Oude-Website

Categorie: Extern

  • De Zwarte Pion – Barendrecht: Nat, maar niet mat

    door Bert Drolenga

    Op een doorweekte maandagavond voer ons vlaggenschip naar het desolate eiland Goeree Overflakkee. Het vlaggeschip werd bemand door kapitein Tjerk-Peter, vergezeld van hoofdmachinist Feike, roerganger Robert en ketelbinkie Bert. Na een barre tocht gingen zij voor anker in het recreatiecentrum De Staver in Sommelsdijk.

    In dit multisportcentrum werden zij gastvrij ontvangen door de plaatselijke schaakvereniging met de onheilspellende naam “De Zwarte Pion”.
    Gelukkig was de sfeer op de club verre van dreigend en al snel konden we met de partijen beginnen.

    Kapitein Tjerk-Peter bemande het 2e bord en had zwart geloot. Natuurlijk om problemen met Zwarte Pionnen te voorkomen. Helaas kwam hij na de opening al gauw in ademnood. Een sterk wit zeepaard op d5 dwong onze kapitein om scherp aan te wind te varen. Uiteindelijk wist hij het paard te ruilen, maar toen kreeg hij te maken met De Witte Pion op d5. Deze wist snel op te stomen naar d7, waar een promotie wachtte. Eeuwig schaak bleek helaas een fata morgana (0-1).

    Ketelbinkie Bert waande zich met zijn tegenstander op het strand. De voordelen van beide partijen golfden heer en weer al ware het de branding. Na een gunstige opening liet Bert met wit even de zeilen vieren en prompt rukten 2 Zwarte Pionnen op door het centrum. Ondersteund door een sterk zwart zeepaard. Tijd voor Bert om de stormbal te hijsen, want het water stond hem aan de lippen. Gelukkig leed hij geen schipbreuk, want zwart liet een schijnoffer toe, waarnaar het zeepaard kon worden geruild.
    Hierna strandden de 2 zwarte pionnen en kon Bert het punt op het droge hijsen. (1-1).

    Roerganger Robert zag na de opening de witte stukken als schuimkoppen op zich afkomen. Gelukkig verslikte wit zich even in zijn kansen, waardoor Robert een pion won en de boel droog kon houden. In een iets betere stelling gaf hij remise om de eindzege veilig te stellen (1½-1½).

    Want hoofdmachinist Feike had inmiddels een kansrijke stelling bereikt. En daar had hij ruim de tijd voor genomen. Hij laveerde voorzichtig door de opening, ging op tijd overstag en wist langzaam maar zeker zijn tegenstander in het Nauw van Barendrecht te drijven. Uiteindelijk ging zwart ten onder en konden we overwinningsvlag hijsen. (1½-2½).

    Al met al een benauwde, maar verdiende zege.
    Na het lichten van het anker koos ons vlaggeschip weer het ruime sop en kwam behouden aan in vertrouwde haven.
    In de volgende zeeslag is CSV uit Capelle ad IJssel aan de beurt. Zij zijn gewaarschuwd…

    De Zwarte Pion 1793 – Barendrecht 1854 1½ – 2½
    1. Bram Mourik 1908 – Feike Liefrink 2087 0 – 1
    2. Adriaan Tieleman 1868 – Tjerk-Peter de Bruijn 1860 1 – 0
    3. Cesar van Prooijen 1741 – Bert Drolenga 1770 0 – 1
    4. Leon Struik 1656 – Robert Dortmond 1700 ½ – ½

