Categorie: Extern

Ja, ik zal handhaven.
Dat was het gehele seizoen al ons credo: handhaving in de eerste klasse.
We konden dit voornemen uit laten komen door onze laatste wedstrijd te winnen tegen het al veilige Onésimus.
Iedere overwinning zou volstaan, we stonden immers 3 bordpunten voor op WSV.
We hadden gelukkig al vaker met dit laatste-ronde-bijltje gehakt.
Want wie herinnert zich niet het mat van Robbert met drie seconden op de klok, waardoor we ons vorig seizoen op het nippertje handhaafden? En twee jaar geleden toen we in de laatste rond kampioen werden van de 2e klasse door een miraculeuze zege van Jean-Peter?

Dit keer hadden we superjoker Leo aan boord als invaller voor de helaas nog steeds niet fitte Rien. We begonnen dus vol goede moed aan deze laatste beproeving van het seizoen.

Robbert wist zich als eerste te handhaven. Geheel tegen zijn gewoonte in was hij als eerste klaar. In een symmetrische opening wist hij de symmetrie te handhaven, waarna de snelle puntendeling onvermijdelijk bleek (½-½).
Vervolgens was bijna naamgenoot Robert klaar met zijn partij. In een Slaaf had hij aanvankelijk voordeel, maar verlies van een pion deden de kansen keren. Robert wist lange tijd de remisemarge te handhaven, maar dit kostte hem wel veel tijd. De vlag was onverbiddelijk (½-1½).
Leo zou Van Praag niet zijn als hij niet voor de nodige ophef zorgde. Hij kwam in zijn kenmerkende stijl al in een oogwenk straal verloren te staan, maar vocht taai terug en wist zich lang te handhaven. Zo lang, dat zijn tegenstander de weg helemaal kwijtraakte. Net als zijn dame. Leo nam het presentje dankbaar aan, maar pakte het niet uit. Integendeel, hij bood in gewonnen stelling remise aan. Zo wilde hij niet winnen (1-2).

Ook Jean-Peter deelde het punt. Hij probeerde eerst een koningsvleugel op te zetten, maar toen deze werd dichtgeschoven switchte hij naar de damevleugel. Hier vond hetzelfde tafereel plaatst, waarna de handen gehaafd konden worden (1½-2½).

Zo halverwege de score leek een kleine overwinning in het verschiet. Feike, André en Bert stonden beter, terwijl Tjerk-Peter op remisekoers lag.

Feike won inderdaad en handhaafde hiermee zijn topscorerschap. Hij had snel een grote ontwikkelingsvoorsprong opgebouwd en won een stuk. Vervolgens wikkelde hij geroutineerd af naar een gewonnen pionneneindspel. Als je hem zo ziet spelen ziet schaken er wel heel erg gemakkelijk uit (2½-2½):

———————–

Bert was al volgende klaar. Voor de eerste keer dit seizoen kwam ik met voordeel uit de opening. Maar ja, win maar eens een gewonnen partij! Het lukte mij in ieder geval niet, mijn tegenstander kon zich handhaven en kwam weer terug in de partij.
In betere stelling volgde hij het goede voorbeeld van Leo en bood remise aan. An offer I could not refuse (3-3).

Langzaam groeide de wedstrijd naar een spannend apotheose.

Tjerk-Peter vocht na een Schotse opening verwoed om het centrum. Beide partijen wisten geen voordeel te behalen, ook al leek Tjerk-Peter in de problemen te komen. De remisemarge werd gelukkig gehandhaafd, ook na lang zwoegen (3½-3½).

En natuurlijk moest de laatste partij de beslissing brengen. Waarom verbaas ik me niet?

Ditmaal mocht André de finale spelen. Hij had na de opening een fijne stelling waarin hij lang grote druk op de zwarte stelling kon handhaven. Zwart wist zich hier langzaam maar zeker aan te onttrekken, wat hem veel tijd kostte. André kwam in kleine problemen, maar de klok redde hem. De torenwinst was een bonus, maar had hij eigenlijk al niet meer nodig (4½-3½).

Een kleine, maar beslissende overwinning.
WSV moest nu met minimaal 7½-½ van Krimpen ad IJssel winnen om ons voorbij te gaan op de ranglijst. Ze kwamen tot 5-3, dus volgend jaar spelen we weer in de eerste klasse!!

