Categorie: Extern

Op 8 februari moest het eerste team naar Schiedam voor de wedstrijd tegen GROENOORD. Beide teams stonden in de ranglijst precies gelijk en op 1 punt van de koploper t.w. DE WILLIGE DAME. Wilden we in de race blijven dan moest er dus gewonnen worden.
Op de parkeerplaats bij HET TREFPUNT zei Feike tegen Tjerk-Peter en mij, dat we maar moesten denken, dat we nog in Wijk aan Zee speelden. We hadden daar beiden immers een goede score behaald. De eerlijkheid gebiedt me te zeggen, dat ik mij meer gespannen voelde dan voor welke partij in Wijk aan Zee dan ook. Dit kwam mede, doordat ik voor deze wedstrijd gepromoveerd was naar bord 3. Via een kleine muiterij probeerde ik daar nog onderuit te komen, maar de captain was onverbiddelijk.
GROENOORD speelt in een boerenhoeve uit 1905. Het zal er in die tijd ongetwijfeld een groen oord geweest zijn. Binnen lijkt het op een bruin café met allemaal losse tafeltjes. Heel gezellig, prima speellokatie. Wij speelden in een soort op- of bijkamer waar de verlichting was opgehangen aan een paar grote karrewielen. Op de vloer lagen provisorisch wat houten platen; de oorspronkelijke vloer was namelijk verzakt. Niet verwonderlijk, natuurlijk, na zoveel jaar.
Ik opende met 1. d4 en na 1. …, d6 2. e4, g6 3. c4, e5 4. d5, Pd7 5. Pc3, f5 6. exf5, gxf5 7. Dh5+ gaf mijn tegenstander op.

