kon bewerkstelligen, bleek later in de analyse. Een klein offertje bleek achteraf eenvoudigweg de makkelijkste oplossing. In de partij sloeg John diverse remise-aanbiedingen resoluut af om uiteindelijk gelukkigerwijs (red: John laat een vol stuk instaan. In plaats van het stuk te slaan, ziet zijn tegenstander allemaal spoken en besluit tot ontzetting van zijn teamleden, maar ook van John, meteen op te geven. Het komt wel vaker voor dat je in een gewonnen stelling opgeeft …) het eerste punt mee te mogen nemen naar Barendrecht.

Robert, bord 6 met wit
Ja wat valt erover te zeggen… Ik kreeg een geweigerd damegambiet op het bord. Aangezien zwart reeds b6 had gedaan kon wit geen c5 meer spelen. Hierna kwamen de pionnen van wit en zwart op c4, d4 en c5 en d5 te staan. Na afruil van het geheel kwam er een remise stand op het bord met ieder een dame, toren en paard. Wit bood remise aan, waarna de teamleider van Shah Mata eigenlijk wilde dat zwart doorspeelde. Toch besloot zwart gezien de stand tot remise over te gaan.

Jean-Peter, bord 5 met zwart
Op bord 5 speelde ik met zwart tegen een rustige, vriendelijke man. Maar schijn bedriegt: Na een half uurtje had ik het idee onder de voet te worden gelopen door een Orang-Oetan (1. b4) Ik moest effe alle zeilen bijzetten om de goede verdediging te vinden. Dat lukte echter goed, en nadat de loper op b2 afgeruild was, kwam ik langzaam beter te staan via een penninkje en paardvork-dreiging. Toen ik uiteindelijk via de open f-lijn met dame en toren ondersteund door een paard binnen kon vallen, en ik er eens goed voor wilde gaan zitten, zag mijn tegenstander er geen brood meer in en gaf op, waardoor ik toch nog redelijk snel klaar was. Als “onpartijdige” toeschouwer viel er echter op de andere borden nog genoeg te genieten :-))

Tjerk-Peter, bord 2 met wit
Na goede ervaringen te hebben opgedaan op www.online-schaken.nl speelde ik met wit het Schots gambiet. In no time kreeg ik een goede stelling op het bord, wat resulteerde in 2 pionnen voorsprong. In het eindspel ging ik toch wat knoeien.
Hieronder volgt de stand na 37 Ta4:

###pgn###

[Event “RSB competitie”]
[Date “2009.10.26”]
[Round “2”]
[White “Tjerk-Peter de Bruijn”]
[Black “Wil v.d. Werff”]
[Result “1-0”]
[WhiteElo “1836”]
[BlackElo “1686”]
[SetUp “1”]
[FEN “r7/Pk4p1/3pPb1p/2p2P2/R7/1P6/3BKP1P/8 b – – 0 38”]
[PlyCount “4”]

38… Rxa7 39. Rxa7+ Kxa7 40. Bc3 1-0

%%%pgn%%%

————————-

Er volgde 37 …, Txa7 met een remise aanbod. Natuurlijk sloeg ik dit af, omdat ik al had gezien dat het na 38 Txa7+ Kxa7; 39 Lc3 uit was.

Feike, bord 1 met zwart
Ik kwam aardig uit de opening, maar wist verder weinig te bereiken. Ik moest in het middenspel zelfs oppassen niet in het nadeel te komen. Toen wit besloot een pion te offeren rook ik mijn kansen. Weliswaar betrof mijn pluspion de helft van een geïsoleerde h-pion, maar ook positioneel stond ik er plotseling erg goed voor. En ja hoor, na lang zwoegen betaalde het voordeeltje zich in het verre eindspel uit. Overtuigend was het niet, wel een punt.