Dankzij een zwaarbevochten 4,5-3,5 overwinning op Onesimus hebben we gisterenavond met het eerste team degradatie kunnen voorkomen. We nemen althans aan dat er donderdag geen hele gekke dingen gebeuren in Waddinxveen en dat onze voorsprong van 2 matchpunten en 7,5 bordpunten op WSV dus voldoende is.
Het bleef tot het laatste moment spannend, maar bij een stand van 3-3 wist eerst Tjerk-Peter een remise uit het vuur te slepen, waarna André het laatste punt binnen boord haalde. We wachten het verslag van Bert met spanning af. Hopelijk zonder onverwachte climax.

Op 24 februari was onze ontmoeting met mede-massakamper Ridderkerk 2. Tevens de hekkensluiter van klasse 4a.

Zoals inmiddels gewoon speelde Bart vooruit op 13 februari. D’r was iets met die datum. Ik kan pas later op de avond de partij bekijken en het zag er goed uit voor Bart met een vrijpion in het centrum. Echter spoken, leeuwen en tijgers streden om een plekje op de voorste rij in het hoofd van Bart. Daardoor kreeg Bas vrijgeleide om zijn dame de gelederen van Bart’s stelling binnen te manoeuvreren, daar waar dwingen tot dameruil beter was geweest. Toen de dame(mol) eenmaal binnen was, was er geen houden meer aan. Dit in combinatie met een snel tikkende klok was de guillotine voor Bart.
Bord 1. Bart Dubbeldam 1544 – Bas Weber 1399 0 – 1

De 24e moesten we even wachten op Bas 2. Daarna konden we los, want we waren inmiddels wel gewend geraakt aan een achterstand.
Ik heb wel alle partijen bekeken, maar ik heb ze niet gezien. Vandaar een wat beknopt verslag.

Wat is dat toch met die concentratie van John? Het leek er even op alsof de tegenstander het die avond zonder tegenstander tegenover zich moest doen. Enkele openingszetten door John en vervolgens was John maar sporadisch aan het bord te zien; sigaretje roken, even wandelen, koffie halen/zetten en bij de andere borden kijken. Toch bleek al snel dat dat onverschillige wel eens negatief zou kunnen aflopen. De tegenstander maakte slim gebruik van de onoplettendheid van John. Gelukkig wist John dat het teambelang voorop moest staan en ging er uiteindelijk toch nog even goed voor zitten. Dit bleek ook wel nodig want zijn tegenstander had inmiddels een behoorlijke druk op de stelling van John weten te creëren. Nadat John zijn kansen had weten te keren mocht er alsnog een mooi punt voor Barendrecht worden genoteerd.
Bord 2. John Bakker 1598 – Raymond de Moré 1405 1 – 0

Ik kwam wat stroef uit de opening, maar zag al snel een mogelijkheid om een pion te winnen. Er was nog een mogelijkheid om een extra pion te winnen met een simpel mat achter de paaltjes. Ik dacht hier wat te gemakkelijk over, in de wetenschap dat Rishie al 40 minuten meer had gebruikt. Rishie doorzag de dreiging goed en zorgde vervolgens voor behoorlijk wat problemen in mijn stelling. Vervolgens stevenden wij langzaam op een remise af. Tsja achteraf…..
Bord 3. Stanley Brabers 1520 – Rishie Jokhoe 1433 ½ – ½

Johan kreeg een wilde Jan tegenover zich. Die rolde een windmolen offensief af. Bij wat kleine foutjes van Johan had dit catastrofale gevolgen kunnen hebben. Gelukkig is Johan niet degene die over één nachtje ijs gaat en Jan niet degene die alle varianten uitwerkt. Hierdoor kon Johan al snel een stuk winnen en daarna volgende de bekende kaartenhuis constructie.
Bord 4. Johan de Weerd 1583 – Jan de Jong 1433 1 – 0

Bij Leo zag ik een bekend fenomeen verschijnen, namelijk open spel. Halverwege zag hij het zelf niet helemaal zitten, totdat hij een centrumpion voorkwam. Leo is natuurlijk een bijtertje en wist deze pion knap naar de overkant te escorteren. Klaar.
Bord 5. Leo van Praag 1531 – Lex van der Linden 1367 1 – 0