  • Alweer 5-3 verlies voor Barendrecht 3

    Op vrijdag 19 oktober speelde het Barendrechtse jeugdteam (Barendrecht 3) haar tweede externe wedstrijd uit tegen Charlois Europoort 7.
    Voorafgaande aan de wedstrijd werd de strategie nogmaals doorgesproken met de jeugdleden: rustig spelen, goed nadenken, geen stukken weggegeven, mat in 1 voorkomen en ‘op je handen zitten’ voordat je een zet doet. Iedereen knikte instemmend en had de instructies goed in z’n oren geknoopt. De klokken werden iets na achten ingedrukt en plotseling was bijna iedereen, in het heetst van de strijd, de instructies alweer vergeten. Als een razende werden de klokken ingedrukt en ‘het eerst zetten en daarna pas nadenken’ principe werd gehanteerd. Sommige hadden ook het verkeerde spelletje voor ogen. Ze dachten dat ze met een partijtje weggeefschaken bezig waren. We zullen het maar zo zeggen: er zit een stijgende lijn in want een jaar geleden waren de meeste partijen al binnen een half uur uitgespeeld.

    Anton was op bord 5 ingevallen voor Nick. Voor Anton was dit zijn eerste externe wedstrijd en dat heeft hij dan ook geweten. Een partij tegen een senior, en nog wel de vader van Robin Lecomte, is net even iets anders dan de jeugdcompetitie. Bij Anton ging eerst een loper er af, daarna een paard en toen was het mat. Volgende keer beter Anton. (1-0)

    Bij Stijn op bord 6 was na een half uur al ruim 20 zetten gedaan. Er resulteerde een toren eindspel. De tegenstander bood remise aan en na overleg met de teamleider, werd de remise door Stijn met een grote smile aangenomen. Na de partij overlaadde de tegenstander Stijn (maar ook de teamleider van Barendrecht) met complimenten over het goede spel van Stijn. En dat was volkomen terecht. (1,5-0,5)

    Jochem speelde met zwart op bord 1 tegen een sterke tegenstander. Jochem had z’n avond niet. Snel stond hij een toren achter, daarna nog een toren. Het ging allemaal veel te snel en er ging eigenlijk niet veel goed, sterker nog, het ging eigenlijk best wel slecht. Dat werd na de partij ook beaamd door Jochem. (2,5-0,5)

    Op bord 4 speelde Erik een sterke partij. De tegenstander maakte een paar foutjes die genadeloos werden afgestraft. Daarna ontstond een ‘ puzzle’ opstelling die door Erik goed werd opgelost en alle stukjes vielen op hun plaats. Hiermee is Erik topscorer geworden met een score van 2 uit 2. (2,5-1,5)

    Op bord 7 speelde Stefan Wijnbelt geconcentreerd zijn partij, zoals we van hem gewend zijn. Helaas verloor hij in het eindspel een toren en verloor Stefan zijn partij. Dat was helemaal niet nodig geweest, maar verder een puike partij. (3,5-1,5)

    Op bord 2 bood Bart in gelijke stand op de 28e zet remise aan. Dit werd geweigerd. Daarna werd de hele stelling als een harmonica in elkaar geschoven, met alle 8 pionnen nog op het bord. Als je het hebt over een potremise stelling, dan was het dit wel. Met geen mogelijkheid was het mogelijk om zelfs een vijandelijke pion eraf te slaan. (4-2)

    Op bord 8 speelde Edwin tegen een meisje. Hij liet zich niet afleiden door haar schoonheid en speelde een goede en gedegen partij. Af en toe oogcontact met de teamleider leerde hem dat hij rustig moest blijven spelen en dat deed Edwin ook. Met een fantastische combinatie met allerlei kruispenningen won Edwin een toren. Daarna was het een koud kunstje en maakte hij het vakkundig af. (4-3)

    Als laatste was Stefan Rijshouwer nog bezig. Door een verkeerd ingeschatte combinatie verloor Stefan een stuk. Zijn koning werd naar het midden van het bord opgejaagd en daarna was er geen houden meer aan en om 22:00 uur legde hij zijn koning om. (5-3)

    Zo ontstond er een zelfde einduitslag als in de vorige ronde tegen Messemaker 5.