Robbert, bord 3 met zwart
Op deze Barendrechtse schaakavond waren er alleen maar winnaars. Onze tegenstander mocht vorig seizoen afsluiten met feestvieren en heet dit seizoen dus promovendus. Bij het competitiegebeuren werden de twee strijdende dames winnaar (mede ook door onze Lies). De invallers wonnen dankzij Leo, die liever door zijn zetten van zich doet spreken. Winst was er voor de toeschouwers van onze club en van de bezoekende strijders, door al het te aanschouwen schaakmoois. Onze zwartspelers wonnen in het eerste met een niet te overtreffen 100% score van onze witspelers die daar nauwelijks voor onder deden. Onze spelers die niet aan het externe competitiegeweld meededen wonnen doordat ze in een belendende zaal toch gewoon in alle rust hun partijtjes konden spelen. Alle aanwezige schakers en toeschouwers wonnen doordat de koelkast goed genoeg gevuld was om de euforie of het verdriet weg te drinken. Waarom zou je het dan nog hebben over schaakzetten of eindresultaten?

Voorspel
Op maandag 16 maart 2009 speelde het eerste haar laatste competitiewedstrijd. De tussenstand na de 6e ronde was als volgt:

Hierbij dient te worden vermeld dat de kampioen promoveert en de nummers 7 en 8 degraderen.
Hele analyses werden losgelaten op welke wijze we ons nog konden handhaven in de 2e klasse: ‘wat als wij verliezen en Maassluis speelt gelijk’. ‘Wat gebeurt er als wij gelijk spelen en de IJssel wint met 4½-3½’. Al deze analyses ten spijt was de enige zekerheid voor handhaving: gewoon winnen van Erasmus 3, de nummer 2 van de ranglijst. De ratings van onze tegenstanders bekijkend leerde ons dat een tactische opstelling totaal geen zin had.
Na de peptalk van Leo, onze teamleider, gingen we aan de slag.

De daad
De klokken werden ingedrukt, de wedstrijd begon. Blijkbaar had Joost de peptalk niet geheel begrepen. In no time stond hij een volle toren achter, zonder enige compensatie. Gelukkig stond Robert op dat moment op een tafel ernaast een vol stuk voor. Voor Joost leverde het een coïtus interruptus op, terwijl Robert een vluggertje afwerkte. Dat leverde een tussenstand van 1–1 op.

Tjerk-Peter kwam in een openingsvoorbereiding van zijn tegenstander terecht. Na het afruilen van allerhande stukken ontstond er een potremise stelling (waarin Tjerk-Peter zich vreemd genoeg nooit echt comfortabel in voelt) en de tegenstander bood remise aan. Even met Feike overlegd. Hij sprak de wijze woorden: ‘een half punt is een half punt’. Op de achtergrond stond John hard nee te schudden (want hij had gezien dat de andere borden niet geheel florissant voor ons uitzagen). Daarom besloot Tjerk-Peter toch maar door te spelen en na één zet daarna te denken: ‘iedereen kan de pot op, ik bied gewoon remise aan’. Tussenstand 1½-1½.

(meer…)

In een spannende wedstrijd tegen Erasmus 3 heeft het eerste team het vege lijf weten te redden. Held van de late avond werd Jean-Peter die met een knappe overwinning het beslissende punt wist binnen te slepen: 5-3! Het degradatiespook zal zijn heil elders moeten zoeken. Een verslag van onze heroische verrichtingen volgt later.

Het eerste team van Barendrecht heeft dinsdag 24 februari een flinke nederlaag geleden tegen Lombardijen. In Rotterdam-Zuid beten we het 6-2 in het stof. Robert en invaller Joost hielden met hun overwinningen de Barendrechtse eer hoog. Een verslag volgt later.

Helaas hebben we het goede begin van John geen vervolg kunnen geven. Gisteren werd met 2,5-5,5 verloren van WSV 2. Winst was er nog voor Jean-Peter en Feike, maar Tjerk-Peter, Robert, Rien, Robbert en Johan moesten de eer uiteindelijk aan hun tegenstanders laten. De klok speelde hierbij geen onbelangrijke rol.