Mag je op het 6e bord, met wit, (tegen Ridderkerk 2, met alle respect) je heerlijk uitleven. Dus o.a. zeker niet in tijdnood komen. Als je dan op de zesde zet, t.g.v. een onbegrijpelijke black-out, twee zetten in de verkeerde volgorde speelt, sta je na zes zetten een volle loper achter, zonder enige materiaal compensatie. Gelukkig was er via de open d- en e-lijn enige druk uit te oefenen. Dat hield de tegenstander zodanig bezig, dat toen hij dat heelhuids overleefd had, wat te overmoedig een mataanval inzette die hem een stukverlies (tegen twee pionnen) opleverde.
Daarna leek bij zwart de tank min of meer leeg. Er gebeurde van alles maar daarna bleken er nog een wit paard met twee pionnen tegen twee zwarte pionnen op het boord te staan..Dat was, wonder boven wonder, genoeg voor de witte winst. De vraag die je blijft bezig houden is of je na zes zetten,met een volle loper achter, wel door moet blijven spelen.
In dit geval blijkbaar wel (zeker als je ook nog kampioenskansen wil houden).Bord 6. Tom Godthelp 1554 – Wim van Daalen 1307 1 – 0

Mijn verwachtingen van Joost waren hoog. Met zwart komt het beste in hem boven. Vanaf het begin leek hij toch de witte stukken te hebben. Marc werkte dan ook wel erg mee en al snel kon er een vol stuk in de tas. Daarna was het langzaam uitschuiven.
Bord 7. Joost Mooijweer 1465 – Marc Harreman 1 – 0

Han mocht met Leo van plaats wisselen, want Han wilde heel graag met wit spelen.
Dat konden wij zien, want hij ging er vol in vanuit de startblokken. Alleen was het een beetje als “Blazing saddles”. Gelukkig hervond hij zichzelf na de aanvankelijke teleurstelling dat een snel mat er niet in zat. Daarna keurig afgemaakt.8. Han Pijpers 1579 – Bas Roest 1257 1 – 0

Dit resulteerde in een lekkere overwinning.

Barendrecht 2 1547 – Ridderkerk 2 1372 6½ – 1½

Inmiddels in de wetenschap dat Overschie een sof had en wij aan een 3-5 nederlaag voldoende hebben voor de kampioenstrui, lijkt mij winnen het enige juiste.
Tot de 18e maart gents!!!

Na vijf ronden vonden we ons terug op de 7e plek, een degradatieplaats. Twee punten achter nummer 5 en 6 en vier punten achter nummers 2, 3 en 4. Aangezien er drie teams degraderen uit de 1e klasse is voor klassenbehoud minimaal een 5e plek vereist.
De laatste twee wedstrijden moesten dus gewonnen worden om de HOOP op overleving levend te houden.

En in de zesde ronde tegen Krimpen gebeurde er inderdaad een HOOP.
We traden vrijwel volledig aan, alleen Rien bleek nog niet in staat te spelen en werd vervangen door Han.
Deze Han maakte een snel debuut in het eerste. Hij opende voorzichtig en had de ILLUSIE op tegenspel, maar kreeg een BERG initiatief tegenover zich die alle HOOP snel deed vervliegen (0-1).
Jean-Peter kwam goed uit de opening en had een HELEBOEL ruimtevoordeel. De DROOM op zijn eerste winst vervaagde echter toen zwart er in slaagde VEEL stukken te ruilen. Hierna was remise het hoogst haalbare. Gelukkig is de dubbele rochade hiermee van zijn scorebord (½-1½).
Ook André moest berusten in remise. Zijn jeugdige tegenstander gaf met een BOEL levendig tegenspel goed verweer tegen Andrés acties in het centrum. Remise bleek het logische resultaat (1-2).
De derde remise op rij kwam op het conto van Robert. In een rustige opening probeerde hij het initiatief te nemen, maar zijn jeugdige tegenstander liet hem in die WAAN. De remise was onvermijdelijk (1½-2½).

Met deze tussenstand zag het er niet zo best uit voor ons. Een nederlaag lag in het verschiet, want, Feike stond inmiddels beter, maar Robbert en Bert stonden twijfelachtig en Tjerk-Peter kon alleen maar HOPEN op en groot wonder.

Feike won inderdaad. Hij had de gehele partij het initiatief en STAPELDE een aantal vervelende verzwakkingen op in het zwarte kamp, waaronder een dubbele g-pion. Dit voordeel molk hij vakkundig uit (2½-2½).

Bert kon als volgende douchen. Ik raakte verzeild in een dichtgeschoven stelling waarin mijn tegenstander zich duidelijk VEEL beter op zijn gemak voelde. Gelukkig investeerde hij hiervoor een BERG tijd en op het kritieke moment van incasseren gaf hij mij de kans op tegenspel. Dit resulteerde in stukwinst, hoewel zwart hier een MASSA vrijpionnen tegenover kon stellen. Met de vlag op vallen bood hij nog twee keer remise aan, maar het punt gaf ik natuurlijk niet meer weg (3½-2½).

