Categorie: Extern

Op maandag 16 januari traden we met zes ijzervreters aan in Vlaardingen voor de vijfde wedstrijd van het seizoen. Rien en John hadden een week eerder vooruitgespeeld om in Wijk aan Zee hun jaarlijkse portie staalpillen te halen bij Tata Steel. Beiden hadden met zwart remise gehaald.
Ook Feike, Tjerk-Peter en Robbert waren bij deze uitdeling geweest. Robert, Bert en Jean-Peter niet, zij waren er al voor behandeld.

En zo begonnen de Mannen van Staal, de Archies zogezegd, aan hun missie de eerste plaats te behouden. Het duurde even voordat er tekening in de strijd kwam. Zo halverwege de avond schommelden de meeste partijen rond de remisemarge, daarna was het pleit echter snel beslecht.

Robbert opende het bal. Na een mislukte Franse opening bleef hij met wit zitten met een geïsoleerde d-pion, die werd belaagd door de zwarte stukken. Wij vreesden voor Robberts leven, maar met een stalen gezicht speelde hij rustig door totdat hij door een dodelijke penning een stuk won (1-2).

Tjerk-Peter volgde zijn goede voorbeeld. Na een gesloten Siciliaan speelde hij met zwart aktief op ruimtevoordeel. Dat bestaalde zich uit toen alle stukken waren geruild en het pionneneindspel gemakkelijk gewonnen bleek (1-3).

Het volgende punt werd binnengehaald door ondergetekende, Bert dus. Ondanks het ijzergebrek slaagde ik er toch in het initiatief te nemen en de zwarte koning in het centrum te houden. Een paard fungeerde als breekijzer om vijandelijk stelling te slechten, waardoor het zwarte loperpaar niet aan lopen toe kwam. Een grafzet bespoedigde het einde (1-4).

Robert manifesteerde zich als de gentleman van de avond. Met aktief spel wist hij een kwaliteit en een pion te winnen. Helaas kostte dit hem te veel tijd, waardoor hij geen ijzer met handen wilde breken en liever remise aanbod om de 2 matchpunten veilig te stellen. Uiteraard werd deze geste dankbaar geaccepteerd (1½-4½).

De 2 matchpunten waren dus in de knip, nu was het zaak zoveel mogelijk bordpunten te scoren.
Met goede stellingen van Jean-Peter en Feike hadden we 2 veelbelovende ijzers in het vuur.

Helaas bleek dat voor Jean-Peter toch niet zo te zijn. Hij bouwde met ijzeren discipline aan een duurzaam initiatief en wist de zwarte koning op de tocht te zetten. Maar ja, hij is dit seizoen niet in vorm en dan slaat de stellingspech ook nog eens toe. Op het moment dat JP wilde oogsten bleek een zwarte krachtzet een te heet hangijzer te zijn. Het was meteen geforceerd uit (2½-4½).

Aan de andere kant van het vorm-spectrum zit momenteel Feike. Alles wat hij aanraakt veranderd in staal. Ook hij bouwde voorzichtig aan een duurzaam initiatief. Eerst even lekker tegenstander pesten op de damevleugel en dan gauw met zijn ijzeren-dame op bezoek bij de koningsvleugel. Daar drong zij met ijzeren hand vernietigend binnen (2½-5½).

Op naar Ridderkerk!

… dat het eerste afgelopen maandag met 5,5-2,5 heeft gewonnen van Het Houten Paard. Hoe dat zo heeft kunnen lopen lezen we binnenkort.

Het 1e achttal droomt dit seizoen van overgang naar een sterke, 1e klas, neuro, maar na de voor ons gebruikelijke aarzelende start gingen er al stemmen op terug te keren naar de gulden.
De derde onderhandelingsronde, in en tegen Krimpen 4, zou belangrijk worden.

De 2 ambassadeurs die werden vooruitgestuurd, Bert op 4 en John op 8, kwamen terug met positief nieuws: beide remise, met zwart (!), de toon was gezet.

Maandagavond 14-11 moest het gaan gebeuren. Voorzitter Tjerk-Peter ging op 2 voor in de strijd. Zijn gesprekspartner verbloemde zijn zwakkere economie met grote afruil en dus snelle remise.
De rest van de borden leek gelijk tot beter en zelfs duidelijk beter.

