Categorie: Extern

In de bijzaal van de barendrechtse schaakvereniging werden de tafels in een bekende drie bij vier opstelling neergezet. Het vlaggeteam van Barendrecht zou de strijd aangaan, evenals het B viertal van onze club. Deze bijzaal wordt vooral gebruikt voor het les geven aan de talrijke jeugd, die in verschillende groepen volgens het stappenplan de kneepjes van het schaakspel wordt onderwezen. Enkele fanatieke iets ouderen onder ons maken liever gebruik van deze zaal door met een neut en eventueel een rokertje te klaverjassen in de late uurtjes, na een lekker potje schaak.

Het nieuwe competitieseizoen was slechts 1 ronde oud, en zowel Barendrecht 1 als onze tegenstander van vanavond – Erasmus 3 – waren begonnen met een nipte teamnederlaag, en enkele persoonlijke schaaktegenvallers. Dat kan nooit slecht zijn voor de motivatie voor het competitietreffen van deze avond.

De jeugdige talentvolle Corné was invaller, en mocht zo zijn diensten bewijzen. Er leek toch sprake van voordeel, maar volgens eigen zeggen ging er toch opeens het een en ander mis. Weer een ervaring rijker. Er werd hard en lang gestreden. Met het eerder zo succesvolle B viertal ging het qua score de verkeerde kant op. Barendrecht 1 stond op gegeven moment met een minimaal verschil achter.
Zo tegen elven bleek Robbert de eerste die de partij moest beeindigen. Volgens barendrechts gebruik werd hij er door de voorzitter eraan herinnerd de aangewezen persoon te zijn om verslag uit te brengen. Na afloop van het schaaktreffen van vanavond ontstond wat verwarring over het recht of de plicht verslag te doen. Rien bleek drie seconden later tot remise te hebben besloten. Het optimisme van Jean-Peter in zijn eindstelling werd verstoord door een onverwachte riposte van zijn tegenstander.

Als vanouds kwam Robbert in een zeer nadelige tijdssituatie in de trend van negen minuten tegen een uur voor de tegenstander. Met zwart werd de goede openingsopzet van Bram onbevredigend beantwoord. Het binnenvallen van de toren met aanval op de dame kon nog worden beantwoord met een dameoffer en matdreiging. Maar onverbiddelijk werd ingeslagen op een zwakke centrumpion met nog een veel ernstiger dreiging. Verdwaasd bleef Robbert nog wat staren naar de overgebleven chaos alvoor de hand te reiken. Onze voorzitter had intussen een welkom punt weten neer te zetten.

Over het enthousiasme van publiek in het Barendrechtse schaakleven valt absoluut niet te klagen. Ook de overgebleven strijd bood nog lust voor het schaakoog. Al was dat niet meer zo helder. Het probleem van het gebrek aan koude biertjes werd snel opgelost. Nu nog onze strijders bezien. John was weer van de partij. En hij deed dat met verve. Hij had een duidelijk probleem met de klok, maar zag de stelling met vertrouwen aan. Een remise kon worden aangetekend. Robert viel mij weer op door zijn scheve schijnbaar zeer relaxte zithouding. Een mooi remiseresultaat werd zo bereikt. In een vertrouwd beeld lag de finale partij en de hoop op Barendrechtse punten in handen van Feike aan het eerste bord. Is dat nou ontspanning na een dag werken zo’n partij te spelen? Of is dat een meedogenloze inspanning? Feike had tijdsvoordeel, de stelling leek iets lekkerder te spelen. Maar dat zijn achteraf beoordelingen van een schaakschele toeschouwer. Safe houden en tegelijkertijd dreiginkjes houden, en vooral beheersing houden over de klok. Feike bleek heer en meester.
Barendrecht 1 kon het eerste wedstrijdpunt noteren.

Sommige nederlagen doen meer pijn dan andere; die van het eerste team op 27 september is er een van de eerste soort. Desondanks toch nog een verslag:

Wedstrijdverslag van Barendrecht 1 tegen het gedegradeerde Zwijndrecht 1 d.d. 27 september 2010.