  • Barendrecht 1 – Zwijndrecht 1

    Het is al weer bijna twee weken geleden dat we onze eerste externe wedstrijd met het eerste team speelden. Eerste ronde thuis tegen Zwijndrecht, daar hebben we geen goede ervaringen mee. In het seizoen 2010-2011 verloren we die eerste wedstrijd nipt, waarna onze hoop op promotie naar de eerste klasse al min of meer was verdampt. Zwijndrecht promoveerde dat seizoen. Wij deden dat alsnog een seizoen later en hebben nu onze hoop gevestigd op lijfsbehoud in de eerste klasse. Niet degraderen dus. Alsof het zo moest zijn: Zwijndrecht heeft wederom onze hoop flink verstoord. We gingen er in eigen huis met 3-5 af. Volgens de door Tjerk-Peter ingestelde regel – dat degene die als eerste klaar is het verslag moet schrijven – moest Johan hiervan verslag uitbrengen. Hierbij dus, waarbij aangetekend dat de snelheid en manier waarop Johan verloor volledig verklaart waarom hij er niet zo veel woorden aan wilde vuil maken. Voor wie meer wil weten, ga naar de website van Zwijndrecht.

    Aangezien ik als eerste moest capituleren hier een kort verslag. In een Koningsgambiet kies ik altijd voor het Falkeer tegengambiet, omdat dat vaak tot levendig spel komt. Welnu het was zo levendig dat ik na 10 zetten op kon geven. Een nachtmerrie voor iedere schaker. Wellicht mis ik nog routine.
    In een remiseachtige stand in de partij Tjerk-Peter tegen Martijn Vos werd na 27 zetten de vrede getekend. In een goed opgebouwde partij won Jean-Peter een kwaliteit. Ondertussen verliest hij de kwaliteit terug en kan opgeven. Ook Robert moest opgeven, nadat hij zijn dame tegen een toren moest geven. Zoals zo vaak weet Feike, dit keer weliswaar na veel tijdwinst, het keurig af te maken.
    Jammer, volgende keer beter.