De partij had precies 6 minuten geduurd. Ik was lichtelijk verbaasd door zijn snelle opgave, zeker gezien het belang van de wedstrijd. Kennelijk voelde hij enige wroeging want ik heb hem de hele verdere avond niet meer gezien. Hij zal hier ongetwijfeld nog wel door zijn captain op worden aangesproken. Maar uiteraard konden wij ons geen betere start wensen: 0-1. De consequentie was wel, dat ik nu een lange avond voor de boeg had en mij mocht gaan voorbereiden op het te schrijven verslag. Bij Robbert (zwart op 4) zag ik, dat hij na 10 zetten reeds een half uur verbruikt had en begon mij toen al weer op een stevig tijdnoodduel voor te bereiden. Na 19 zetten kreeg Tjerk-Peter (zwart op 2) een remiseaanbod van zijn tegenstander. Hoewel er nog veel hout overeind stond, zat er niet zo veel meer in. Bovendien redeneerden wij, dat in dit stadium elke remise was meeegenomen. Dus: 0,5-1,5.
Bij de volgende rondgang, met een biertje in de hand, zag ik, dat nu ook Robert (wit op 5) en John (wit op 7) hele akkervelden aan tijd gingen verbruiken. Als dat maar goed komt! Gelukkig had Feike (wit op 1) een gedekte vrije boer op d5 gekregen, waardoor mijn ademhaling weer wat rustiger werd. Voorzichtig telde ik zijn punt al. Bijna gelijktijdig raakte er bij Jean-Peter (zwart op 6) een boer in de sloot en verdronk. Ik zag geen compensatie; het zou zwaar weer voor hem gaan worden. Bij Bert, zwart op 8, vroeg ik mij gedurende een aantal zetten af, wanneer hij een paard van zijn tegenstander naar de slager zou brengen. De telepathie werkte en even later gebeurde het alsnog. Met zijn zwarte loper op h8, die ongehinderd kon kijken tot aan de horizon, kreeg hij er een geweldige vrije boer op b4 bij. Ook zijn tegenstander had remise aangeboden, maar Bert vond terecht, dat hij beter stond en na ruggespraak met de captain ging hij verder met het binnenhalen van de oogst. Zijn enige nadeel was zijn tijd. Inmiddels was er bij John en Robert tot remise besloten. Hun tegenstanders hadden, ondanks de flinke voorsprong in tijd, kennelijk geen zin om de put helemaal leeg te scheppen. Prima toch: 1,5-2,5.
Jean-Peter kon geen bescherming vinden tegen het zware weer. Zijn huisje van golfplaten was er niet tegen bestand: 2,5-2,5. Met nog 5 minuten op de klok en na een daverende slotzet had Bert de oogst verdiend op de kar geladen: 2,5-3,5.
Robbert zwoegde en ploeterde in de zware klei. Hij manoeuvreerde uitgebreid op zijn eigen stukje grond. Zijn tegenstander leek zich beter te kunnen bewegen, kwam gewonnen te staan en ik hield er ernstig rekening mee, dat Robbert definitief vast zou komen te zitten. Maar ziedaar! Ook zijn tegenstander liep, langzaam maar zeker, beetje bij beetje vast in de klei. Zijn voorsprong in tijd verdampte; hij had te weinig tijd om het punt te oogsten en bovendien stond zijn koning in het open veld. Redt Robbert het wel, redt hij het niet? De spanning was te snijden! Tijdens het “gevlugger” en met flink wat publiek rond de tafel won Robbert een stuk terug en kon hij alsnog het vege lijf op het droge hijsen: 3-4, zucht!
Alle omstanders draaiden zich nu om en gingen naar bord 1. Daar had Feike een remiseaanbod afgeslagen, omdat Robbert wellicht met lege handen zou komen te staan. Bovendien had hij nog steeds zijn gedekte vrije boer. In de loop van de avond was het onkruid echter welig gaan tieren en was de stelling dichtgegroeid. Zijn vrije boer kon zich niet bewegen en het zoeken naar een doorgang kostte beiden (zeer) veel tijd. Hier ging nu pas echt gevluggerd worden! Het hout viel alle kanten op en moest weer worden rechtgezet. Pardoes verloor hij een stuk, maar wat maakte dat uit in een dergelijke tijdnood? Na een bloedstollende finale hoorden we, tot onze grote opluchting, Feike eindelijk zeggen: “uw vlag is gevallen”. We hadden de wedstrijd met 3-5 gewonnen!
De bitterballen stonden inmiddels klaar op de bar en met een drankje erbij konden we even op adem komen. En nu maar hopen, dat in onze volgende wedstrijd “De Willige Dame” voor ons een beetje gewillig wil zijn.

Rien

Een onschuldig schaakavondje met Barendrecht 2 te Hellevoetsluis of wel het doel heiligt de middelen of wel de mogelijke introductie van een ¼ punt bij het schaken.

Ondanks het feit dat ons geliefde 2e team onder de eminente leiding van Joost als eerste een overwinning boekte op maandag 8 november thuis tegen SO Rotterdam 6 hebben we dat niet van de daken willen schreeuwen. Ons past bescheidenheid, gezien het feit dat we er te zeer van doordrongen waren, dat ons nog zware tijden in de toekomst zouden te wachten staan. En dat is inmiddels wel gebleken ook! Want ook al waren wij praktisch op volle oorlogssterkte (alleen Leo ontbrak wegens een medische ingreep), het idee dat we tegen De Pionier 2 (rating 1590 tegen 1473 van ons) maar dat nog zonder punten was, nog een kans zouden maken, werd al snel de grond in geboord. Toen de eerst kruitdampen waren opgetrokken bij de eerste partijen keken we alras tegen een forse achterstand aan van 4-0. Alleen Tom, die zijn cruisereis daarvoor speciaal had onderbroken, wist een remise te bewerkstelligen. Zou dan niemand van ons de overwinning gaan behalen? Jawel, maar vraag niet hoe en door wie.