Het 1e team van Zwijndrecht, oude club van ondergetekende, is de afgelopen paar jaar een aantal sterke spelers kwijtgeraakt waardoor deze vereniging is een vrije val terecht was gekomen. Ten opzichte van het vorige jaar zijn de spelers van de 1e drie borden weggevallen en moesten deze vervangen worden door andere spelers van Zwijndrecht 1. Dit was ook te merken aan de lagere borden aangezien hier o.a. mijn vader (bord 8) en andere spelers uit het voormalige 2e team meespeelde. Volgens de rating van de KNSB na de eerste wedstrijd zou Barendrecht 1 op papier het sterkste team zijn in deze klasse met een gemiddelde rating van 1735. Onze tegenstander van de eerste wedstrijd heeft een gemiddelde rating van 1703.

Dit alles sterkt mij in mijn mening dat het uiteindelijke resultaat, een verlies van 3 ½ – 4 ½ toch teleurstelling is en misschien achteraf ook niet nodig was geweest.

Gezien het feit dat ik als eerste klaar was, was het mijn beurt zijn om een stukje te schrijven over iedere partij.
Ik (als oud penningmeester van Zwijndrecht) speelde tegen de voorzitter van de club en besloten na een flinke afruil tot remise. Hierna hebben we in de andere ruimte de herinneringen van de schaakvereniging Zwijndrecht afgelopen 25 jaar (!!) doorgenomen.

Onderstaand een korte samenvatting van de overige partijen:

Tom (bord 6) heeft na de opening erg onder druk gestaan en gebruikte veel tijd verbruikt (gewoonte van het 1e team?). Tom kwam uiteindelijk wel de kwaliteit voor (toren tegen paard) maar besloot gezien de tijdnoodfase tot remise met zijn tegenstander. ( ½ – ½)

Joost (bord 8) speelde tegen Coen Dortmond (vader van ondergetekende) een Budapester gambiet die voor Joost totaal onbekend terrein was, hetgeen hem zeer veel tijd kostte. Zijn tegenstander viel met zijn dame een toren aan, die gedekt was door een loper van Joost. De tegenstander tilde echter de toren op om deze te slaan en zag toen pas tot zijn schrik dat deze gedekt was en zette deze snel terug. Joost werd hier erg zenuwachtig van omdat hij niet wist of zijn opponent nu ineens een ander zet wilde doen. Uiteindelijk werd de afruil een feit en kon hij, na een aantal sigaretten en het teruggeven van een paard, toch de winst tot zich nemen. (1-0)

Tjerk-Peter (bord 2)
Op bord 2 speelde hij met wit tegen Roland van Keeken. Er kwam een Scheveninger op het bord. Hij dirigeerde zijn witte stukken naar de zwarte koningsstelling en zette de tegenstander aardig onder druk. Door opoffering van een pion opende hij lijnen en kon hij mijn stukken nog actiever posteren. Zijn tegenstander gaf echter geen krimp en vond de juiste verdediging en de aanval bloedde dood. Door deze teleurstelling was Tjerk er met zijn gedachten niet meer geheel bij en verloor door een simpele kruispenning (niveau stap 3 van de Stappenmethode) een vol stuk. Niet veel later konden de stukken weer terug in de doos. (0-1)

Jean-Peter (bord 7)
Volgens Jean-Peter had hij een beetje met angst en beven naar deze wedstrijd toegeleefd.
Uiteindelijk niet nodig omdat zijn tegenstander vrij passief speelde. Hij kon zijn vertrouwde opening spelen met later een pionnenopmars op de koningsvleugel.
Uiteindelijk leek hij af te wikkelen naar een iets beter eindspel, maar een gesloten pionnenstructuur en ongelijke lopers zorgen al snel voor het inzicht dat er niet meer in zat, remise dus.

Feike (bord 1) Speelde tegen Kees van ’t Hoff.
Ook Feike is lid geweest van schaakvereniging Zwijndrecht (1975-1976).
Hij gaf in de opening een pion weg en dacht daar toen erg laconiek over. Kees heeft echter in de rest van de partij geen fout meer gemaakt. Feike probeerde op het eind nog een matdreiging met dame en toren maar Kees kon dit pareren waarna Feike moest opgeven. Zie voor wat deze partij o.a. in het Zwijndrechtse teweeg bracht een eerder bericht over deze wedstrijd en de reacties daarop.
Het was trouwens de tweede keer in drie dagen dat hij het voor zijn team bij een 3,5-3,5 tussenstand verprutste (zei hijzelf).
Bij thuiskomst heeft Fritz nog wel een mogelijke remise aangegeven in de eindstrijd, waardoor hij nog meer in de put raakte! (0-1)