Hierbij in chronologische volgorde een kort verslag en de uitslagen van de verschillende partijen:

Bord 8: John Bakker (wit) ½-½
John mocht de aftrap geven voor de RSB-wedstrijd tegen WSV-2 in de vijfde ronde van de 2e klasse. Op verzoek van de tegenstander heeft John maandag 19 januari zijn wedstrijd vooruit gespeeld. Op bord acht mocht John met de witte stukken het opnemen tegen Wim van der Hoek. In een mooie maar lastige partij bleek de verdediging van zwart zeer solide en kon wit met een aantal minder goed ontwikkelde stukken geen duidelijk offensief beginnen tegen zwart. Wim van der Hoek zag zijn kansen en zette een zeer gedegen aanval op. Na het dubbelen van de zwarte torens en een tempo verlies van wit ontstond een klein voordeel voor zwart. Met nog minder dan een minuut op de klok moest John voor de tijdcontrole nog twee cruciale zetten doen. Doordat Wim meeging in het snelle tempo van John heeft hij te gretig de door John aangeboden ongedekte loper geslagen. John kwam hierdoor in de positie om eeuwig schaak af te dwingen. Tevreden over de afloop heeft John de punten gedeeld met zijn tegenstander.
Tussenstand: ½ – ½

Bord 1: Feike Liefrink (zwart) 0-1
Mijn tegenstander koos met 4. f4 voor een agressieve aanpak van de Leeuw. Ik moest kiezen tussen 4….Le7 en 4….exd4. Ik dacht mij te kunnen herinneren dat de eerste zet beter is, maar ik was er niet zeker van dat ik na 5. dxe5, dxe5 6. fxe5, Pg4 7. Lf4 de goede voortzetting zou kunnen vinden (ik ben niet zo van de scherpe varianten). Mijn tegenstander bleek niet goed thuis te zijn in de variant die na 4….exd4 5. Dxd4, c6 op het bord kwam. Hij pakte het niet helemaal goed aan, waardoor zwart zonder veel moeite een goede stelling kon opbouwen. Na 14. f5 ontstonden verwikkelingen die in het voordeel van zwart uitpakten. Met 16. Pe2 maakte wit de beslissende fout. Hoewel ik het daarna zeker niet perfect speelde – 17….Pg4 zag er leuk uit en was zeker niet slecht, maar 17….Lf5 was beter en eenvoudiger – kon wit na 18….De8 niets meer uitrichten. Wit probeerde het nog wel, maar na 30 zetten konden de stukken in de doos.
Tussenstand: 1½-½

Bord 2: Tjerk-Peter de Bruijn (wit) 0-1
Ik kreeg een Scheveninger tegen. Ik had een pion op e4 en f4 en lopers op e3 en f3. Op een gegeven moment kon ik mijn pion doorschuiven naar f5 en vervolgens naar f6 met een aanval op de gerokeerde koningsstelling. Op dat moment dacht ik dat mijn aanval beslissend was, en ik liep al naar de andere zaal toe om door te geven dat ik zeer goed stond. Helaas speelde ik niet nauwkeurig genoeg, waarbij mijn tegenstander zelfs wat (kleine) tegenkansen kreeg. Ietwat gedesillusioneerd gaf ik kort daarna de partij weg door een simpele dubbele aanval (mat of verlies van toren).
Tussenstand: 1½-1½

Bord 7: Johan de Weerd (zwart) 1-0
Eigenlijk is het zo dat ik de brutale en volgens mij incorrecte overval
van wit had dienen te stuiten. Hier zijn de eerste 10 zetten:
1.d4 d5 2.e4 dxe4 3.Nc3 e5 4.Qh5 exd4 5.Bc4 Qd7 6.Nd5 Nc6 7.Bf4 Bd6 8.Bxd6 cxd6 9.0-0-0 Nh6 10 f3 e3.
Een leerzaam moment voor iedereen die iets van openingen denkt te weten (slik).
Tussenstand: 1½-2½

Bord 3: Robbert Meijer (zwart) 1-0
Wit opende met Pc3. De partij verliep dan weer gelijk met een voordeeltje voor een van beide spelers. Zwart kreeg het benauwd met de laatste zetten voor de tijdcontrole. Dat ging ten koste van de stelling. In de volgende stelling nam ik zes van de resterende negen minuten om de verwikkelingen na Pxe5 te bekijken.