  • Goede start 2e team

    Dinsdagavond 2 oktober is de eerste wedstrijd van het team tegen Hendrik I. Ambacht 2. Met een nieuwe teamleider (Erik Wijnbelt) en een van de jeugdspelers (Bart D.) in ons midden mochten we proberen de deceptie van vorig jaar achter ons te laten.
    De afspraak is gemaakt dat degene die het eerste met zijn wedstrijd klaar is het verslag mag maken en wat hij ook heeft geprobeerd Ab K. op bord 7 is de gelukkige.
    Op bord 1 voltrok zich een wat vreemde partij. E4-e5 is Tom niet onbekend. Maar dat zwart na ongeveer 8 zetten zijn pionnen op de damevleugel al zo ver naar voren had gebracht, wat achteraf gezien beter niet toegelaten had kunnen worden, leek niet juist. Toch bracht dit een hekstelling op het bord die al vrij snel een toekomstige remise voorspelde. Een toch nog open komende b-lijn werd met twee torens en een dame wel door wit bezet, maar daarvoor moest wel een witte pion het veld ruimen. Een, voor Tom, niet ongebruikelijk ontstaan tijdgebrek, bracht een min of meer afgedwongen zetherhaling te zien waardoor de al enige tijd glorende remise een feit werd.
    Leo opent op bord 2 volgens eigen zeggen dramatisch! Dit blijft hem de gehele partij achtervolgen. Toch staat hij er kennelijk beter voor dan hij zelf denkt, want ook zijn tegenstander is tevreden met remise. Aan het eind zegt die zelfs “het was een leuke partij om te spelen”. Volgens Leo komt zijn mindere opening door een gebrek aan calorieën. Kan je nagaan wat er gebeurd als hij weer echt gaat eten!
    Op bord 3 mag Roel onze Hoop in bange dagen de eer van het team verdedigen. Keurig gekapt verschijnt Roel aan de start. ’s Morgens is hij nog geknipt. Rond de 20e zet gaat Roel fors in de aanval op de koningsvleugel van zijn tegenstander. In hoog tempo worden stukken van het bord gehaald en als de kruitdampen zijn opgetrokken kijkt Roel verbijsterd uit zijn ogen. Waar is mijn dame nu gebleven straalt hij uit! Maar er is niets verloren de partijen staan redelijk gelijk. Onverdroten speelt Roel door. Ineens ziet hij dat de klok op zwart staat. De batterij is leeg. Met 6 minuten voorsprong gaan de heren voorzien van een nieuwe klok verder. Met een zekere remise op zak gaat Roel nog maar eens vol in de aanval en verliest.
    Ach Roel je moet maar denken “Zo wordt je in de ochtend geknipt en in de avond geschoren”.
    Bord 4 is voor “good old” AC. Rustig en weloverwogen speelt hij zijn partij. Op de 29e zet biedt hij bij een gelijke stand remise aan, maar zijn tegenspeler krijgt van zijn teamleider mee om door te spelen. Langzaam maar zeker wordt er toegewerkt naar het eindspel, waarin AC jammer genoeg de beste voortzetting mist. Maar toch pakt hij verdiend een half punt. Dit door zijn tegenstander pat te zetten.
    Op bord 5 kan Marcel laten zien wat hij kan. Hij komt gelijkwaardig uit de opening. In het middenspel weet hij een kwaliteit voor te komen, maar moet wel opletten voor een aanval op H2. Dit weet hij echter vakkundig op te lossen. In tijdnood wikkelt hij de partij met een zware aanval uiterst efficiënt af. Hij kan tevreden met de winst op zak naar huis.
    Bart speelt een fraaie en spannende partij. Hij komt met een hele sterke koningsaanval en zijn tegenstander weet die niet afdoende te pareren. In 23 zetten haalt Bart de volle buit binnen. Jammer alleen dat hij dat niet iets sneller heeft gedaan. Prima resultaat Bart!
    Ab speelt op bord 7. Voor zijn doen speelt hij rustig en komt redelijk tot goed uit de opening. Maar toch komt hij op de damevleugel wat in de problemen en moet een pion offeren om spel te houden. Over en weer proberen zijn tegenstander en hij de ander in een fout te dwingen en komen uiteindelijk in een positie waarin geen van beiden nog echt durft aan te vallen. Ab biedt op de 29e zet remise aan en na een korte overweging wordt dit geaccepteerd. Bij het uitspelen van de partij blijkt dit een terecht resultaat te zijn.
    Op bord 8 plaatst Erik met zwart “de Leeuw” op het bord. Vrij snel weet hij de bruine loper te veroveren. Redelijk lang gaat het gelijk op. Erik trekt de partij daarna naar zich toe, maar langzaam maar zeker komt hij steeds meer in de problemen. Zijn medespelers hadden de moed al opgegeven. Maar als je dan even bij een ander bord kijkt heeft hij ineens het heft weer in handen. Hij wint de dame van zijn tegenstander en met een prachtig mat heeft hij toch de volle winst.
    Van te voren reken je hier niet op. Een gelijk spel was misschien al mooi geweest. Maar de 5-3 overwinning smaakt naar meer.

  • Hoopvolle start jeugdselectie

    Afgelopen maandag, 24 september 2012, mocht ons derde team de spits afbijten in de RSB competitie. Tegen de oudste schaakclub van Nederland, Messemaker 1847 5, gingen onze jeugdspelers direct vol in de aanval. Was dat nu wel zo verstandig?

    Op bord één speelde Jochem een interessante partij. Een agressieve opening, maar wat doet de dame op g5 na 8 zetten? Enkele zetten later moest de dame gewoon weer terug naar haar hok! Tempo verlies en druk door de pionnen van de tegenstander. Gelukkig heeft zijn tegenstander ook nog niet alle stukken kunnen ontwikkelen en kan Jochem misschien nog wel zijn zwakke paard (op a5) en loper (op b6) in het spel betrekken. Jochem weet nog een pionnetje te winnen, maar zijn stukken staan ronduit belabberd. De tegenstander ziet zijn kans schoon en gaat vol voor een mooie matcombinatie. In alle rust kon de tegenstander voldoende stukken naar de damevleugel brengen om een finale aanval te plaatsen. Ondanks het verlies toch een geconcentreerde pot schaak gespeeld die echter in het begin al een beetje onnodig lastig werd.

