In Spijkenisse was Robert Dortmond als eerste met zijn partij, een Damegambiet, klaar op bord 5. In de 16e zet posteerde hij een paard in de c-lijn, maar een toren op de achterlijn was veel beter geweest.. Dit leidde tot zijn ondergang (0-1). Johan de Weerd, die door werkzaamheden nog bijna niet gespeeld had en dus zichzelf weinig kansen had toegedicht, kreeg met zwart het Spaans letterlijk en figuurlijk op zijn bord. Wit liet zijn toren insluiten, zodat Johan een kwaliteit kwam voor te staan. Dit voerde tot winst, doordat hij geen fouten maakte (1-1).
Als derde beëindigde invaller Leo van Praag op bord 8 op jammerlijke wijze zijn partij. Aanvankelijk in deze Spaanse partij was de stelling gelijkwaardig, maar hij kreeg op een gegeven moment met zwart een beter ogende positie. Zwart bood daarom ook remise aan. Leo rook de winst, maar door gehaast spel gebruikte hij een verkeerde strategie, dit leidde tot het tegendeel namelijk een nederlaag (1-2).
John Bakker aan bord 7 met wit, opende met d2-d4 dat tot de enige remisepartij leidde (1½-2½). Voor verder commentaar was hij niet beschikbaar. Aan bord 4 speelde Jean-Peter van Sprang met zwart in een Dame-Indisch partij de scherpe variant f5. Te scherp bleek later, want hij moest in de verdediging. In tijdnood kwam hij onvoldoende terug (1½-3½).
Op de resterende 3 sterkste borden 1 t/m 3 echter stonden de Barendrechters goed tot zeer goed: een minimale zege of draw was dus nog steeds mogelijk. Robbert Meijer met wit op bord 3 wist in een Spanjaard de lopers te ruilen met pion winst. Na een schaak met matdreiging moest zijn tegenstander de andere loper opgeven; dit resulteerde tot winst.
Ook voorzitter Tjerk-Peter de Bruijn had in het Siciliaans een voordelige, maar gecompliceerde stand weten te bereiken. Na uiterst accuraat spel met een kwaliteit voor, wist hij zonder kleerscheuren de partij in zijn voordeel af te wikkelen (3½-3½).
De wedstrijd eindigde met de beste spelers op bord 1 in de hoofdrol als een echte thriller. Feike Liefrink opende als gebruikelijk met Pf3, maar kwam niet goed uit de opening. Zijn tegenstander deed het in het middenspel verkeerd, zodat hij een stuk (paard) kwam voor te staan. In het eindspel maakte hij het zich moeilijk. Er ontstond op het eind door de tijdnood een ware gooi- en smijtpartij, waarbij zijn tegenstander door zijn vlag ging, zonder dat Feike het merkte en dus vergat de winst te claimen. Vlak voor dat zijn eigen vlag ook zou vallen, zette hij, gelukkig voor al wat Barendrecht was, zijn tegenstander mat (4½-3½). In geval beide vlaggen waren gevallen, zou het 4-4 zijn geweest!!
Geef een reactie