Robbert (bord 5)
Zo’n eerste serieuze competitiepartij van het seizoen levert toch wat meer spanning op. De voorbereiding van Robbert op het nieuwe schaakzeizoen bestond uit een vierkamp in het Open NK van Dieren begin augustus. Daar bereikte hij stellingen die een mooie score zouden kunnen opleveren, maar in elk van de drie partijen ging er wat mis. In de partij tegen zijn Zwijndrechtse opponent werd hij op de 10e zet verrast door een mij bevreemdende paardmanoeuvre Ph2. Het beestje bleek later geen toekomst meer te hebben en Robbert was opgelucht de partij naar een Barendrechts punt te kunnen zetten.

Van de partij van Rien (bord 5) werd helaas (nog) geen verslag ontvangen.

De eerste externe wedstrijd van het seizoen is op een fiasco uitgelopen. Het vierde van Dordrecht walste gisteren over ons tweede: 7,5-0,5 …

Corné mag het spelletje dan naar het schijnt niet zo goed beheersen als zijn broer (daar geloof ik trouwens niets van), hij redde gisterenavond wel de Barendrechtse eer, althans, wat daar nog van te redden viel. Excuus is natuurlijk dat de tegenstander gemiddeld 150 elopunten per bord meer op de been wist te brengen. Helaas zal Dordrecht dit seizoen niet de enige blijken te zijn die dat kan. Ook Ontspanning en Messemaker komen in 3C dicht in die buurt. Het wordt hard werken voor de mannen van Joost.

Met het schaamrood op de kaken kunnen we maar het beste het verslag van de 3-Torens integraal overnemen. Jammer dat op de site van de 3-Torens geen mogelijkheid bestaat om op een bericht te reageren, dan hadden we en masse onze welgemeende excuses kunnen aanbieden. Lees en huiver, het gaat natuurlijk om de eerste twee zinnen, dat kunnen we toch niet maken, dat is toch onze eer te na?

“Was het een vulkaanuitbarsting, het ontsnappen van de CO2-bel of pure onderschatting? Niemand weet het zeker maar Barendrecht 2 had de euvele moed om deze avond maar met 5 spelers aan te treden. Na een half uur spelen leek dat ook wel voldoende. Max worstelde met een vervelende stelling, Davin had actieve stelling maar erg passieve pionnen, Erik B had een stuk geofferd tegen onvoldoende compensatie, Jan B zat wat met de stukken te broddelen en Theo speelde iets te optimistisch. Angst vulde de zaal. Een verlies tegen een gehavende hekkesluiter zou onze toch al dubieuze reputatie geen goed doen.
Gelukkig waren de spelers van Barendrecht erg onzeker zodat de 3-Torenaars na tienen weer in de wedstrijd geraakten. Max kon met enige bluf remise afdwingen, Davin won dankzij stug doorzetten en Erik zijn tegenstander liet zich, overmand door zenuwen en met zijn koning in het midden, beschwindelen. Jan kreeg nog wat magere tegenkansen maar zijn tegenstander schoof het technisch fraai uit. Ook Theo blufte zich met veel lawaai en theatrale gelaatsuitdrukkingen naar pionwinst en maakte ditmaal geen blunders in het eindspel.
Een derde plaats is wel een terechte positie aan het eind van een lang seizoen. Na de uitglijer tegen Spijkenisse heeft het team zich toch kunnen hervatten. Vooral Davin (5,5/7) en Max (5/7) hebben het team in de race gehouden. De teamleider had een zwaar seizoen (1,5/7) en plaatste zichzelf om tactische redenen vaak aan een te hoog bord. Van Bert (2,5/5) en Martin (4/6) hadden we meer verwacht en Erik (5/6) en Harm (3,5/5) hielden het achterveld goed gesloten. Theo schreef drie nullen en drie eentjes op zijn bord en was vaak onvoorspelbaar.
Voor volgend seizoen zal de opstelling flink veranderen. Met de komst van Berghout, van der Linde en van der Griendt zal het team veel aan ervaring winnen. En dan zal er omhoog gekeken moeten worden. Want dit team hoort natuurlijk in de tweede klasse thuis.”