(meer…)

Afgelopen maandag 10 januari 2010 mocht ons jeugdteam haar derde wedstrijd spelen in de vierde klasse van de RSB. We speelden thuis tegen onze schaakvrienden uit IJsselmonde.
Met drie uitvallers, drie invallers en vijf onbetwiste giganten gingen we van start. Jochem had het als uitvaller direct al moeilijk; en een proefwerk Latijn en een toets wiskunde voorbereiden was voldoende reden om niet te starten op bord 2. Richard kwam helaas vanonder een broeierig dekbed ook niet aan schaken toe. En ook voor Timo was, vanwege de weersomstandigheden, deelname aan deze mooie wedstrijd uitgesloten.
Gelukkig kent onze vereniging veel jeugdleden en stonden de reserve spelers te trappelen om mee te doen; Stefan Wijnbelt, Lisa Noordegraaf en Nick de Man.

(meer…)

Op maandag 3 januari moesten we in de vierde ronde aan de bak tegen hekkensluiter WSV 3.
Alsof we oud en nieuw nogmaals wilden overdoen, ging deze ontmoeting met veel vuurwerk gepaard.
Aan alle borden knetterden de vonken er vanaf en na afloop smeulde menig vreugdevuurtje nog lang na.

Maar eerst naar het begin van de wedstrijd.
We waren compleet, dus dat gaf goede hoop.
Snelle Robert was als eerste klaar. Zijn dame spoot als een gillende keukenmeid door de zwarte stelling en verschalkte de zwarte koning na zo’n 15 zetten (1-0).
Ha, dacht ik toen, ik sta ook al gewonnen en hoef lekker geen verslag te schrijven. Helaas wist ik toen niet dat snelle Robert al eerder een verslag geschreven had.
Ik was dus dit keer de klos, want ik won 2 zetten later dan Robert. Mijn tegenstander probeerde weliswaar een aanval op te zetten, maar deed dit zo langzaam dat mijn loper zich als een voetzoeker door de witte stelling kon vreten (2-0).

De 3-0 kwam ietsjes later. Robbert stond de hele partij met de rug tegen de muur, maar wist nog net op tijd een giftig bommetje onder zijn geïsoleerde d-pion te leggen. Zijn tegenstander trapte in de val, nam de pion met een paard, dat vervolgens verloren ging door een gemene penning.(3-0).
Tjerk-Peter toonde zich vervolgens de ideale gastheer door de enige remise van de avond te spelen. Hij stond de gehele partij onder druk, maar wist onder deze druk uit te komen, waarna de vredespijp gerookt kon worden.(3½-½).

De overige partijen beloofden nog meer vuurwerk en dat kwam er dan ook.
Feike verbruikte veel tijd in de opening, omdat zijn tegenstander het initiatief had. Gelukkig kon deze geen aanknopingspunten vinden, ondanks veel gepeins.
Feike hielt zijn kruit lange tijd droog. Toen hij op het juiste moment het initiatief dreigde over te nemen lette zijn tegenstander even niet op en gaf een kwaliteit weg. Moegebeukt gaf hij meteen op (4½-½).

De volgende klapper kwam aan het bord van Rien. Na de opening vloog hij zijn tegenstander meteen naar de keel op de koningsvleugel. Zijn opponent verkoos de ander kant van het bord, maar dit was geen gelukkige strategie. Rien was veel sneller met het aansteken van zijn siervuurwerk, won een kwal en een dame en de partij (5½-½).

Ook John kreeg de kans voor het afsteken van een paar bommetjes. De gehele partij had hij het initiatief. Het remiseaanbod van zijn tegenstander werd daarom afgeslagen. Terecht, want al snel wist hij 2 splinterbommen in de vorm van torens op de 7e rij te plaatsen. Dit leverde hem een paard op en de partij (6½-½).

Als laatste wist Jean-Peter het volle punt binnen te slepen. Ook hij wist al gauw het initiatief naar zich toe te trekken. Zijn acties op de koningsvleugel leverden hem een pion op. Toen wit lang rocheerde, verplaatste JP zijn aandacht naar de damevleugel. Een toren schoot als een raket de vijandelijke koning binnen, ontplofte daar en sloeg na een combinatie een paard aan de haak (7½-½).