En vervolgens geschiedde aan bord 4 het GEHOOPTE wonder.
Tjerk-Peter was de gehele partij bestookt door witte offers en stond inmiddels glad verloren. Zijn tegenstander had echter zoveel VERTROUWEN in zijn stelling, dat hij de enige dreiging van Tjerk-Peter over het hoofd zag. Mat was het dramatische gevolg (4½-2½).

En het werd nog mooier voor ons. Ook Robbert kreeg een offer om zijn oren. Zijn koning werd het vrije veld ingestuurd en voor zijn leven werd gevreesd. HOOP doet echter leven en in Robberts geval bestond deze HOOP uit een duivels loperpaar. Uiteindelijk werd wit mat gezet in een eindspel van K+T tegen K+T+L. Dat Robbert nog maar 3 seconden over had verbaast me inmiddels niet meer (5½-2½).

———————–

Een gelukkige, maar hele belangrijke overwinning.
Inmiddels zijn we gestegen naar de begeerde 5e plaats en volstaat een overwinning in de laatste ronde.

door Bert Drolenga

Op maandag 11 februari vonden de Olympische Winterbordspelen plaats in Barendrecht. Aangezien deze Spelen voor de eerste keer werden gehouden, beperkte de opkomst zich tot 16 deelnemers.

Van deze 16 hadden zich 2 sportievelingen zich ruim een week eerder bezondigd aan de pre-olympische setting. Feike wist hierin het eerste goud binnen te hengelen. Hoe, dat is alleen hem bekend. Feit is wel dat hij al om 21.45 uur de winst bekendmaakte, dus het punt zal wel in een olympische record zijn binnen geharkt (1-0).

De overige 14 sportievelingen hielden zich wel netjes aan het speelschema.
Wij Barendrechters hoopten op een revanche op het knullige verlies van afgelopen seizoen en Feikes voorsprong gaf hoop op een goede afloop.

Tot 22.00 uur was deze revanche best wel mogelijk. Het stond 1-1 en mijn plusmin-lijstje gaf een klein verlies aan. Een demarrage zou het tij dus nog kunnen keren.

Invaller John had toen al in eigen doel gescoord. In een onschuldige stelling gaf hij zomaar een loper, en dus goud, uit handen (1-1).
Aan de overige borden had Tjerk-Peter een plusje, Robbert, André en Robert stonden gelijk, terwijl Jean-Peter en ik ietsjes minder stonden.

Deze prognose kon direct de medailledoos in, net als de stukken van Tjerk-Peter. Hij had licht voordeel beter tegen de vlaggendrager van WSV. In een stelling met ineengeschoven pionnenformaties probeerde Tjerk-Peter met zijn stel paarden door de vijandelijke stelling te slalommen, maar dit optische voordeel smoorde helaas in het zwarte tegenspel (1½-1½).

Hierna voltrok zich een collectief fiasco.

Robbert stond ietsjes gedrongen. Niets nieuws, dat overkomt hem wel vaker. Een onverwachts loperoffer op h7 echter niet (1½-2½).
Ook Jean-Peter kreeg een stukoffer om de oren. Het einde kwam snel in een explosieve stelling (1½-3½).
Bert bracht het tweede halfje op het scorebord. Mijn tegenstander speelde erg degelijk en gaf me geen kans op initiatief. Een halfje was het logische resultaat (2-4).

Vervolgens dolf Robert het onderspit. Hij kwam met een kien nadeel uit de opening en verspeelde een pion. Het einde liet nog even op zich wachten. Er werd lang gelanglauft, maar op een gegeven moment was de wax op. (2-5).

André was als laatste klaar. Ook hij moest opboksen tegen een wit offensief. Een loper sprong van de grote schans de zwarte stelling binnen, waarna het einde langzaam maar zeker onvermijdelijk kwam. (2-6).

Een dramatisch verlies derhalve, we staan nu één na laatste in het medailleklassement.
Het degradatiespook wordt steeds GROTER.

door Bert Drolenga

Op vrijdag 20 december kropen we op onze kamelen naar De Acht Wijzen uit Capelle aan den IJssel voor de gevreesde klappen tegen de kampioenskandidaat CSV.
Deze heeft gemiddeld zo’n 200 Wijspuntjes meer dan wij.
Om de verwachte pijn te verzachten had onze Grote Leider, met pijn in zijn schaakhart, besloten tot een tactische opstelling.