    Op bord twee speelt Bart een snelle opening. Al vroeg in het spel begint het gevecht om de C-lijn. Was slaan op C4 wel de juiste voortzetting? Het plan is in ieder geval onduidelijk. Bart heeft beide lopers ingeleverd en nu maar afwachten of Bart de twee paarden mooi kan gaan laten samenwerken. Na een geforceerde dame-ruil weet Bart een toren te ruilen voor een paard. Zijn tegenstander heeft hierdoor wel een kwaliteit minder, maar met twee ijzersterke vrijpionnen op de B en C-lijn alle troeven in handen. Het wordt tijd om te gaan rekenen. Na bijna twintig minuten vervolgt Bart de partij, wetende dat een remise zeker is. Als laatste bord zien de toeschouwers dat er een mooi schaakgevecht plaatsvindt op dit tweede bord. Beide proberen alsnog de volle winst er uit te halen. Uiteindelijk ziet zwart geen mogelijkheid meer en speelt op remise, overigens zonder dit aan te bieden. Bart speelt nog even door, een klein kansje was genoeg om alsnog de winst naar zich toe te trekken. Bart speelde een fantastisch goed eindspel, maar hoe veel makkelijker had een andere voortzetting geweest indien het slaan op c4 werd vermeden?

    Stefan Rijshouwer begint zoals hij vorig jaar is geëindigd. Direct in de opening een forse fout waardoor Stefan direct moet proberen alles te keepen. Hij laat zijn dame pennen waarna een mooie driedubbele aanval op het paard op F3 onhoudbaar wordt voor Stefan. De verdere afwikkeling hiervan lijkt vervolgens ook niet de beste keuze. Mooie en leerzame pot om nog eens rustig thuis na te spelen. Wat in ieder geval voor Stefan gunstig uitpakte is dat hij zo lang in verloren stand bleef doorspelen dat de tijd om thuis nog schoolhuiswerk te maken wel was verstreken.

    Erik mag als “routinier” op bord vier spelen. Als na een half uur de helft van het materiaal van het bord is verdwenen, blijkt dat Erik zich uitstekend kan aanpassen aan het moordende speeltempo van zijn teamgenoten. Een complex toreneindspel dreigt. De pionnen worden steeds belangrijker. Kan de D-pion van Erik standhouden? Uiteindelijk sneuvelde deze maar ten koste van de dame, die door een penning van Erik, van het bord af mocht. Erik heeft zeer gedegen gespeeld. Een spel dat we steeds vaker bij Erik terugzien.

    Stefan Wijnbelt op bord vijf wil graag vroeg naar huis. Dat lukt uitstekend. Al heel snel in de partij komt hij op achterstand. Misschien kon Stefan het bord niet goed overzien omdat hij zo onderuit gezakt op zijn stoel zat? In ieder geval zorgde het beperkte zicht er mede voor dat het na 24 zetten over en klaar was met de aspiraties. Het is Stefan maar wel weer eens duidelijk geworden dat een pion op de zevende lijn wel erg sterk is! Analyseren maar!

    Stijn, die altijd de ruimte wil zoeken, offert al snel twee pionnen, maar of dat uiteindelijk wel goed is is maar de vraag. Toch weet Stijn zijn tegenstander behoorlijk onder druk te zetten en neemt de tegenstander de tijd om zijn zetten te spelen. Met nog anderhalf uur voor Stijn op de klok en nog iets meer dan een half uur voor de tegenstander begint het nog leuk te worden. Althans dat vinden de omstanders. Kennelijk denkt Stijn daar anders over en gaat doodleuk onder tafel een spelletje spelen op zijn telefoon. Grrrrr! Hoe dan ook uiteindelijk weet Stijn een toren te slaan en moet zijn tegenstander opgeven! Vast en zeker 50 jaar leeftijdsverschil, misschien daarom dat telefoontje?