Al met al een verdiende overwinning die hoop geeft voor de toekomst..
En vervolgens bleef nog lang onrustig in Barendrecht…

Vrijdagavond, 19 november, het 1e uit tegen RSR Ivoren Toren 5

Met Corné als invaller voor Rien, Bert schoof op naar 5, John kon toch met wit spelen, we waren er klaar voor.
De opdracht van teamleider Tjerk-Peter was duidelijk: nipt verlies, een gelijkspel: er moest gewonnen worden. We waren op weg, nog effe langs de parkeermeter en aangekomen in het kleine bij-zaaltje met voor de eerste 4 borden beetje krappe tafeltjes.

Ikzelf, Jean-Peter op 6 kreeg al snel een leuke surprise, begon zelf met inpakken, was na 9 zetten gebeurd en na goed uur en 13 zetten kon er een lintje om, 1-0. Moest alleen nog een leuk gedicht (lees: verslag) gaan maken.

De overige borden stonden er toen leuk tot goed voor, het klokkenspel van Robbert en Robert leek ook goed verzorgd deze keer, het moest een mooie avond worden.

John op 7 snoepte een pepernoot, stuurde in het eindspel zijn 2 schimmels op pad, snoepte nog wat en met nog zo’n 9 minuten te gaan beukte hij er, met enig risico op los, 2-0.

Niet veel later kwam Corné op 8 melden dat ie had gewonnen. Zijn tegenstander stuurde eerst een orang-oeten op hem af, zette verschillende valkuilen, maar zakte uiteindelijk zelf door een schoorsteen, 3-0.

Maar toen:
Robert op 4 kreeg een knalsigaar, was aangeslagen maar dacht nog dat het meeviel. Toen er nog een surprise kwam was er geen houden aan en moest hij in de zak, 3-1.

Nieuwkomer Bert op 5 was vakkundig bezig de kerstboom op te tuigen, het volgende punt leek er aan te komen, maar een verkeerde koningszet en de piek viel keihard van de boom, dwars door de stelling, 3-2.

Het recente bekerverhaal schoot door ons hoofd, niet weer toch?

Maar toen kwam het vuurwerk op 1 en 2:
Tjerk-Peter op 2 had een rare stelling, veel gaten bij beide spelers en leek voor remise te vechten tegen 2 verbonden centrumpionnen. Maar zo is hij niet: effe cola-flesje wegzetten, klok goed op de tafel en in
tijdnood wat onverwachte zetten eruit gooien, loper voor die pionnen en ineens kon wits paard en koning de randpion niet stoppen, 4-2 pfffff.

En toen Feike op 1, speelde en geconcentreerde partij, had iets minder tijd maar liet zijn tegenstander door een verre vrijpion en diverse matdreigingen flink zweten. Uiteindelijk allebei dame gehaald, stuk gewonnen en dan weet Feike precies hoe het werkt: niet meer denken maar doen en joeg zijn tegenstander vakkundig door de klok. VUURWERK, de buit was binnen, 5-2.

Dat tenslotte Robbert op 3, met zelfs een minuutje meer (hulde!) rustig bleef noteren en zijn stelling verbeteren en alsnog door de vlag ging mocht de pret niet meer drukken, 5-3 eindstand.

Volgende week Barendrecht 3 tegen RSR Ivoren Toen 6: gaan we het nog ns dunnetjes over doen, succes alvast!

Het eerste team heeft vrijdagavond in Rotterdam met 5-3 van het vijfde team van RSR Ivoren Toren gewonnen. Winst was er voor Corné, John, Jean-Peter, Tjerk-Peter en Feike; Bert, Robert en Robbert moesten de eer aan de tegenstander laten. Later meer.