Jean-Peter, Bart en Robert werden geofferd tegen de 3 grootste wijsneuzen. De overige 5, als wolven verkleed in schaapskleren, moesten voor de broodnodige bordpunten zorgen.
De speellocatie, een kil wijkgebouw waarin alleen een kribbe ontbrak, vormde een toepasselijke kerstentourage van dit kerstverhaal.

Binnen een half uur viel de eerste klap. Zoals verwacht wist Jean-Peter het eloverschil, van bijna 700 punten, niet te overbruggen. Hij verloor de één na de ander schaap en kon spoedig opgeven (0-1). Toch een plusje voor zijn TPR en veel waardering voor zijn moed.

De volgende beslissing liet lang op zich wachten. Dat was een teken dat we niet over ons heen lieten lopen, hoewel mijn plus-min-lijstje steeds een 5½-2½-nederlaag aankondigde.

Tjerk-Peter zette ons op het scorebord. Het Schotse gambiet kende hij minder goed dan zijn tegenstander. Hij moest dan ook de hele partij keepen maar wist uiteindelijk toch zijn schaapjes op het droge te brengen (½-1½).

Vervolgens moest André het onderspit delven. Volledig onverwachts, want hij had als enige een plusje op mijn lijstje laten zien. Met actief spel trachtte hij zijn g7-loper te activeren. Hierdoor kreeg hij het initiatief, maar vervolgens ging het mis. Waar, dat heb ik door mijn eigen perikelen niet meer kunnen ontwaren (½-2½).

Bert bracht het tweede halfje op het scorebord. In een Siciliaan viel mijn tegenstander aan op de koningsvleugel, terwijl ik het met zwart op de damevleugel probeerde. Wit liet zijn aanval als eerste stranden waarna ik kon aanvallen. Helaas was ik door deze kans zo verblind, dat ik een duivels kwaliteitsverlies over het hoofd zag. Ik had gelukkig voldoende compensatie, zodat spoedig de vredespijp geroken kon worden (1-3).

Halverwege de uitslagen zag het er niet naar uit dat we het droog zouden houden. Bart en Robbert stonden min of meer gelijk, terwijl Robert en Feike moesten keepen.

Bart wist inderdaad een remise af te dwingen. Hij wist met nauwkeurig spel tegen 550 Elo’s extra de partij steeds binnen de remisemarge te houden. Op het einde heeft hij zelfs een winstkans gemist, het kerstengeltje zat op de verkeerde schouder (1½-3½).

Hierna wist Robert de veilige stal te bereiken. Hij moest de gehele partij opboksen tegen een langdurig zwart offensief, maar verdedigde zich taai en nauwkeurig en zwart kwam er niet doorheen (2-4).

###pgn###
[Event “CSV 1 – Barendrecht 1”]
[Date “2013.12.20”]
[Round “4”]
[White “Robert Dortmond”]
[Black “Hans Hoornstra”]
[Result “1/2-1/2”]
[WhiteElo “1707”]
[BlackElo “1979”]
[PlyCount “80”]

1. d4 Nf6 2. c4 e6 3. Nc3 c5 4. Nf3 cxd4 5. Nxd4 Bb4 6. Bd2 O-O 7. e3 d5 8. cxd5 exd5 9. Be2 Nc6 10. Nf3 d4 11. exd4 Nxd4 12. O-O Nxe2+ 13. Nxe2 Qxd2 14. Qxd2 Bxd2 15. Nxd2 Rd8 16. Nb3 Be6 17. Nbd4 Bc4 18. b3 Bxe2 19. Nxe2 Rd2 20. Nc3 Rc8 21. Rac1 Kf8 22. f3 a6 23. Rf2 Rd3 24. Rfc2 Rcd8 25. Na4 Rd1+ 26. Rxd1 Rxd1+ 27. Kf2 b5 28. Nc5 Rd6 29. Re2 Nd7 30. Nxd7+ Rxd7 31. b4 Rd3 32. Re3 Rd4 33. a3 Rd1 34. g3 Ra1 35. h3 Ra2+ 36. Kg1 Ra1+ 37. Kf2 Ra2+ 38. Kg1 g6 39. h4 Kg7 40. Kf1 Kf6

%%%pgn%%%
———————–

En na nog een flink aantal zetten ½- ½.

Feike aan bord vier, het was even wennen. Voor hem blijkbaar ook, want na een gelijk opgaand begin, raakte hij steeds meer de draad van de partij kwijt en verdwaalde over de Bethlehemseweg jachtvelden. Het slechte einde was dan ook onvermijdelijk (2-5).