    Richard speelde op bord zeven misschien wel de mooiste partij van de avond. Super geconcentreerd, een mooie opening en een prima controle over de klok! Gedurfd is het natuurlijk wel die lange rokade en het paard op a5? De tegenstander is alles aan het voorbereiden om het paard in te sluiten. Richard reageert goed en heel lang gaat het spelletje gelijk op. Dan wordt het later en later en wordt het tijd dat Richard naar huis gaat. Richard doet een remiseaanbod maar dit wordt (onterecht) geweigerd door zijn tegenstander. Vijf minuten later moet Richard het opgeven. Helaas! Sterk gespeeld, klasse prestatie!

    Onze nieuwkomer in het team, Edwin, had een bijzonder sportieve tegenstander die, ondanks het verlate aanwezig zijn van Edwin, niet in de verleiding was gekomen om de klok alvast aan te zetten. Edwin opende niet echt lekker waardoor er direct druk op zijn stelling kwam te staan. De uitstraling van Edwin vermoedde echter iets geheel anders; nonchalant zit hij erbij alsof hij alles onder controle heeft. Twee minuten later geeft hij zijn dame pardoes weg en kunnen de stukken in het kistje. Welkom bij het team! Concentratie, rust en eenvoud zijn lessen voor de volgende partij.

    Al met al een goed eerste begin voor de jeugdselectie. De stijgende lijn van vorig jaar wordt goed opgepakt. Ondanks het verlies van 3-5 zit er meer in! Jochem, Stefan en Richard een half puntje de volgende keer is voldoende!

  • Schakelen

    Het succes van het eerste team heeft nu ook de plaatselijke nieuwskolommen bereikt. In de Schakel van 16 mei staat onderstaand verslag van onze razende reporter Roel (klik erop om het te leesbaar te maken).

    Schakel16052012klein.jpg

  • We are the Champions!

    De historische en geruchtmakende overwinning op de ridders uit Ridderkerk smaakte de Barbaren naar meer. Ze lieten gretig hun oog vallen op meer smakelijke hapjes in hun omgeving. Rotterdam en Dordrecht waren nog een brug te ver, maar misschien was Papendrecht een optie. De weldoorvoede Papen uit deze stad kregen echter lucht van deze ongewenste aandacht en overdachten in hun Roomse kerken hun ze dit gevaar konden bezweren. Van hun Opper Paap uit Rome hoefden ze geen hulp verwachten, maar de broeders uit Alblasserdam schoten te hulp.

    Als echte smulpapen besloten ze de barbaren uit te nodigen voor een gezellige avondje met alles er op en er aan. Wanneer de barbaren door de vele drank in slaap waren gesukkeld zouden ze gemakkelijk overwonnen kunnen worden, zo redeneerde de papen. De barbaren op hun beurt namen deze uitnodiging graag aan: gratis vermaak is hun beste vermaak en misschien konden ze van de gelegenheid gebruik maken om die papen niet te drechten, maar te slechten.

    Zodoende togen de 8 meest gespierde barbaren op een mooie dinsdagavond naar het verre Papendrecht. Daar werden ze met alle egards ontvangen en ze keken hun ogen uit: lekkere hapjes en drankjes, een prachtige omgeving en natuurlijk acht bloedmooie vrouwen: 4 blanke dames en 4 donkere dames, voor elk wat wils.

    De meeste barbaren waren van deze entourage zo onder de indruk, dat ze hun bloeddorstige plannen op slag vergaten. Rustige Robert bijvoorbeeld: hij draaide een beetje om een paap heen, maar kon geen voordeel behalen een sloot een snelle vrede (½-½).
    Aanvoerder Flinke Feike was echter door de wol geverfd en trok zich nergens wat van aan. Hij ging recht op zijn doel af en wist de Friese huurling in Franse outfit in no-time te vellen (½-1½).
    Jolige Johnny probeerde het nog wel even, leek de dekking van zijn tegenstander te verzwakken, maar kreeg geen kans de genadeklap toe te brengen. Al snel werd de vredessigaret gerookt (1-2).