Wit heeft zojuist Dd4-e3 gespeeld.
De eenzame pion op c3 kan hinderlijk zijn voor een eventuele vluchtweg van de koning en kan steunpunt zijn voor de dame na penning van het paard na een Te6, waarna eventueel de pion op c2 meegesnoept kan worden.
De koning kan lastig uitwijken naar de onderste rij vanwege een dreigend torenverlies bij schaak. Fritz noemt het offer een interessant alternatief, maar neemt het tot mijn verrassing niet aan. Toen ik Th1 zag (Tg1 is misschien beter) zag ik af van mijn langdurige overwegingen, en zoals vaker volgt dan opeens een impulsieve zet.
Na een dubieus schaakje op h4 werden de zware stukken afgeruild en een paardeindspel met een pion minder resteerde. Mijn tegenstander ging met een zee aan tijd op de klok nerveus mee in mijn hopeloze strijd tegen de klok. In een remisestelling met een pion meer viel mijn lang te verwachten vlag.
Tussenstand: 1½-3½

Bord 6: Jean-Peter van Sprang (wit) 1-0
Op bord 6 met wit speelde ik een niet alledaagse opening, mijn tegenstander reageerde eerst goed, maar liet daarna zijn dame opjagen waardoor ik al heel snel een grote voorsprong in ontwikkeling had. Kon mijn tegenstander aardig onder druk zetten, een combinatie kostte me weliswaar 2 pionnen, maar leverde een mooie vrijpion op c7 op. Nadat via allerlei dreigingen de 2 pionnen terug waren was het en kwestie van manouvreren tot de pion kon promoveren. Mijn tegenstander wilde hier niet op wachten en begon mijn dame op te jagen, wat mij de kans gaf de partij met een leuk dame-offer uit te maken.

Er volgde Dxf7schaak en zwart gaf op.

Tussenstand 2½-3½

Bord 5: Robert Dortmond (zwart) 1-0
In een siciliaanse partij waren beide partijen een rustige stelling aan het opbouwen.
Zwart bood na een zet of 25 remise aan waarop de tegenpartij in het geheel niet reageerde en gewoon een zet deed. Ik kon op een gegeven moment een pion winnen, maar verder had ik geen direct voordeel hiervan.
Na het bereiken van de tijdcontrole (iets ruimer dan anders) heb ik op zet 37 een verkeerde zet met mijn loper gedaan waardoor de samenwerking van de loper, dame en mijn pionnen verloren ging. Mijn tegenstander had naast zijn dame ook een paard in mijn stelling hetgeen de oorzaak was voor mijn foutieve zet, zoals later door de omstanders zichtbaar werd gemaakt.
Daar zwart niet door kon drukken op de witte koningsstelling en wit de pionnen van zwart ophaalde gaf ik uiteindelijk op bij zet 49.
Tussenstand: 2½-4½

Bord 4: Rien van Wilgenburg (wit) 0-1
Er kwam een Italiaanse partij op het bord. In de hoofdvariant speelde zwart 8…Lxc3, waarna ik met de b-pion terugnam. Dit nu blijkt eigenlijk niet goed. Wit had met de zgn. Möller-aanval moeten verdergaan. Nu bleef zwart een gezonde pion voor, die ik nooit meer teruggezien heb. Zwart bleek overigens goed op de hoogte m.b.t. deze opening. Een witte aanval kwam niet echt van de grond en alle stukken werden geruild. In het verre eindspel kreeg ik nog wel een pionnetje terug, maar het resterende eindspel met ieder twee pionnen op de koningsvleugel en ieder een a-pion was volstrekt verloren voor mij.

Eindstand: 2½-5½

Al met al was het een fikse afdroging. Nadat ook de andere uitslagen van onze poule bekend waren geworden, bleek tot onze grote verwondering dat we nog steeds op de vierde plaats staan. De verschillen in deze poule zijn erg klein. Met nog twee wedstrijden voor de boeg (Lombardijen 1 en Erasmus 3) zit promotie er niet meer in en degradatie is theoretisch nog mogelijk.

Gisteren speelde John alvast zijn externe partij tegen WSV 2. Hij sleepte er een knappe remise uit, een prima uitgangspunt voor het vervolg van volgende week. Dan moet de rest van het eerste team aan de bak.

Het eerste team is maandagavond met een keurige 5-3 overwinning uit Maassluis teruggekeerd. Nadat Rien (remise) en Feike (winst) Barendrecht een week eerder al op voorsprong hadden gezet, wist de rest van het team het vervolgens af te maken, met naar verluidt een paar mooie partijen. Winst was er maandagavond voor Tjerk-Peter, Robbert en Jean-Peter. Robert speelde remise. John en Tom verloren, maar dat maakte niet meer uit. En jawel, een verslag volgt.