Als laatste bereikte Robbert de kerststal. Na de opening ontspon er zich een hevig gevecht om het centrum. Opvallend hierbij was dat Robbert net zoveel tijd verbruikte als zijn tegenstander. Het evenwicht werd volgens mij nergens verbroken. Alleen op het einde mistte Robbert nog een goede kans, maar door tijdgebrek overzag hij hem helaas (2½-5½).

Hierdoor beperkten we de schade tot 5½-2½.
De komende 3 ronden hebben we nog alle kans op klassebehoud, maar er moet wel weer eens gewonnen worden.

————————————————————————————
Overschie 3 – Barendrecht 2 4-4

John speelde vrijdag 29 november zijn partij vooruit. De opdracht vooraf was eenvoudig; winnen! Nadat John had geconstateerd dat het schaakgenootschap nog niet was verhuisd naar de nieuwe speellocatie leek het geplande vooruitspelen alsnog te moeten worden afgeblazen. Gelukkig was de teamleider bereikbaar en kon John alsnog zijn weg vervolgen naar de schaakarena van schaakgenootschap Overschie. Met enige vertraging opende John op bord drie met d4. Direct stond de tegenstander onder (zware) druk. Roef Jan Duin verklaarde achteraf dat hij zich niet had voorbereid op d4. John wist al snel zijn stukken goed te positioneren. De lopers waren in stelling gebracht en ook de paarden stonden klaar voor een dodelijke koningsaanval. Roef Jan Duin pareerde de dreiging echter door de witte lopers te blokkeren en zelf een eigen aanval op te zetten. De aanval van John strandde dan ook in alle schoonheid. Een dreigende herhaling van zetten en een remiseaanbod werden door John afgeslagen. Het nieuwe plan was reeds geboren. Een pionnen eindspel met oppositie voor wit. Binnen een zet of tien waren alle zware stukken van het bord en leken de drie witte pionnen op de dames vleugel niet meer tegen te houden door de twee zwarte pionnen. En inderdaad John promoveerde met schaak, waarmee de promotiekansen voor zwart waren verkeken. De sportieve tegenstander Roef Jan Duin feliciteerde John met de terechte overwinning. Overigens dat terechte bleek later bij de analyse nog helemaal niet zo vanzelfsprekend, maar ja dat telt nu eenmaal niet.

Op 13 december togen wij dus met 7 man naar Overschie om tegen het 3e team daar aan te treden, in de wetenschap dat er al één schaapje op het droge was met dank aan John.
Helaas hebben wij 2 sterke medespelers achter moeten laten(Leo en Johan) en na naarstig vissen in de reserve poel, kwamen Marcel en Jan bovendrijven.

In een ietwat aangepaste opstelling gingen wij in een temperatuurtje aan de slag, dat het midden hield tussen een tropisch zwemparadijs en een bejaardensoos. Door af en toe te vluchten naar de andere zaal of hal, hield je het hoofd koel. Verder had Overschie het overigens perfect voor elkaar.

Voordat ik had kunnen bedenken hoe zwaar Joost het aan bord 2 zou krijgen, was Jan al foetsie. Jan was ergens in een openingsvalletje getrapt en had met braakneigingen en koortsaanvallen het pand verlaten. Het eerstvolgende slachtoffer was Joost, toen was het overigens al tegen elven. Hij miste op een haar de remise in een strak gespeelde partij. Hij wist daarin alle aanvallen af te slaan, maar wist zijn doorgebroken pion niet te verzilveren tegen loper en koning.
Gelukkig zag het er op de andere borden zeer rooskleurig uit.
Marcel ging al snel dolen met zijn dame, maar wist deze op tijd terug te krijgen voor een beslissende konings- of was het nu dameaanval. In ieder geval ging de andere dame er aan en met een volle toren voor was het uitschuiven. Alweer een perfecte invalsbeurt.
Han was de volgende die het vaantje mocht hijsen, na een dichtgeschoven pionnenlijn(en een klein verzuim om een paar pionnen te snoepen), wist hij de overhand te krijgen met 2 vrijpionnen. Oké kleinigheid de tegenstander had er ook 2. Maar zoals zo vaak in het eindspel no guts no glory.
Zelf had ik al snel een pion voordeel, daartegenover stond een ontwikkelingsachterstand. Door hier en daar een stuk af te ruilen kreeg ik meer spel. Nadat mijn opgesloten toren werd vrijgelaten, zonk bij de tegenstander de moed in de schoenen en ging hij meer tijd gebruiken.
Uiteindelijk besloot hij tot een loperoffer om een mataanval te krijgen.
Deze kon ik voor hem helaas pareren door mijn loper in het centrum te plaatsen. Een klein vonkje hoop bleef bij hem leven omdat hij mat in 1 kon blijven dreigen. Hier haalde ik langzaam de angel uit door mijn beide torens op de vrije c lijn te zetten en uiteindelijk een toren af te ruilen. Daarna was het snel over.
Gelukkig het was nu 4-2 voor ons en 1 matchpunt was binnen. Met de partijen van Tom en Bart nog te gaan en waar een remise in ieder geval voor het oprapen lag, dus een overwinning gloorde. Helaas liep het anders.
Om bij Tom te beginnen, hij speelde met wit deze keer en ging direct in de aanval. Hij offerde een paard tegen een vrijpion op de 6e lijn. Helaas verzuimde hij om deze door te drukken en miste later een dame aanval op de koning. Jammerlijk speelde op het laatst de tijd hem parten en leverde het ene stuk na het andere in. Jammer er had meer ingezeten.
Als laatste Bart die tegen de sterkste tegenstander mocht en vanaf het begin zijn tanden liet zien. Met een doorgedrongen pion en een paard dat aan het roeren was in de vijandelijke stelling zag het er veelbelovend uit. Hij wist hier een kwaliteitsvoordeel uit te peuren tegen een dubbelpion en vrijpion. Die laatste was redelijk makkelijk tegen te houden en in het eindspel zou hij gemakkelijk remise kunnen houden.
Helaas dacht Bart winstkansen te zien en verzuimde de vrijpion tegen te houden, deze promoveerde tot dame en daarna was het snel over. Volgende keer zal hij daar nog wel eens over nadenken.