Ikzelf, Jean-Peter op 7, geweldig uitgangspunt, speelde er lekker op los, vergat echter belasting te innen en toen stortte de stelling in als de griekse economie.
Als straf verslag schrijven en, na 3 opeenvolgende nullen, dreigende uitzetting uit de euro.
2,5-1,5 achter, komplete mislukking van de euro-top dreigde.
Rien op 5 bracht wat kwaliteit in de onderhandelingen maar zijn tegenstander ontsnapte met eeuwig handenschudden.
Robert op 6 voer gedegen gesprekken, en handelde af naar eindspel met pion meer, maar ook hier een ontsnapping, 3,5-2,5 achter, nog 2 te gaan.
Robbert op 3 kwam met dreigende argumenten, een flinke kapitaalinjectie gaf weer hoop, eindspel met loper meer werd vakkundig afgewikkeld, 3,5-3,5.
En toen onze minister-president Feike op 1, ogenschijnlijk een impasse, maar op zijn bekende wijze weet hij miniem voordeel uit te buiten en in de laatste minuten, met enig bluf, pion te laten promoveren. De buit is binnen, de euro leeft nog. OP NAAR DE NEURO!!!

Afgelopen vrijdagavond 28 oktober mochten we het met ons jeugdteam in de vierde klasse van de RSB opnemen tegen het tweede team van CSV in Capelle aan den Ijssel.

Onze gastheer voor deze vanavond gaf ons jeugdteam voorrang op het bekerteam uit Krimpen aan den IJssel door de mooie aparte schaakzaal aan ons ter beschikking te stellen. Het bekerduel werd in de grote zaal gespeeld en werd overigens glansrijk gewonnen door CSV.

Na het welkomstwoord door de voorzitter Hans Blokland vlogen onze jonge schaakleeuwen vol passie en enthousiasme op de schaakstukken af. Helaas was ons eerste bordspeler Maarten Noordergraaf op het laatste moment verhinderd en moesten we met een 1-0 achterstand aan de wedstrijd beginnen.

Op bord twee startte Jochem beheerst en geduldig met zijn partij. Eindelijk weer eens de rust kunnen pakken, waardoor hij eigenlijk uitstekend uit de opening kwam. Vervolgens stapt Jochem toch in een klein maar slim valletje en moet hij zijn aanvankelijk degelijke verdediging rond zijn koning vaarwel zeggen. De tegenstander van Jochem maakt hier uitstekend gebruik van en weet zijn stukken op de meest belangrijke velden te krijgen. Jochem ziet ook het gevaar en weet het sterke paard van zijn tegenstander te ruilen voor zijn zwakke loper. Helaas biedt de stelling van Jochem verder weinig alternatief en wordt hij alsnog verrast door verrassende matstelling.

Op bord drie vergaat het Bart prima! Volledig op zijn gemak en onderuitgezakt ziet hij de pogingen van zijn tegenstander om overwicht in het centrum te krijgen volledig stranden. Het zal toch niet zo zijn dat zet 7 a3 hieraan heeft bijgedragen? Nadat de tegenstander van Bart zijn paard heeft geruild tegen een loper beheerst Bart het centrum en lijkt de open f-lijn mogelijkheden voor Bart te bieden. De stelling van Bart wordt steeds beter en de stukken van de tegenstander gaan elkaar alleen maar meer in de weg staan.

De aanval van Bart komt nu eigenlijk net te vroeg , te weinig stukken erbij gehaald wellicht? Wanneer de tegenstander denkt de dame van Bart te kunnen insluiten, lijkt hij daarin gelijk te krijgen. Door vol op damewinst te spelen trekt hij echter zijn hele stelling uit elkaar, en wanneer uiteindelijk blijkt dat damewinst toch niet mogelijk blijkt, liggen de kansen voor Bart voor het oprapen. Helaas wordt het dan langzamerhand bedtijd en moet Bart een remise aanbod doen. Gretig neemt zijn tegenstander deze aan.

Op bord vier speelt Stefan Rijshouwer in het begin onder zijn niveau, waardoor hij onnodig zijn paard laat pennen met mogelijk een zeer vervelende afloop. Stefan heeft de consequenties gezien en zakt enigszins ontmoedigd verder achterover in zijn stoel. Gelukkig voor Stefan maakt zijn tegenstander niet maximaal gebruik van het slippertje van Stefan. Zoals altijd staat dan de echte Stefan op en wordt er geen verkeerde zet meer gespeeld. Nadat enkele stukken zijn afgeruild lijkt de partij in een remise te gaan eindigen, was het niet dat Stefan nog winstpotentieel zag en nog door wilde spelen. En inderdaad de kansen keerden. Helaas werd het toen ook voor Stefan bedtijd en bedacht zijn tegenstander zich ook geen tweede keer en accepteerde de aangeboden remise.

Op bord vijf komt Stijn erg slecht uit zijn opening wanneer hij zomaar, zonder enig compensatie, zijn witte loper weggeeft. De tactiek van Stijn om vervolgens met een vrij pion druk naar voren te brengen lijkt even te werken. Helaas laat de tegenstander zich niet foppen en weet na 40 zetten in 15 minuten Stijn tot overgave te dwingen.