    Hierna kwamen de papen langszij. Rauwe Rien wist zich met de entourage geen raad en liet zich snel en pijnloos naar de slachtbank leiden (2-2). Hierdoor nam de spanning toe tot ongekende hoogten.
    Slimme Jean was zo geïnspireerd door zijn overwinning op de Ridderkerkers dat hij al alle schroom van zich afwierp en zich meteen op de paap stortte. Deze vocht goed terug en leek de overhand te krijgen. Maar met de winst in zicht lette de paap even niet op en liet zich verrassen door mat achter de papen (2-3).

    Met deze zege was het pleit min of meer beslecht. De papen lagen op apegapen zogezegd.
    Tamme Tjerk-Peter wist de dreigingen tegen hem behendig af te weren en leek een zege te halen. Maar door van het vele drinken en eten verslapte zijn aandacht en viel hij en zij opponent in elkaars armen (2½-3½).
    Ook Brave Bert wist de lamlendigheid niet van zich af te schudden. Hij en zijn tegenstander draaiden rustig om elkaar heen zonder tot een beslissend voordeel te komen. Uiteindelijk dwong hij de paap tot een “draw-offer he could not refuse” (3-4).
    Het slotduel werd uitgevochten door Rauwe Robbert . Hij en zijn Siciliaanse tegenstander probeerden het wel een hele tijd, maar daar bleef het dan ook bij. (3½-4½).

    Al met al werd het dus niet de verwachte bloeddorstige avond, maar toen de drank was uitgewerkt en de balans werd opgemaakt , bleken de barbaren toch een overwinning te hebben behaald op de papen. Bovendien waren ze nu heer en meester over een groot gebied tussen Rotterdam en Dordrecht. Verbaasd, maar vrolijk keerden ze terug naar hun thuisfront waar ze met open armen en de bolderkar werden ontvangen.
    “Op naar Utrecht!” en “Europa, here we come!”, werd er voorzichtig geroepen, maar eerst moest de overwinning gevierd worden met “We are the Champions” .
    En het bleef nog heeeeeeeeeeel lang onrustig in het gebied van de Drechtsteden….

    papbar2012.jpg

  • The rise and fall and rise …

    Het succes van het eerste team roept de vraag op: waar gaat dit heen? Hoever kunnen we komen? Is de eerste klasse RSB het hoogst haalbare? Laten we eerst eens naar het verleden kijken. Wat heeft Barendrecht sinds haar oprichting in 1976 gepresteerd in de externe competitie? Onderstaande grafiek (klik erop om hem te vergroten) laat zien dat er hoogtepunten en dieptepunten zijn geweest.

    rise-and-fall-small.png

  • BARENDRECHT KAMPIOEN !!!

    Barendrecht is dinsdagavond in een spannende uitwedstrijd bij Papendrecht kampioen in 2A geworden. Een gelijkspel volstond, maar uiteindelijk werd het zelfs een kleine overwinning.

    Alvast het wedstrijdverloop:

    0,5-0,5 Robert
    1-1 John
    1-2 Feike
    2-2 Rien
    2-3 Jean-Peter
    2,5-3,5 Tjerk-Peter
    3-4 Bert (kampioen!)
    3,5-4,5 Robbert

    De opzienbarendste partij was die van Jean-Peter. Met zwart had hij zich in onderstaande nesten gewerkt. We hadden deze partij in onze gedachten toen al lang opgegeven en onze hoop op andere partijen gevestigd. Maar er voltrekt zich een Papendrechts drama. Wit speelt Tc7?? en kan na Tf8+ opgeven. Wit gaat mat. Ik zou hier heel slecht van slapen.

    jean-peter-200312.jpg

  • Een historische overwinning

    In het verre verleden was de omgeving van Barendrecht woest en ledig. De enige bewoners die zich er konden handhaven waren wilde barbaren. De oorspronkelijke naam van de huidige plaats was dan ook Barbarendrecht. Deze wilden leefden van de visserij en het beroven van de rijken uit het naburige Ridderkerk, een welvarend vestingstadje. In deze veste woonden de edele ridders die de rijke burgers uit die plaats beschermden.
    Dat lukte niet altijd en in 1512 besloten de ridders aan deze, voor hen, vervelende situatie een eind te maken en smeedden plannen de barbaren definitief te verjagen.