Jammer maar niet getreurd, wij hebben in ieder geval een matchpunt overgehouden tegen een niet te onderschatten sterke tegenstander.

De volgende horde zal zijn tegen Shah Mata 3. Als wij deze weten te winnen, dan is de buit zo goed als binnen. In de wetenschap dat Nieuwerkerk a/d IJssel nog tegen Overschie moet.

Dus guys nog even voorbereiden de komende maand, niet te veel snoepen tijden de feestdagen en handjes heel houden tijdens de jaarwisseling.

Stanley.

door Bert Drolenga

Op dinsdag 26 november togen we naar Nieuwerkerk aan den IJssel voor de zware en waarschijnlijk pijnlijke uitwedstrijd tegen de nummer 2 qua rating in onze poule.

Toch leek het na anderhalf uurtje nog een pijnvrije avond te worden. Op mijn plus/min-lijstje noteerde ik 2 minnen bij Tjerk-Peter en Jean-Peter en dito plussen bij Feike en André. Bij de overige partijen was het evenwicht nog niet verbroken, hoewel hier en daar diep en lang werd nagedacht…

Tjerk-Peter was als eerste klaar met zijn consult. Hij kwam wat moeizaam uit de opening had veel last van het knelverband dat zijn tegenstander aanlegde. Gelukkig wist hij zich te bevrijden en de veilige haven te bereiken (½-½).
Robert kreeg een intensievere behandeling. Zijn tegenstander, een Siciliaanse chirurg, legde een akelig drukverband aan op Roberts zwakke d6-pion. Robert wist deze druk te weerstaan, maar dat kostte hem veel tijd. Teveel tijd (½-1½).

Bovendien tijd voor een bezoek aan de Eerste Hulp.
André leek met wit al snel af te stevenen op zijn derde overwinning in successie. Hij won een pion, maar moest zijn koning in ruil daarvoor in het centrum laten. Zijn tegenstander wist met chirurgische precisie zoveel tegenspel te creëren, dat André blij mocht zijn met een blauw oog te ontsnappen
(1-2).
Hierna mocht Bert de behandelkamer verlaten. Na een rustige opening probeerde hij een koningsaanval op te zetten, maar deze poging resulteerde alleen maar in tegenspel voor zijn tegenstander. Bert moest nog lang aan het infuus in een potremise eindspel van een goed paard tegen een slechte loper (1½-2½).

Deze tussenstand leek nog niet zo slecht, maar de MRI-scan van de 4 resterende partijen vertoonde alleen een dikke plus bij de partij van Feike. Tijd voor een spoedopname.

Feike wist inderdaad zijn 100%-score te handhaven. Van alle spelers heeft hij de kwalitatief beste ziektekostenverzekering afgesloten en het was dan ook geen wonder dat hij al snel een kwaliteit won. De winstweg was nog lang, maar Feike hechtte deze feikeloos in elkaar (2½-2½).