Ook Nick baalt op bord 6 wanneer hij al snel een loper moet inleveren. Toch blijft hij volhouden en speelt verder een geconcentreerde en goede wedstrijd. Helaas blijft hij achter de feiten aanlopen en moet uiteindelijk toch toestaan dat mat niet meer is tegen te houden.

Stefan Wijnbelt speelt op bord zeven een gedegen en geconcentreerde partij. Met name verdedigend probeert hij alles netjes te kiepen. Misschien iets te vroeg a3 gespeeld? Toch weet ook Stefan druk uit te oefenen met zijn vrijpion op b6. Jammer dat Stefan op zet 25 niet toren a7 speelde anders was remise een zekerheid geweest. Spannende en wellicht de meest leuke partij, helaas uiteindelijk wel verloren.

Evenals Jochem op bord twee wist Richard heel rustig te starten met zijn partij. Prima opening en een ingewikkelde stelling! Het blijft heel lang gelijk op gaan en Richard blijft zichzelf de tijd gunnen, uitstekende concentratie! Een remisestelling lijkt in zicht te komen. Bijzonder jammerlijk geeft Richard dan plotseling zomaar een toren weg en kunnen de stukken in de doos. Super gespeeld!

Al met al was het weer een leerzame avond (7-1) en hebben we prettig kunnen schaken. Mocht CSV in de vierde klasse blijven, dan willen we ons volgend jaar graag revancheren!

Het is een bekend fenomeen: je hebt nog nooit zo gewonnen gestaan en dan bega je de blunder uit je ergste nachtmerrie. Wat doe je dan? Je kunt een kreet van verbijstering uitslaan, je handen ten hemel heffen en onder de toevoeging “zo heb ik er geen zin meer in” meteen opgeven. Iets dergelijks maakte ik vrij recent nog mee in een teamwedstrijd, toen mijn tegenstander in een niet eens zo beste stelling onverwachts afscheid moest nemen van een pion. Zelf ben ik ook vrij goed in het maken van blunders, maar probeer mijn afschuw daarover te bewaren tot na de partij. In een teamwedstrijd staat het belang van het team voorop, dus moet je je over teleurstellingen heenzetten. De onderstaande stelling ontstond in de partij van Coen van Baren (CE) tegen Feike Liefrink. Na 36. …, Te8 dacht ik vrij aardig te staan. Na 37. Lh3 speelde ik a tempo 37. …, Td6?? om mij na 38. Te5 te realiseren dat ik daarmee een prachtige stelling om zeep had geholpen. Door de stand in de wedstrijd moest ik winnen, dus was er geen tijd om bij de pakken neer te gaan zitten. Soms lacht het geluk je dan toch nog toe en maakt je tegenstander ook fouten. Na 38. …, Dd8 39. Dxe4, Txe5 40. Dxe5, Td1 41. Df5, g6 42. Dc8, Dxc8 43. Lxc8, Tb1 bleek voor wit het paard en de partij niet meer te redden.

In de eerste ronde werden veel gelijke spelen als eindresultaat genoteerd door de teams, zo ook door ons.
Eens kijken of ons seizoensdebuut op het thuisfront tegen Charlois Europoort 6 daar verandering in kan brengen.
Robbert heeft in de vorige eeuw al eens de degens mogen kruizen met de heer Van Calmthout bij zijn voorgaande club tijdens het Volmac Open. In de huidige partij kwam het scandinavisch op het bord, lijfvariant van de tegenstander. Beiden zetten het zo solide mogelijk op en na een grootscheepse afruil werd tot remise besloten.
Na een korte analyse bleek er al tekening in de strijd te zijn gekomen.
Bij het bord van Tom klonk gekraak. Het gebouw was hier bezig in te storten. En er was niet veel tijd meer over voor noodmaatregelen.
Bij Jean-Peter zag het er toch niet lekker uit, flinke materiele achterstand, gaten in de stelling en een lastige penning. Op knappe wijze wist hij echter het bord in vuur en vlam te zetten. Het was opeens een en al dynamiek. Snijdende lopers nodigden uit tot een bezoekje aan de koning. Na de schermutselingen bleef voor Jean-Peter een eindspel over met een pion minder wat uiteindelijk verliezend bleek.
Tjerk-Peter was in volle strijd verwikkeld met een aanzienlijk voordeel op de klok. Zijn tegenstander benutte de weinige tijd om het Tjerk-Peter zo lastig mogelijk te maken. Veel stukken gingen van het bord. Met wat onverwachte zetten in diens tijdnood wist Tjerk-Peter zijn tegenstander handig pootje te lichten.
(meer…)