    Deze slimmeriken waren echter voorbereid op een mogelijke aanval en stuurden een verkenner op pad. Deze verkenner, Ruige Rien genaamd, sloop op een donkere maandagavond het nietsvermoedende Ridderkerk binnen. Na een kort, maar hevig grondgevecht wist hij een belangrijke scalp te veroveren. Hij melde het goede bericht aan zijn vrienden en ging vervolgens met een gerust hart op kruistocht (1-0).

    Precies een week later waagden 7 tot aan de tanden gewapende ridders zich in de wildernis om deze gemene overval te wreken. Ze werden daar opgewacht door 7 gespierde barbaren die voor geen enkele bedreiging terugdeinsden.

    Rond acht uur in de avond begon de historische strijd. Een van de ridders was zo dom geweest zijn jonkvrouw mee te nemen als afleidingsmanoeuvre, maar Slimme Jean wist hier wel raad mee. Hij vermeed de slagen van de ridder en schaakte de schone dame en passant in een oogwenk. Nog lang kon men haar kreten horen aan de oevers van de Oude Maas (2-0).
    Rauwe Robbert was iemand die zijn naam alle eer aandeed. Hij hield wel van een stevig robbertje vechten. Zijn tegenstander probeerde indruk te maken en te promoveren, maar Robbert pareerde alle dreigingen en hielp hem naar de eeuwige jachtvelden (3-0).

    Aanvoerder Flinke Feike had het inmiddels zwaar te verduren. Zijn tegenstander leek wel over tien swaarden te beschikken en belaagde hem van alle kanten. Flinke Feike had alleen beschikking over een geïsoleerde lans van 2 meter. Pas na veel schijnbewegingen zag hij kans dit wapen effectief te gebruiken en stootte de lans diep in het lichaam van zijn tegenstander (4-0).
    Rustige Robert was een uitzondering onder de wilden. Ondanks zijn wilde uiterlijk ging hij met veel overleg te werk. Zijn grondgevecht tegen een Siciliaanse ridder kostte hem dan ook zeeën van tijd. Zijn opponent deed plotseling een wanhoopsaanval die beiden tegelijk deed sneuvelen (4½-½).

    Hiermee was de overwinning van de barbaren binnen. De ridders raakten in paniek en sloegen op de vlucht. De wilden waren echter onverzadigbaar en wilden nog meer bloed zien. Zij joegen de vluchtende ridders achterna.

    Trotse Tjerk was de enige wilde die over vervoer kon beschikken. Geen paard, zoals de ridders, maar een eenhoevig alternatief dat hij kort te voren had geleend. Met dit hulpstuk fladderde hij om zijn tegenstander heen en bracht deze in grote problemen. Helaas bleek hij nog niet alle finesses onder de knie te hebben, waardoor beide mannen tenslotte tegelijk ter aarde stortten (5-1).
    Jumping Johnny beleefde een gemakkelijke avond. Hij wist al gauw het wapen van zijn tegenstander te ontfutselen, waarna hij langzaam maar zeker zijn opponent in verdrukking bracht. Uiteindelijk was het genadeschot in de kille avondlucht te horen (6-1).
    Brute Bertus was door het spectaculaire geweld om hem heen zo afgeleid, dat hij vergat zijn geringe overwicht op zijn Franse opponent te verzilveren. Hierdoor gaf hij hem kans te ontsnappen(6½-1½).

    Toen de rust op het slagveld was wedergekeerd keken de overwinnaars verbaasd om zich heen. “Op naar Papendrecht”, werd er voorzichtig geroepen, maar eerst moest de overwinning gevierd worden. En het bleef nog lang onrustig aan de oevers van de Oude Maas….

    uitslag-bar-rid.jpg