###pgn###
[Event “Nieuwerkerk 1 – Barendrecht 1”]
[Date “2013.11.26”]
[White “Feike Liefrink”]
[Black “Hans Ranft”]
[WhiteElo “2065”]
[BlackElo “1933”]
[ECO “C26”]
[Opening “Vienna Game”]
[Result “1-0”]
[PlyCount “79”]

1. e4 e5 2. Nf3 Nf6 3. Nc3 Bb4 4. Bc4 O-O 5. d3 d6 6. O-O Bxc3 7. bxc3 Be6 8. Bb3
Bxb3 9. cxb3 Nc6 10. Qe2 Qd7 11. h3 Rfe8 12. Nh4 d5 13. Bg5 Re6 14. Nf5 h6 15. Bxf6
Rxf6 16. Qg4 Rxf5 17. Qxf5 Qxf5 18. exf5 d4 19. c4 f6 20. a3 Ne7 21. g4 g6 22. f4
gxf5 23. fxe5 fxe5 24. gxf5 Kf7 25. f6 Ng6 26. Rae1 Re8 27. Rf5 Nh4 28. Rf2
Re6 29. Re4 Ng6 30. h4 Nf4 31. Rfxf4 exf4 32. Rxd4 Rd6 33. Rxd6 cxd6 34. Kf2
Kxf6 35. d4 b6 36. Kf3 Kf5 37. b4 a6 38. a4 h5 39. a5 bxa5 40. bxa5 *

%%%pgn%%%
———————–

Hierna moesten we naar de intensive care.
Jean-Peter kwam niet toe aan zijn actief aanvalsspel. Integendeel, hij kwam in ademnood van een muur van witte pionnen. Hij probeerde de stelling open te breken met een torenoffer, maar overzag op het laatste moment een pionnendoorbraak (2½-3½).
Zie de partij en het commentaar van de patiënt:
20 …..-f6 effe snel was typisch een blunder voor mij geweest
27 …..-Txc2 was ik wel heel tevreden over
37 ….. Dd2 met plan afruilen en pionnen snoepen
snelle analyse met Robert achteraf was c2 Dxc2 Lxe4 stuk beter
39 …. Lxe4 das de 1e pion
40 h6 shit
(39 …..- Kf8 40 Ld5 – La6 kon nog)

###pgn###
[Event “Nieuwerkerk 1 – Barendrecht 1”]
[Date “2013.11.26”]
[Round “2”]
[White “Cees Klein”]
[Black “Jean-Peter van Sprang”]
[Result “1-0”]
[WhiteElo “1842”]
[BlackElo “1647”]
[PlyCount “79”]

1. f4 b6 2. Nf3 Bb7 3. e3 Nf6 4. b3 e6 5. Bb2 Be7 6. g3 c5 7. Bg2 d6 8. O-O Nc6 9. d3 Qc7 10. Qe2 h6 11. a3 O-O 12. Nbd2 Ba6 13. e4 Nd7 14. Rae1 Rad8 15. g4 e5 16. f5 Bg5 17. Nxg5 hxg5 18. Nf3 Nd4 19. Bxd4 cxd4 20. Nxg5 Rc8 21. Rf2 Qd8 22. h4 Rc3 23. Bf3 Nc5 24. Rd1 f6 25. Nh3 Rf7 26. g5 Rc7 27. g6 Rxc2 28. Qxc2 Nxd3 29. Qd2 Nxf2 30. Nxf2 Rc3 31. Be2 Bb7 32. Bc4 Kf8 33. Qe2 Ke7 34. Rd3 Qh8 35. h5 Qh6 36. Rxc3 dxc3 37. Nd3 Qd2 38. Qxd2 cxd2 39. Nf2 Bxe4 40. h6 1-0
%%%pgn%%%
———————–

Ook Robbert kwam op de snijtafel terecht. In een Engelse opening kwam hij gedrongen te staan. Hij probeerde zich te dotteren met een stukoffer voor 2 pionnen, maar wit bleek een specialist in het leggen van vaatklemmen. Hij smoorde pijnlijk nauwkeurig ieder tegenspel in de kiem. De klok deed de rest (2½-4½).
Bart was ditmaal als laatste klaar. Hij kwam bevredigend uit de opening, maar miste een veelbelovende inval op c7. Zwart hechtte deze mogelijkheid dicht door een counter door het centrum. Hij snoepte een pion mee en het toreneindspel was hierna niet meer te redden (2½-5½).

Al met al een verdiende nederlaag, de patiënt maakt het redelijk.
De volgende ronde staat operatie CSV op het programma.
Hopelijk brengt dr. De Bruijn voldoende paracetamol mee.